WE WAREN ER HELEMAAL KLAAR VOOR
Beetje whatsappen en afspreken, hij op de fiets, ik met de voiture (ik rijd Renault) en voor de zekerheid een HV-buitenjas aan, want de wind was fris. Dat heb ik geweten. Eenmaal genesteld op de tribune bij V.U.C., lekker in de zon, deed André de jas al uit; ik niet. Beetje dom. In de rust dus wel in de bestuurskamer en ja hoor: drijfnat. Jakkie! Bakkie leut, net als voor de wedstrijd bekwaam ingeschonken door gastheer Eric den Dekker, met voorspeller Hans Klippus (0-4 zou mooi zijn) en een grote deputatie van het bestuur van Poortugaal aan tafel. Winnen van de koploper is een uitdaging, maar omroeper Egon Heinen (de nacht ervoor met een hoogwerker uit zijn brandende huis geholpen) moest wel zeven keer een doelpunt aankondigen: 1-6.
*****
Mijn geheugen besprak ik met André, omdat ik zo’n slordige 1254 wedstrijden heb vastgelegd en thuisgekomen checkpoint Charly: jawel, ook Poortugaal gefloten in de 4e klasse F op 19.10.1975 thuis tegen PFC, uitslag 1-2 en bij de KNVB fls. 35,— gedeclareerd, want ver weg was een “dure”.
Zwager Fred (z.g.) was toen mee; het was een pittige en leuke pot met twee behoorlijk zwaar geblesseerden, zo vermeldt mijn archief. De toenmalige bestuurders zijn inmiddels vervangen dan wel opgevolgd. Humor en toch leuk!
*****
Onderste tegen bovenste, altijd lastig en kan zomaar fout gaan, maar niet onder de weer zeer bekwame arbitrage van de heer R.G.C.M. Schul (zeg maar Remco), ooit door mij toen hij nog lid was van onze HSV bestempeld als een coming man, mede omdat hij ook vier voorletters heeft. Hij was uit Zaltbommel komen rijden om de wedstrijd te leiden met zijn assistenten uit respectievelijk Rotterdam en Middelburg. Wat je ver haalt is lekker. Wat je verhaalt ook.
*****
Vooraf, in de rust en na afloop aangename kout met de gedeputeerden – niet per bus aangevoerd, want erg duur – en na afloop nog een uitreiking van een historisch theelepeltje uit 1926 aan Hans door een beschaafd/bescheiden echtpaar, dat gelukkig ook nog een glaasje bleef drinken. Naast mij aan tafel ook nog mee-snackend vriend Henri Annokkee, ex-(assistent-)arbiter.
Babbeltje met Peter Grötzinger, Ab Bourquin en Jan Oosterling en uiteraard met Henri de Beer. Ik miste Emmy van Drunick, maar die bleek gevallen en gewond te zijn, dus gaarne en van harte beterschap in haar richting! Het middagje uit werd geklaard (weer een woordspeling) door Eric en voorzien van ijsklontjes, zodat ik redelijk fris van de lever met Remco kon babbelen.
*****
Nederlagen moeten in de schijnwerpers staan, niet begraven worden, want door nederlagen word je mens. Wie zijn nederlagen niet begrijpt, neemt niets mee naar de toekomst. Aksel Sandemose. (Denemarken; schrijver. 19.03.1899 – 06.08.1965).
