AFKICKEN, SPANNING, RESPECT EN GELIJKSPEL
The day after heet dat dan, met regendrupjes op de voorruit voor een afspraak in Voorburg met Jean Nederlof (wat goed is komt snel: 24.06.23 Lid van Verdienste van de KNVB en 17.04.26 voorzitter van de VvG ), Arie Quartel, André Buurman en de familie Smits als gastvrouw en gastheer, samen met André Saurwalt en Mark van den Honert en later ook Melanie Oudshoorn, wier zoontje rollebolde in het gras van een bijveld en de restanten overdroeg op haar outfit. Op een ander bijveld een belangrijke pot voetbal met FS-vrouwen thuis tegen Sparta (1-5 zag ik) en de KNVB-ambassadeur die de medailles uiteindelijk ook mocht gaan uitreiken.
Rob Louer langs de lijn, met scherpe observaties en de voorspellende gave van Arie, dat de 0-1 nog wel gecorrigeerd zou worden. En zie: onder leiding van een coming man als arbiter, Alain Ortiz den Hollander uit Eindhoven (perfect geleid) viel de verdiende gelijkmaker, waarover Jean ongetwijfeld een fraai verslag zal schrijven, mede geteisterd (net als wij) door een opkomende felle zon, waar je zonder petje eigenlijk niet in moest staan.
Dan de schrik van een ambulance met hoge snelheid, een bocht makend en het territorium van FS opkomend om hulp te verlenen, met enige tijd later een vertrek zonder gillende sirenes en vermoedelijk een meevallend incident. Mario Siebers huldigde de pupil van de week Jemaro Miranda, die samen met zijn ouders en de man of the match op de foto ging bij Ap de Heus, immer actief in groot Voorburg. Zie zijn geweldig mooie foto’s onder meer Facebook!
Respect ondervonden Arie Quartel en ik naar aanleiding van onze benoemingen de dag ervoor bij de 35e ALV van de Vereniging van Gedecoreerden van de KNVB bij VUC, de thuishaven van de VvG, al zal FS als goede tweede zeker in de race blijven, mede gelet op het voorzitterschap van Jean Nederlof bij de VvG. Kijkend naar de ontwikkelingen, de naamgevingen, de mutaties van enorme omvang, is het voor mij belangrijk deel uit te mogen maken van gezelschappen die wederzijds herkenbaar zijn en blijven. Als dat er niet meer zou zijn, dan zou ik nu en ter plaatse stoppen met het signaleren van randgebeurtenissen. Maar dan is er nog altijd Hans Slootmaker als verslaggever op de lokale radio en zijn inbreng na afloop. Onnavolgbaar! Voor dit moment nog even niet…….. Quo vadis? Frankrijk wellicht? Honi soit qui mal y pense. Schep vreugde in het leven. Blijf gezond en wat dies meer zij………
Wim van den Berg
