Hoewel ik behoor tot de generatie die op de lagere school in de vijftiger jaren de topografie van Nederland in mijn kop moest prenten, wist ik tot de nacompetitie van HVC’10 in het seizoen 2022-2023 niet waar Aarlanderveen in Zuid-Holland lag. Nou was dat niet zo bijzonder, want dat jaar wist ik ook niet waar De Zilk lag, toen Van Nispen destijds in dezelfde competitie als HVC’10 speelde. De reis erheen duurde een eeuwigheid.
Omdat de Hoekse ploeg mogelijkerwijs in de nacompetitie tegen Aarlanderveen kon loten, zocht ik het polderdorpje op het internet op. Maar al in de eerste ronde kreeg de ploeg die op de tweede plaats in de derde klas A eindigde een pak slaag van Legmeervogels: 0-7. HVC’10 verloor in hetzelfde weekend van Verburch en dus speelden beide clubs daarna gewoon in de derde klas. Legmeervogels is overigens nu eerste klasser.
Vreemde kronkel
Op de één of andere manier bleef Aarlanderveen als een kronkel door mijn hoofd spoken. Ik kijk op Voetbal.nl op zaterdagavond altijd naar de uitgedeelde kaarten en /of de aangestelde arbiters. HVC’10 kwam na een geweldig jaar snel weer naar de tweede klas en doet het ook al twee jaar goed. Bij Aarlanderveen, dat in het jaar dat ze tweede werden 80 doelpunten had gescoord, kwam de klad erin. In 2024 op de vijfde plaats (56 doelpunten) in 2025 45 doelpunten en op de negende plaats.
Desastreus seizoen
In het huidige seizoen ging het helemaal mis. De net aangestelde nieuwe trainer gaf er na twee verloren bekerwedstrijden in september jl. al meteen de brui aan. Hij trof een selectie aan, die hij niet het derde klasse-niveau waardig vond. In zo’n stadium kun je als club geen kant uit. In een dergelijk geval gaat meestal een kind van de club (in casu Peter van der Veldt) aan de slag. De derde bekerwedstrijd onder zijn leiding tegen Zwarte Pijl (derdeklasser) werd ook met 9-0 verloren. Dat was geen goed omen.
Aarlanderveen 23 nederlagen
Elke week kijk ik, nadat ik de statistieken van de tweede klas C heb verwerkt, naar de derde klas E, naar Aarlanderveen, mijn club die ik statistisch geadopteerd heb. Na 23 wedstrijden heeft de club 0 punten: de nederlagen rijgen zich aaneen. In het begin waren de uitslagen nog redelijk (0-5,1-5- 1-2, 2-3), maar in de maanden november tot nu worden de uitslagen erg ongemakkelijk: 0-8 (4x) 0-9 (2x) 1-11, 0-12. De meeste tegengoals maakte FC Oegstgeest op bezoek in Aarlanderveen: 0-13. Ik vraag me dan af hoeveel toeschouwers er tot het einde bleven.
Clubrecord
Hoe hoog loopt de teller van tegendoelpunten in de drie resterende wedstrijden nog op? Welke van de drie tegenstanders gunt ze nog een 0-0 gelijkspel of een kleine zege? Zoals je een tennisser nooit met 0-6 0-6 van de baan slaat. Maar die ene keer dat iemand mij toch zo’n game uit medelijden gunde, was dat zo gênant gespeeld, dat ik hem na afloop vroeg om dat nooit meer te doen. Maar de drie komende clubs, DoCoS, ESTO en BSC’68, kunnen het zich niet veroorloven dat te doen vanwege eigen belang. Dan maar de dood én de gladiolen. Jaren later wordt dat negatieve record een feit in de clubgeschiedenis.
Voetbal.nl
In Voetbal.nl kun je de opstellingen, de wisselspelers, de uitgedeelde kaarten en soms de doelpuntenmakers zien. Een steeds groter aantal spelers wil tegenwoordig zijn naam echter wegens privacy-redenen afgeschermd zien: Bij Aarlanderveen zijn dat er slechts vier.
Na 23 wedstrijden in het huidige seizoen zijn de doelcijfers van Aarlanderveen: 7 voor en 153 tegen. De eerste zes wedstrijden stond er een afgeschermde keeper in Voetbal.nl, maar de laatste zeventien (vanaf 8 november 2025) staat een zeventienjarige naar Aarlanderveen teruggekeerde jongen in het doel. De doelpunten vliegen hem om de oren en toch krijgt Tijn Verboom in verslagen nog een goede recensie. Maar hoe leuk is het als je 129 doelpunten langs je heen hoort fluiten? Ga je dan niet een andere hobby zoeken om gepijnigd te worden?
In mijn privéleven gebruik ik zelden het woord’ zielig’, maar in een aantal voetbalwedstrijden zie ik vaak genoeg zielige situaties. In Voetbal.nl wordt Tijn veertien keer Player of the match genoemd: is dat terecht of is het zwarte humor uit Aarlanderveen? Ik ken de dorpsgewoonten daar niet. De jonge keeper heeft trouwens al toegezegd in de vierde klasse bij Aarlanderveen te blijven. Dat is stoer.
