COLUMN VAN SIMON TAAL

Achtergrond, Columns, Nieuws Geen reacties op COLUMN VAN SIMON TAAL 454

Vorm

Net als voetballers hebben ook scheidsrechters te maken met vorm van de dag, beslissingen die net wel, of net niet goed uitpakken. Handsballen die zich net aan je ogen onttrekken door hinderlijk aanwezige spelers die in de baan van de situatie staan! Ballen die bijna tegen het net aanzitten, maar door de assistent niet tot doelpunt gepromoveerd worden! Zo’n wedstrijd had ik laatst ook, net als al mijn collega-scheidsrechters zeg maar! Het was de eerste wedstrijd na de winterstop en dus ook gelijk een test voor hoe het met mijn fysieke gesteldheid was. Voor mij een groot vraagteken omdat ik na een lange periode van klachtenvrij zijn weer eens te maken kreeg met een luchtwegaandoening, die mij verhinderde om het spel op redelijk korte voet te volgen.

Tot aan de 75ste minuut ging dit goed, echter toen kwam de spreekwoordelijke man met de hamer! In de eerdere minuten had ik reeds vier spelers van het uitspelende team een gele prent voorgetoverd wegens allerhande overtredingen waar ik normaliter zaken nog wel eens mondeling afhandel. Vandaag echter niet…, geheel conform de regels, toon ik her en der een gele kaart! Misschien wel uit veiligheidsoverwegingen om te voorkomen dat ik echt aan de bak zou moeten. In een tweetal gevallen echter 100 % duidelijk omdat ze zich niet in het schemergebied bevonden van wel-of niet? Het pijnlijke zat hem vooral in het feit dat ze alle vier voor de uitspelende club waren…

Dit zou de schijn van partijdigheid op kunnen wekken waar bij mij absoluut nooit sprake van is! Mij maakt het geen zier uit of partij A of partij B wint. In de eerste helft moest ik de trainer van de thuisspelende club vermanend toespreken, omdat hij zich wat al te nadrukkelijk met de toepassing van de spelregels bemoeide. Dit kon allemaal nog met een mededeling dat hij een speciaal vakje toebedeeld had gekregen van waaruit hij zijn (positieve) aanwijzingen (niet kritiek) mocht spuien!

Moment

Vooral het moment dat ik ging denken dat zijn elftal als gevolg van zijn meelopen, met twee rechtsbuitens speelde! Tot dan ging alles nog binnen de grenzen van het redelijke, de trainer van het thuisteam stapte enigszins theatraal terug in zijn instructievak onder het uiten van excuses. Naarmate de wedstrijd vorderde moest ik mijn fluitsignaal op een steeds hardere toon inzetten. Mijn blaaskracht boette echter behoorlijk in aan kracht onder invloed van mijn conditionele toestand en ik raakte ook geïrriteerd over het schreeuwen van de trainer van de uitspelende vereniging. Het moment in de wedstrijd was ernaar om hem weg te sturen wegens destructief gedrag en dat deed ik dus ook! De trainer moest achter het hekje plaatsnemen en de wedstrijd ging verder! De verzorger nam de rol van de trainer naadloos over, voor mij was dit een dilemma, want wat doe je met een verzorger die zich misdraagt? Achteraf melden aan de KNVB is een optie en de verzorger op het formulier zetten? Ik heb ervoor gekozen mijn oren in de Oostindische stand te zetten, vooral omdat escalatie op de loer lag.. Nou ben ik niet bang voor escalatie, maar ik had het gevoel de situatie nog wel te kunnen handelen! Dat bleek achteraf ook wel; van de verzorger heb ik tijdens de wedstrijd verder geen last gehad, maar na de wedstrijd meende hij toch nog nog even te moeten melden wat hij van mij vond, mijn rug was inmiddels breed genoeg om ook dit van mij af te laten glijden. Ik steek daar geen energie meer in, daar sta ik ver boven! Discussies met randfiguren ga ik sowieso niet aan.

Doellijntechnologie

Eén situatie wil ik nog wel even nader toelichten, de situatie waarin de bal bijna het net raakte, maar niet tot doelpunt gepromoveerd zou zijn geworden omdat de (partijdige) assistent deed alsof er geen doelpunt gemaakt was! Met deze assistent had ik op zich een goed contact mede door mijn eigen activiteiten als assistent-scheidsrechter van HBS, waarbij ik hem was tegengekomen als assistent van dezelfde tegenstander! Nu bij de Onder 19 van deze vereniging! Eens temeer blijkt hoe het werkt als het belang van een vereniging en de integriteit van de betrokken assistent met elkaar gaan strijden…, mensen gaan toch marchanderen! Het doelpunt werd door mij toegekend op basis van mijn eigen waarneming! Als ik dit doelpunt niet had toegekend omdat ikzelf niet op de achterlijn had gestaan, had ik mij nu kunnen melden bij de Stichting Correlatie vanwege een identiteitscrisis en daarbij direct een afspraak kunnen plannen bij Pearl, Hans Anders of een andere brillenverkoper! Zo erg achter de lijn was een bal nog nooit geweest! Zelfs Jeroen Zoet had hier geen aanmerkingen op gehad!

Na de wedstrijd werd er geklopt op de deur van mijn kleedkamer, het was de assistent van de uitspelende club die mij vroeg waarom ik hem wel wegstuurde en de trainer van de tegenpartij niet? Er was maar één reden voor, het moment waarop hij het vuurtje op probeerde te stoken! Op dat moment was de lont in het kruitvat en elk negatief voorval zou kunnen leiden tot escalatie, dat was DE reden!

Het ene moment is dus het andere niet!

Simon Taal

© Haaglanden Voetbal

Zoeken

Back to Top