De Vierde Helft (43)

Achtergrond, De vierde helft, Nieuws Geen reacties op De Vierde Helft (43) 19

In de derde jaargang, op de donderdag om de veertien dagen, laat Haaglanden Voetbal-redacteur Carel Goseling zijn licht schijnen over voetbalzaken. Dat kunnen onderwerpen zijn uit zowel het betaalde- als amateurvoetbal.

carel-goseling-2

Mismatch

Louis van Gaal en Manchester United ging niet samen. Frank de Boer en Internazionale ook niet. Net zo min als Jos Luhukay en VfB Stuttgart. De ideeën van de trainer passen niet bij de club waar hij voor werkt. En als ze wel passen heeft de coach te veel tijd nodig om op basis van die ideeën succes te boeken. Tijd die er in het voetbal van vandaag niet meer is.

Dichter bij huis is er ook zo’n mismatch: Wim Schaap bij zaterdag eersteklasser SVC’08. Wim is een gedreven coach. Gepokt en gemazeld op het hoogste niveau. Een man die 110 procent van zijn spelers eist. Qua discipline zeker. Maar ook als het gaat om te leren van de eigen en teamfouten.

Wim kwam van zaterdag topclub Rijnsburgse Boys naar SVC’08: net gepromoveerd van de tweede naar de eerste klasse. Mogelijkheden om ‘iets extra’s te doen’ waren er niet. Hij wilde samen met Bert de Best, manager bij de club en degene die hem vroeg te komen, iets moois gaan neerzetten. De eerste paar wedstrijden in eerste klas werden er aansprekende resultaten geboekt. Daarna kwam de klad er in.

De oefenmeester sprak steeds vaker over ontbrekende kwaliteit. Verweet zijn spelers niet te luisteren, niet te leren. Te veel te leven op de wolk ‘promotie’ en de euforie van de eerste paar weken in de eerste klasse. Toen Bert de Best aankondigde te vertrekken, net als Martin den Dulk (bestuurslid technische zaken), was het voor Wim Schaap duidelijk: hier is geen toekomst meer. Dus stapte hij op! De ambities van Wim Schaap strookten duidelijk niet met die bij de selectiespelers van SVC’08. Gezelligheid, polonaise, een aantal biertjes: dat zijn geen zaken die in het raamwerk van Wim Schaap passen. Altijd gefocused zijn en bezig met de volgende training/wedstrijd wel.

Vorig seizoen overkwam Derk-Jan Ente bij Voorschoten’97 hetzelfde. Nog eerder deed zich iets soortgelijks voor bij sv Nootdorp met Bob Kootwijk. Diens maatstaven bleken ook hoger te liggen dan waaraan de club kon en wilde voldoen. Ondanks successen was het exit Bob Kootwijk. Net als Wim Schaap. Met dien verstande, dat Kootwijk door het bestuur aan de kant werd geschoven daar waar Schaap de eer aan zichzelf hield.

Mismatch: het komt zo vaak voor. Niet alleen bij trainers, maar ook bij spelers. Hoeveel spelers denken niet dat ze veel beter zijn dan ze zijn, al dan niet gek gemaakt door hun zaakwaarnemer annex manager. Dan zijn ze plots toe aan ‘een volgende stap’. Bij die ‘volgende stap’ wordt dan niet de vraag gesteld of een beoogde vereniging, dan wel de competitie waarin die speelt, bij de speler past. Welnee, het gaat veelal puur om het geld, de roem, de topclub en de topcompetitie.

Zie ene meneer Memphis Depay bijvoorbeeld. ‘Ster’ in Nederland, maar wat stelt het niveau van de Nederlandse competitie eigenlijk nog voor? Medio 2012 in PSV 1, medio 2015 naar Manchester United. Dankzij Louis van Gaal die hem ook regelmatig opstelde. Inmiddels zit meneer Depay (22) meestal op de tribune in the UK. En heeft hij het nodig wat vreemde poses voor de tv-camera’s aan te nemen als hij weer eens mag opdraven bij een uitwedstrijd van Oranje in Luxemburg. Zodat meneer tenminste nog enige lof en aandacht krijgt.

Jeremain Lens (29) was zijn voorganger. Van PSV naar Dynamo Kiev en daarna Sunderland. Steeds minder spelen. Nu heeft Dick Advocaat hem naar Fenerbahce gehaald. Papa Dick ontfermt zich over Jeremain. Een warme deken moet Lens weer aan de gang krijgen.

Nog een voorbeeld? Oussama Assaidi. Van sc Heerenveen naar FC Liverpool, Stoke City, Al-Ahli en nu contractloos. 28 jaar oud. De gebroeders De Jong kenden ook mislukte avonturen over de grens. Vincent Janssen is er hard naar op weg. Herinnert u zich Royston Drenthe nog?

Mismatch. Verkeerde keuzes. Niet nadenken, maar je gek laten maken door je omgeving. Ook in het amateurvoetbal inmiddels een ‘normale’ gang van zaken. Spelers die naar clubs trekken omdat die hoger spelen, vanwege een vriendje dat er acteert, door de trainer of vanwege de mooie woorden van de zaakwaarnemer.

Eén anekdote. Mohamed Boulayoune was spits bij VSV Tonegido in de hoofdklasse. In een zomer eiste hij plots bakken met geld, anders ging hij weg. Zijn zaakwaarnemer had een club uit het betaalde voetbal voor hem. Boulayoune ging! Maar niet naar het betaalde voetbal. Hij werd ondergebracht bij Rijnsburgse Boys. Waar hij meestal niet speelde. Mismatch!

© Haaglanden Voetbal

Zoeken

Back to Top