De Vierde Helft (56)

Achtergrond, De vierde helft, Nieuws, Voetbalnieuws Geen reacties op De Vierde Helft (56) 194

In de derde jaargang, op de donderdag (ditmaal eenmalig op de vrijdag) om de veertien dagen, laat Haaglanden Voetbal-redacteur Carel Goseling zijn licht schijnen over voetbalzaken. Dat kunnen onderwerpen zijn uit zowel het betaalde- als amateurvoetbal.

Vals

Er is de laatste tijd veel gezegd en geschreven over matchfixing, competitievervalsing en salonremises in het amateurvoetbal. Onlangs publiceerde Haaglanden Voetbal een stuk daarover van Martin van der Meule. Daarin kwam ook ‘mijn’ club, VSV Tonegido voor. Ik zat zelf tussen 1992 en 2004 bij die vereniging onder andere als secretaris, ad-interim penningmeester en manager. Ik meen dus enig recht van spreken te hebben.

Martin beweerde onder andere: ‘De VSV Tonegido heeft vals gespeeld door een hoger speelniveau te kopen in plaats van de nota’s netjes te betalen’. Dat er bij de VSV betaald werd zal ik niet ontkennen: wit en zwart. Dat er mede daardoor topspelers konden worden overgehaald om voor de ploeg te komen spelen, is ook duidelijk. Dat je met goede spelers makkelijker de top kunt bereiken, is nogal wiedes.

Alleen maakt Martin een denkfout door te veronderstellen dat een vereniging die spelers betaalt – en het waren bij de VSV Tonegido geen misselijke bedragen, zeg ik uit persoonlijke ervaring – de nota’s niet netjes zou (kunnen) betalen.

Bij de VSV werden de nota’s namelijk wel betaald. Dat was onder andere mogelijk door een zeer ruime limiet bij het rood staan op de bank. Natuurlijk kostte ook dat wel geld, maar het hielp enorm bij de periodieke betalingen aan de selectie. Dan ging je namelijk diep in het rood. Alleen kon je dat vervolgens weer gladstrijden door inkomsten, zoals de contributie die per kwartaal binnenkwam.

Wellicht haalt Martin zijn wijsheid uit het feit dat de VSV uiteindelijk ten onder ging aan het moeten betalen van een forse belastingaanslag wegens het zwart betalen van spelers (en trainers). Dat heeft alleen niets te maken met het niet betalen van nota’s. Bovendien speelden er ook nog andere factoren bij de ondergang zoals een gebrek aan selectiespelers en het afhaken van de hoofdsponsor.

Voor de goede orde: ik beweer hier dus niet dat wij bij de VSV Tonegido roomser dan de paus waren. Succes heeft zijn prijs. En die is betaald. Alleen wil ik niet dat het blazoen wordt bevlekt voor onwaarheden. Destijds – in de hoofdklasse zondag, het hoogste amateurniveau in die dagen – betaalde iedere vereniging. Weliswaar minder dan in het zaterdagvoetbal, maar toch. In ruil daarvoor werd beter voetbal geboden. Hetgeen weer ten goede kwam aan de toeschouwers c.q. voetballiefhebbers. En voor die laatste groep doen we het toch met z’n allen?

Natuurlijk worden er wel eens dingen ‘geregeld’. Zo knalde de later vermoorde voorzitter van Turkiyemspor ooit eens in onze bestuurskamer duizend euro op tafel als wij het wedstrijdformulier een dag later inzonden. Dan zou een sterkhouder van hen, die bij ons een gele kaart had gekregen en geschorst zou worden, het weekeinde erna toch kunnen spelen tegen aartsrivaal AFC. Ja, u leest het goed: wedstrijdformulieren gingen destijds nog per post naar de KNVB. Verzenden op maandag, aankomst bij de bond op dinsdag, woensdag de verwerking van kaarten etcetera. Door het stuk pas dinsdag in te sturen, kon er door de bond op woensdag niets beslist worden. Dus gingen eventuele schorsingen over het naderende speelweekeinde heen.

Matchfixing, competitievervalsing, salonremises: zeker de eerste twee zijn grote woorden. En wat die remises betreft, dat gaat soms ook heel anders. Zo bepaalden de sc Feyenoord en Neptunus ooit dat het gehate Amsterdamse AFC maar uit de hoofdklasse moest degraderen. Dus mocht Neptunus op de laatste speeldag tegen het veel hoger staande Feyenoord gelijk spelen. Om daarna zelf via de nacompetitie ook te mogen afdalen. Maar dat was bijzaak. AFC ging rechtstreeks naar beneden.

Het verblijf van de VSV Tonegido in de hoofdklasse werd tweemaal ‘gered’ door uitslagen op verre velden. Eén keer schoot De Zwarte Schapen ons te hulp, een andere keer Hollandia. Terwijl er voor beide niets meer op het spel stond in die duels, deden ze er alles aan een gelijkspel vast te houden. Zelfs ballen van de doellijn trappen in de laatste minuut. Toeval? Martin mag het zeggen.

© Haaglanden Voetbal

Zoeken

Back to Top