Column van Simon Taal – Het EK voetbal dames

Columns, Nieuws, Voetbalnieuws Geen reacties op Column van Simon Taal – Het EK voetbal dames 308

Het EK voetbal dames

Paardenstaarten en knotjes

EK voetbal vrouwen in Nederland, we zijn ermee overspoeld de afgelopen weken en dagen. Miedema, Van de Sanden, Martens, Van der Gragt en Spitse in plaats van Robben en uh…., ja wie ook alweer? Gek dat de prestaties van de mannen en de daarbij horende namen direct vervagen na een dergelijke prestatie. Daarbij vind ik het wel appels met peren vergelijken, mannenbasketbal vergelijken met vrouwenbasketbal is ook onzin tenslotte. Wat me wel opvalt is dat er bij de vrouwen momenteel geen Maradonna, Cruijff of Van Basten rondloopt, of iemand die zo opvalt dat ze er uitschiet, en dan bedoel ik op basis van haar voetbalkwaliteitenvoetbal, niet op basis van uiterlijke kenmerken! Nadin en Harder waren bij Denemarken wel opvallende speelsters, maar nog niet van een vergelijkbare grootte als de sterren uit het mannenvoetbal. Bij Nederland blijven bij mij vooral het verongelijkte gezicht van Miedema en het soms gemaakte enthousiasme van Van de Sanden hangen!

De keepsters waren geen reclame voor het vrouwenvoetbal en hun fouten waren soms ronduit kolderiek. Grote uitzondering was de Nederlandse doelvrouw Sari van Veenendaal die, met een aantal uitstekende reddingen, Nederland op de been hield! De paardenstaartjes en knotjes bleken best aardig te kunnen voetballen al was het vaak meer het team dan de individuen die de uitslagen bepaalden. Bij Denemarken en Zweden liepen vrouwen die zomaar onderdeel hadden kunnen uitmaken van meerlingen, blond lang haar en sportieve vormen, bijna klonen. Heel wat anders dan het beeld dat bij mij was blijven hangen van mijn eerste kennismaking met het vrouwenvoetbal in de jaren tachtig bij de amateurvereniging waar ik toen zelf een bal recht vooruit trachtte te trappen….

Miedema en vriendinnen

Natuurlijk Miedema was de bepalende factor in de punt van de aanval, maar de rest van het team had grote ondersteunende kwaliteiten. Van der Gragt, Groenen, Van Es en Van de Donk maakten zich ondergeschikt aan de prestaties van hun uitblinkende teammaatje. Van de Sanden viel vooral op door haar snelle rushes en haar gebaartjes. Nu is het voor de vrouwen te hopen dat de hype-vlam niet gedoofd wordt tijdens de ‘years after’! Dat is de enige kritiek die ik op dit ‘gebeuren’ heb; er zit nog geen vaste bodem onder, het is allemaal nog teveel een lange natte wind die er uit moest! Het steriele positiespelletje dat gespeeld werd om de tegenstanders kapot te spelen, blijft dat de mensen boeien? De inzet was vaak hartverwarmend, het aantal overtredingen verrassend laag, ik heb (voor zover ik heb kunnen waarnemen) geen enkele rode kaart zien gegeven. Gek gezegd misschien voor een scheidsrechter, maar stevige tackles horen er ook bij! En dan werd er nu niet eens op kunstgras gespeeld, zoals in Nederland wel vaak gebeurt, want dan is het aantal tackles nog kleiner.

Eredivisie

Bij een gemiddelde eredivisiewedstrijd zitten hooguit 100 à 200 man en vrouw op de tribunes, vaak bestaande uit familie en vrienden… Dat lijkt mij vooralsnog te weinig voor het verkrijgen van grote sponsorcontracten, al zal er altijd een lokale melkboer zijn te vinden die sier wil maken met een goedlachse blonde of Surinaamse voetbalster! Alle enthousiasme ten spijt, met topsport heeft het niets te maken! Goed kunnen korfballen is ook heel knap, maar ook dat levert nog geen kapitalen op omdat korfbal nu eenmaal geen belangrijke sport is voor sponsors en omdat er relatief weinig (internationale) interesse is! De uitbundige viering van het succes in Utrecht ten spijt! Ook die viering kwam mij enigszins geforceerd over. Dat staat overigens los van mijn waardering voor het vertoonde spel waar ik toch wel van genoten heb.

Mannen- of vrouwenvoetbal, ‘appels en peren’.

Simon Taal

© Haaglanden Voetbal

Zoeken

Back to Top