De Vierde Helft (57)

Achtergrond, De vierde helft, Nieuws, Voetbalnieuws Geen reacties op De Vierde Helft (57) 267

In de derde jaargang, op de donderdag om de veertien dagen, laat Haaglanden Voetbal-redacteur Carel Goseling zijn licht schijnen over voetbalzaken. Dat kunnen onderwerpen zijn uit zowel het betaalde- als amateurvoetbal.

Misbruik

Seizoen ten einde. Wit computerscherm voor mijn neus. Er schieten allerlei gedachten door mijn hoofd. Ik doe een eerste poging deze rubriek te vullen. Halverwege gooi ik de tekst weg. Een tweede opzet verdwijnt na het indrukken van de deleteknop ook.

Misbruik in de sport, dus ook het voetbal, dringt zich op. Jongens, en wellicht ook meisjes, die in hun jonge jaren, of zelfs nog op latere leeftijd, te maken kregen met trainers of andere mensen op de club die hen dwongen tot seksuele handelingen. Of tenminste een poging daartoe deden.

Het probleem is decennialang verzwegen. Door de betrokken jongens en meisjes zelf. Veelal uit schaamte. Maar ook door de clubs. Als die ervan wisten werden dat soort zaken genegeerd of in de doofpot gestopt. Vanwege de goede naam en alle ‘heisa’ die openheid zou veroorzaken. Uit mijn tijd bij de VSV Tonegido kan ik mij herinneren dat er ooit eens een vader zich meldde bij enkele bestuursleden. Hij eiste dat een leider van een jeugdteam van die positie werd gehaald en ook door de club nooit meer zou worden toegestaan met jongeren te werken.

De man zei dat zijn zoon hem had verteld dat hij als E-tje ooit door de man op een buitenlandse voetbaltrip seksueel was benaderd. De jongen had dat pas vele jaren later aan zijn vader durven te vertellen. En die was er achter gekomen dat dezelfde vent nog steeds bij de club zat. En ook nog steeds met jonge jongens werkte.

Indien de VSV geen maatregelen nam, zou de man aangifte gaan doen en de zaak publiek maken, zo dreigde hij. Wat te doen? Wij als bestuursleden wisten van niets. Er was ons ook nooit iets gebleken van vreemde neigingen bij de leider. Noch waren er ooit meldingen over ’s mans gedrag dan wel handelingen binnen gekomen.

Omdat we verwachtten dat betrokkene zelf alles zou ontkennen, dan wel enorme stennis zou gaan schoppen – waardoor alles toch bekend werd – besloten we een zeer goede vriend van hem binnen de club te benaderen. We legden hem het geval uit en vroegen hem om zijn vriend ertoe te bewegen zijn taak als leider neer te leggen, de club te verlaten en nooit meer terug te keren. Het was een emotionele zit, maar uiteindelijk zag ’s mans vriend de noodzaak van zijn interventie in. Hij had kennelijk genoeg invloed, want korte tijd later was betrokkene bij de VSV verdwenen.

Probleem opgelost. Tenminste, dít probleem. Verder onderzoek hebben we niet gedaan. Het stilzwijgen werd door alle betrokkenen bewaard. Het feit dat de betrokken leider meewerkte vormde voor ons het ‘bewijs’ dat er iets aan de hand was (geweest). Hoe zeer je daarbij ook kunt miskleunen, bewees een ander voorval. Bij de VSV hadden we een meisjesteam bestaande uit speelsters van zeg 14, 15 jaar. Jonge dames dus.

Zij trainden op avonden dat er ook jongens trainden. Gastjes van ongeveer dezelfde leeftijd. Op een dag stormde een woedende vader de bestuurskamer binnen. Zijn dochter zou in een kleedkamer na afloop van de training belaagd zijn door een jongen die kennelijk seksuele bedoelingen had. Daar moesten wij meteen iets aan doen. Paniek in de tent. Er werd een groot onderzoek gestart. Het meisje beweerde zelfs dat de jongen ook thuis voor de deur van haar ouderlijke woning stond op een avond dat haar ouders niet thuis waren. Een bestuurslid reisde meteen af en verbracht een halve avond met een meisje in nachtjapon, in een overigens donker gehouden woning.

Uiteindelijk bleek het hele geval toch ietsje anders. Het meisje, dat er toch al goed uitzag voor haar leeftijd, bleek zich behoorlijk uitdagend te hebben gedragen. En de jongen – op wie zij een oogje had – had dat ‘signaal’ opgepikt, zonder overigens kwade bedoelingen te hebben gehad. Laat staan seksuele. Dit geval eindigde met het vertrek van het meisje bij de VSV, ook al omdat de vader het niet kon verkroppen dat wij haar verhaal niet geloofden en verder niets ondernamen. En de betrokken jongen zegde ook zijn lidmaatschap op. Diens ouders waren weer woedend dat wij hem ooit van iets hadden verdacht.

Het geeft alleen maar aan, hoe gevoelig dit soort zaken ligt. En dat je het eigenlijk nooit goed kunt doen als bestuurder. Let wel: seksueel misbruik dan wel pogingen daartoe kunnen niet getolereerd worden en moeten worden aangepakt. Alleen de vraag hoe? zal per geval kunnen, en wellicht moeten, verschillen.

© Haaglanden Voetbal

Zoeken

Back to Top