De column van Polly

Nieuws, Polly, Voetbalnieuws Geen reacties op De column van Polly 258

DOPINGBEKENTENIS

Straks beginnen de Olympische Winterspelen. Weliswaar een slap aftreksel van de Zomerspelen, maar goed…. Als je zoals ik aan winterdepressies lijdt, valt er nog iets te beleven om van je boxspring op te staan. Biatlon hoef ik niet te zien, naar schansspringen kijk ik alleen op 1 januari om nuchter te worden en bij rodelen krijg ik op de één of andere manier onderbuikgevoelens als twee mannen op elkaar naar beneden suizen. Waarom geen gemengd dubbel, denk ik dan. Maar nu Frans Bauer met zoveel bombarie zijn Curlingprogramma presenteert, lig ik natuurlijk wel op de loer bij deze spektakelsport, waarvoor Oranje net een bezemsteel te kort is gekomen.

Eigenlijk is voor Nederland alleen het schaatsen van belang en nog eigenlijker of Sven Kramer dan eindelijk een gouden medaille op de tien kilometer binnenkluunt. Een afstand die natuurlijk al lang van het programma had moeten verdwijnen. Ach ja, misschien doet onze meestal onverstaanbare slissende schaatser Sjinkie nog iets geks. Voor de overige Nederlandse schaatsers is het natuurlijk wel mooi dat een omgekochte klokkenluider heeft geopenbaard hoe je Russische potjes pis kunt verwisselen. Geen Joeskov, Koelizhnikof: zo wordt het wel erg makkelijk voor Nuis c.s. om goud te winnen. Nu oma Pechstein nog van het kunstijs laten verdwijnen: haar prestaties geven trouwens wel aan hoe onderontwikkeld het lopen op bevroren water nog steeds is.

Ik ben genetisch (mijn vader) en chronologisch (babyboomer) gezien een notoire complotdenker. Geen topsport zonder doping. Hoe verder naar het oosten, hoe meer pillen er van hogerhand worden gesubsidieerd ter meerdere glorie van het regime. Alle Stasi- zwemsters zijn ontmaskerd (arme Enith Brigitta), de meeste Bulgaarse gewichtheffers en worstelaars hebben hun medailles moeten inleveren en alle Russische atleten dienen ook geweerd te worden. Ze verzieken de sport. Bij wielrennen worden de coureurs van Astana (van Vinokorow) of Katjoesha de ene dag naar huis gereden om een dag later iedereen naar huis te fietsen, dan weet je het wel.

Nederlanders zouden dat nooit doen, dacht ik tot een paar jaar geleden. Na het lezen van het boek over Thomas Dekker en de bekentenissen van Michael Boogerd vielen wel de schellen… Een passage over hoeren op de kamer de nacht vóór een lastige bergetappe trof me echter het meest. Daarover straks nog een bekentenis…

Mundus vult decipi: “de wereld wil bedrogen worden”. Sky doet het al jaren en veel renners liegen keihard de waarheid. Froome heeft astma, rijdt als een natte krant een berg op en wint een dag later met een dubbele snuf Respimat een klimetappe. Eef Dolman werd ooit gepakt wegens teveel neusdruppels tegen ‘verkoudheid’. De hoeveelheid efedrine was geschikt om de druiper van een olifant te genezen. Sporters liegen…

En doping en voetbal? Dat Maradona slikte vóór de wedstrijd kan iedereen zien op oude videobeelden, dat Juventus tegen Ajax in de finale van de Champions Leaque (1997) gedrogeerd de beker afsnoepte weten we ook. Maar Nederlanders? ‘Ajax en Feyenoord slikten in de zeventiger jaren op advies van dokter Rolink amfetaminen voor de belangrijke potjes.’ Doping is everywhere, any time. Dopingzondaars bekennen altijd jaren later, pas als het geweten knaagt of de uitgever aanklopt. Daarom ga ik na jaren in deze column met de billen bloot. Een keer heb ik adrenaline (of endorfine, dopamine of testosteron) gepakt vóór een wedstrijd. Ik was nog jong en één jaar getrouwd. Drie kwartier voordat ik naar de Hoekse Rondgang vertrok, begon mijn vrouw aan me te plukken. Het ”ik-moet-nu-echt-weg-verhaal” werd genegeerd, want ze had niets met voetbal. Warming up, kan hier ook. Een half uur voor de aftrap, bereikte ik al een hoogtepunt. Ik pakte gedrogeerd mijn fiets en vroeg mijn vrouw met een smoes naar de club te bellen. “Verzin iets met ziekenhuis!”, riep ik nog. Op de club werd mijn “whereabout” met open armen ontvangen. “Goh, wat rot voor je vader.” Ik had geen idee. Sporters liegen … Ik speelde met de net aangemaakte adrenaline een puike pot. Fabeltje dat seks voor de wedstrijd slecht is en ik begrijp DAAROM die wielrenners als Thomas Dekker wel… O ja, ging het Nederlands elftal tijdens de WK 1974 niet ’s nachts bloot baantjes trekken. Alleen Cruyff mocht niet nat worden van Danny en die speelde dan ook een belabberde finale. Ander bewijs: Ria Visser werd ooit wereldkampioen na een ‘indringend interview’ met Mart Smeets.

Of het wetenschappelijke waarde heeft, weet ik niet. “Dat was eenmalig”, zei mijn vrouw, wat ik de maanden erna ook probeerde. Ik hou haar er in haar eentje verantwoordelijk voor dat ik dat jaar de ‘Gouden Schoen’ misliep. Of is dat ook een leugen van de tijd?
Toch trainer, als je spits een tijdje droog staat, laat hem deze column lezen. En als-tie een keer te laat komt vanwege het infarct van zijn vader, zet hem niet op de bank. Adrenaline werkt maar een uurtje, daarna is het spoorloos uit je lijf verdwenen. Geen haan die er drie keer naar kraait…

“Polly”

© Haaglanden Voetbal

   

Zoeken

Back to Top