Kaartenfestival
Met zulke grote cijfers verliezen is het misschien uitnodigend om lekker om je heen te schoppen. Maar dat valt aardig mee bij vv Aarlanderveen. Behalve 3 directe rode kaarten zijn er 27 gele kaarten uitgedeeld. Daarvan zijn er 9 afgeschermd, die kunnen dus aan vier verschillende spelers zijn uitgereikt. Geen enkele speler met naam heeft 5 kaarten op zijn naam. Die dertig kaarten in totaal is ver beneden het gemiddelde aantal uitgedeelde kaarten in 2C (42) en 2D (38). Dat is dus zeker een compliment waard voor de club. De club verslijt intussen wel vier assistenten langs de zijlijn: gedeelde smart is halve smart, zullen die denken. Soms voel je je zielig op zo’n zaterdag met een vlag naar het midden te wijzen.
De oorzaken?
Een polderclub als Aarlanderveen heeft geen al te grote jeugdafdeling en vaak is het eerste elftal de laatste jaren opgevuld met spelers die bij andere regioclubs niet aan de bak kwamen: zoals Alphia, vv Alphen, Nieuwkoop of PVCV O23 uit Utrecht. Alphia is bij de club hofleverancier. Maar aan het einde van het vorige seizoen verlieten veel ervaren selectiespelers de club. Die kon die terugval niet met de jonge spelers (bijvoorbeeld uit het tweede en de oudere jeugd) opvangen. Ook in november vertrokken tijdens de lopende competitie nog enkele spelers die blijkbaar de tot dan stevig verloren partijen niet konden verwerken. Spelers die niet het DNA-van de club hebben, vertrekken en hoppen sneller al of niet tegen wat vergoedingen van club naar club. Het Groene Hart is misschien niet zo groen bij de voetbalclubs.
Zeven gescoorde doelpunten
Van de zeven doelpunten, maakte één speler die vorig seizoen van Alphen kwam er drie, maar zijn naam komt niet meer voor in de opstellingen sinds de nederlaag van 12-0 tegen Be Fair. Dus daarom ook hier het vermelden niet waard. Naast deze topscorer waren er nog vier spelers die één keer een bal over de doellijn van de tegenstander kregen. Daar deden ze dan 23 wedstrijden over. Ik ken de namen van de vijf spelers uit diverse bronnen. Chat gpt begint voor mij zijn waarde te krijgen.
Sfeer verpest?
Als oud-voetballer bij Zwaluwen en Hoekse Boys kan ik me niet herinneren ooit met meer dan 5-0 verloren te hebben. (Een keer van Quick Boys en een keer van DSVP van Dick Advocaat). Maar ik weet nog wel dat bij een nederlaagreeks van drie of hoger de sfeer in het veld, in de kleedkamer en op de training vaak onder het nulpunt daalde.
Ik heb ook nooit lijfelijk een degradatie meegemaakt. Het is voor Aarlanderveen sinds 2011 ( Bron: Hollandse velden) de eerste keer dat degradatie een feit is.
Plan en hoop
In een recent afgenomen interview bij Leids-amateurvoetbal na de 1-11 tegen ROAC vertelde interim-trainer Peter van der Velt hoe de club de situatie oppakt. “Op de trainingen zijn er 15-20 spelers aanwezig, meestal jonge jongens die het elftal nog niet kunnen dragen. Maar alles wat ze dit jaar leren, kunnen ze volgend jaar in de vierde klas gebruiken. Aarlanderveen heeft een “trots op de polder”-plan- gelanceerd: de kern is terug met eigen spelers en een herkenbare stijl.” (bron Leids-amateurvoetbal-radio). Het toekomstplan is bedoeld om de bijna 60-jarige club weer levensvatbaar te maken. Doel: weer op een aanvaardbaar niveau voetbal te kunnen spelen en beginnen in de vierde klas.
Disclaimer
In tegenstelling tot wat ik hier vaker schreef, is dit geen cynisch bedoelde column. Ik hou juist van polderclubs, dorpsclubs die een eigen identiteit hebben. Ik hou van gezellige kneuterigheid in de bestuurskamer waar vrouwen al of niet op leeftijd vriendelijk de koffie inschenken en na afloop de warme bitterballen serveren, voordat ze te koud en te taai worden. Wilt u mosterd, mijnheer? Ze weten best waar ze die moeten halen. Ik hoop dan ook dat Aarlanderveen weer op de been komt en dat ik in de nabije toekomst naar het polderdorp moet. Ik weet inmiddels waar het ligt.
Ik vind het dan ook jammer dat die clubs soms wegzakken naar een lager niveau dat ze nooit in gedachten hadden. Ik vind degradatie naar een veel lager niveau van clubs als Die Haghe, Laakkwartier, HMSH, Full Speed, Van Nispen, DHC (in de Haagse regio) en Deltasport, DVO’32, SVV, Hermes DVS, PPSC (in de Waterwegregio) echt spijtig. Soms is het eigen bestuurlijke schuld door teveel te betalen aan spelers die het niet waarmaken, soms laten spelers je in de steek voor een paar euro’s. Soms is het gewoon noodlot.
Clubliefde is wellicht anno 2026 een heel groot woord, maar nog o zo belangrijk!
