De Vierde Helft (52)

Achtergrond, De vierde helft, Nieuws, Voetbalnieuws Geen reacties op De Vierde Helft (52) 159

In de derde jaargang, op de donderdag om de veertien dagen, laat Haaglanden Voetbal-redacteur Carel Goseling zijn licht schijnen over voetbalzaken. Dat kunnen onderwerpen zijn uit zowel het betaalde- als amateurvoetbal.

Párta

Párta is een Tsjechisch woord. Het zou, populair vertaald, ‘vriendenploeg’ kunnen betekenen. Maar het is veel meer. Het gaat erop dat de spelers in de kleedkamer één zijn: een vriendenploeg, maar niet vrijblijvend. Samen gaan voor het hoogst haalbare. Waarbij de sfeer onderling alles bepalend is.

Er kan kritiek geleverd worden. Spelers zijn bereid zichzelf weg te cijferen voor dat hogere doel. Accepteren zonder morren dat ze er naast staan. Of zelfs op de tribune moeten gaan zitten. Onderling respect vormt de basis. Erkennen dat de ander op dat moment wellicht beter is.

Párta is een begrip dat verloren gaat in het hedendaagse voetbal. Spelers zijn alleen bezig met zichzelf. Ik moet spelen. Ik moet presteren. Ik moet opvallen. Een houding die veelvuldig door de omgeving van de speler, inclusief zaakwaarnemer/manager, wordt gedicteerd. Het heilige doel is hoger op komen. In populair voetballatijn ‘stappen zetten’ genoemd. Het team is niet meer belangrijk. Het is het individu dat telt.

Er is ook geen tijd meer om een Párta te vormen. Spelers stappen tegenwoordig zo ongeveer per seizoen over naar een andere vereniging. Omdat daar een trainer of spelers zitten die men kent, omdat de ambities hoger zijn, er beloften zijn gedaan inzake ‘meer spelen’, omdat de betalingen beter zijn.

Het speelt in het amateurvoetbal en bij de profs. Terwijl de Párta bij uitstek de weg is naar succes. Natuurlijk boeken teams nog wel successen, ook zonder párta, maar die zijn vaak kortstondig. Eén moment waarop iedereen beseft dat er nú iets moois groeit dat naar succes leidt. Op langere termijn is het echter niets. Ik heb lange tijd met een párta mogen werken bij de VSV Tonegido. Een team dat zich vormde in de C-jeugd en overeind bleef tot Tonegido zaterdag 1 in de reserve 4e klasse.

Natuurlijk wisselde de samenstelling, maar de kern bleef overeind. Zozeer zelfs dat spelers uit de selectie van het ‘grote’ Tonegido, bij ‘ons’ kwamen spelen. De spelvreugde hervonden.

Het team viel uiteen na de verhuizing van VSV Tonegido naar het terrein van Forum Sport en de opheffing van Zaterdag 1. De párta was niet meer. Menig speler vertrok naar elders, aanvulling vanuit Forum Sport werd met argwaan bekeken. Paste ook niet in het plaatje. En dat alles na talloze kampioenschappen en promoties. Alleen de bekerfinale tegen SJC werd een debacle. Allemaal spelers die tot kort daarvoor in de hoofdklasse zaterdagvoetbal hadden gespeeld. Bovendien geholpen door gefrustreerde fans van Oude Maas. Die ploeg was de tegenstander in de halve finale. Intimidatie pur sang. Geldige goal afgekeurd. Alleen speelden de heren met ongerechtigde spelers.

Dus liet de KNVB ons weten dat wij de finale mochten spelen, als wij dat wilden. Zie hier de voetbalbond. Het reglement was duidelijk: Oude Maas was in overtreding geweest. Maar in plaats van ons gewoon aan te wijzen als finalist, liet de KNVB dat aan ons over. De gevolgen waren duidelijk. De ‘fans’ van Oude Maas waren bij de finale aanwezig. Verbale dreigementen, fysiek geweld, bekers bier in het gezicht gegooid, slaan, schoppen, honende gezangen bij de prijsuitreiking, spelers van ons die moesten rennen voor hun leven, auto’s die de weg werd geblokkeerd.

En de KNVB-functionarissen? Die doen dan niets. Geen bescherming, geen maatregelen. Alleen het verwijt dat ‘wij’ niet met de hele ploeg bij de prijsuitreiking aanwezig waren. En het achterhouden van medailles als ‘repressieve maatregel’. De párta liep er niet op stuk, kreeg wel een knauw. Het was ineens wat minder ‘leuk’.

Het gestuntel van het Nederlands elftal en het ‘matige’ presteren van Nederlandse clubs in Europa, deden mij denken aan de párta. Die is er niet meer. En dat is volgens mij een voorname verklaring van de voetbalarmoede die zich aan ons, liefhebbers, openbaart. Krijgen we de párta ooit nog terug? Ik vrees van niet. In het voetbal van nu is geen tijd meer om te bouwen aan een team dat meerdere jaren samen blijft. De waan van de dag regeert. Succes of ophoepelen. Nieuwe wind, nieuwe mensen; dag párta. Toch blijf ik er bij: een párta is de weg naar succes. Misschien niet meteen, maar het komt wel. Geduld is een schone zaak. Ook in het voetbal.

© Haaglanden Voetbal

Zoeken

Back to Top