De Vierde Helft (66)

Achtergrond, De vierde helft, Nieuws, Voetbalnieuws Geen reacties op De Vierde Helft (66) 157

Ook in de vierde jaargang, op de donderdag om de veertien dagen, laat Haaglanden Voetbal-redacteur Carel Goseling zijn licht schijnen over voetbalzaken. Dat kunnen onderwerpen zijn uit zowel het betaalde- als amateurvoetbal.

Hoera

Ik kreeg onlangs een interessante studie in handen van het CIES Football Observatory. Het was een onderzoek naar de selecties van profclubs in de Europese landen. De gemiddelde leeftijd van selectiespelers in Europa ligt op 25,3 jaar. De oudste selecties zijn in Kroatië te vinden: gemiddeld 27,5 jaar. De jongste selecties bevinden zich in Nederland: gemiddeld 22,8 jaar.
Als gekeken wordt naar het aantal zelf opgeleide spelers in de selecties van de clubs is er een opvallende trend te zien. Het percentage aan ‘eigen’ spelers is in de selecties gedaald van 23,2 procent in 2009 naar 18,5 procent nu.

De meeste zelf opgeleide spelers zijn te vinden in de selecties van clubs in Slowakije: 33,4 procent. Aan de andere kant van de schaal staat Turkije. Hier komt maar 6,8 procent van de selectiespelers uit de rangen van de eigen club. In Nederland ligt het percentage nu op 23,1 procent.
Kijkend naar het aantal selectiespelers dat niet uit het eigen land komt, dan was dat in Europa in 2009 gemiddeld 34,7 procent. Nu is dat 39,7 procent. Clubs met het hoogste aantal buitenlanders zijn in Turkije te vinden: 65,6 procent van de selectiespelers komt niet uit Turkije zelf. In Servië komen maar 18,1 procent van de selectiespelers niet uit dit Balkanland zelf. In Nederland ligt het gemiddelde op 36,5 procent.

Het transferbeleid biedt ook een aardig beeld. In 2009 haalden de clubs in Europa gemiddeld 36,7 procent van de nieuwe spelers binnen via een transfer. Nu is dat 44,8 procent. Het halen van spelers via transfers komt het meeste voor bij Portugese clubs: 57,6 procent van de nieuwe spelers komt zo bij de vereniging binnen. In Duitsland (de rode lantaarndrager in deze) is dat maar 30,9 procent. Nederland zit op 41,4 procent.

De conclusies: clubs halen steeds meer spelers van elders en gebruiken steeds minder eigen jeugd. Het aantal buitenlanders stijgt en er wordt steeds vaker geacteerd op de transfermarkt. Er is dus veel meer mobiliteit van spelers. Ze komen en gaan in een steeds hoger tempo. Dat betekent dat het neerzetten van een stabiel elftal steeds moeilijker wordt (zeker als de transferperiode ook nog doorloopt als de competitie al draait). In Nederland trachten we dat kennelijk tegen te gaan door te gaan werken met steeds meer jonge, en daardoor kneedbare, spelers.

Van de andere kant: jong betekent ook onervaren. En fysiek nog niet volgroeid. Zouden dat ook de achterliggende factoren zijn voor het falen van Oranje en de Nederlandse clubs in Europese competities?

De CIES-cijfers tonen echter nog iets aan. Clubs die geen geld hebben, hebben het nakijken als transfers steeds belangrijker worden voor het vullen van een selectie. De factor ‘steeds meer buitenlanders’ versterkt dat nog, tenzij die buitenlanders uit qua voetbal minder ontwikkelde landen komen en dus goedkoop zijn. Maar dan is weer de vraag wat je er als vereniging aan hebt.
Het hele verhaal toont ook aan dat er van een ‘piramide’ weinig tot geen sprake is. Clubs zoeken kennelijk niet naar nieuwe spelers bij amateurclubs en lagere divisies in eigen land. Zelfs niet bij de eigen jeugd. Liever gaat men de grens over of beweegt zich nog frequenter op de transfermarkt. Kennelijk is het gras aan de andere kant van het hek groener dan het eigen gras.

Ooit, in 1995, was er het zogenoemde Bosman-arrest dat transfersommen aan banden moest leggen en spelers meer vrijheid zou gunnen. De transfersommen stegen vervolgens in een vrijere markt. En de vrijheid die de spelers kregen leidde ertoe dat ze steeds vaker van de ene naar de andere club verkassen. Tijdens de economische crisis van 2008-2015 kwam verhuur in zwang. Een methode die sindsdien gebruikt wordt door clubs die hoge transfersommen niet kunnen of willen betalen. Verhuur doet de stabiliteit van een team echter ook geen goed.
En de fans? Die blijven met vaak onherkenbare spelers zitten en formaties die per wedstrijd wijzigen. Net als de resultaten. Het ene jaar top, het andere flop omdat driekwart van de selectiespelers weer vertrokken is. Lang leve het hedendaagse voetbal. Driewerf hoera!

Carel Goseling

© Haaglanden Voetbal

Zoeken

Back to Top