DE HAND VAN GOD OF DE TEEN VAN CASILLAS?
Op 22 juni 1986 ( veertig jaar geleden) gebruikte God zijn linkerhand om het gehate Engelse voetbalteam te verslaan. Het was zijn toorn over de vier jaar daarvoor begonnen Falklandoorlog tegen Argentinië. De scheids zag het over het hoofd en de VAR bestond niet. Op de persconferentie na afloop claimde Maradonna dat zijn doelpunt gedeeltelijk met zijn hoofd werd gemaakt, maar ook met de hand van God.“ Het is nog steeds één van de bekendste uitspraken in de voetballerij. Zoet als ”Je gaat het pas zien, als je het doorhebt.” (Cruijff)
Ikzelf groeide op in een Vlaardings Christelijk gezin met dagelijks bijbel lezen, bidden voor het slapen gaan en psalmen leren op maandag voor de juf op de lagere school. Op zondag gingen we naar de kerk. Mijn vader vertelde dat God altijd alles zag en alles bestierde en in het grote logboek op schreef wat er niet deugde aan zondaars. Dat moet dan wel een heel groot boek zijn, dacht ik. Toen ik eindelijke acht was, mocht ik voetballen, maar dat moest bij de Christelijke voetbalclub Zwaluwen. Destijds de grootste amateurclub van Nederland.
Mijn vader vertelde thuis ons vaak over zijn oorlogservaringen: hij vocht als gemobiliseerde soldaat bij de Grebbenberg tegen de Duitsers en toen de kogels te dichtbij kwamen, beloofde hij aan de Heer: “Ik zal nooit meer een druppel drank drinken, als ik mijn moeder nog mag zien.” Die belofte van hem werd voor mij een vloek, toen ik jaren later mijn vader na een familieverjaardag zag likken aan de flessenschraper uit de bijna lege fles advocaat. Daar zat toch alcohol in? Wekenlang dacht ik dat mijn vader gestraft zou worden voor die zondige daad en dat we hem op een dag niet meer konden wakker maken. Maar de weken gingen voorbij en scheidsrechter God vond de overtreding blijkbaar niet erg genoeg voor een rode kaart. Die lustte op zondag ook graag een advocaatje met hemelse slagroom.
Mijn vader die door een ernstig fabrieksongeluk gehandicapt was, trainde mij in het Oranjepark in Vlaardingen vrijwel iedere middag, omdat ik volgens hem keeper moest worden. Hij keepte voor zijn huwelijk zelf bij MVV’27. Onze jassen waren doelpalen. Mijn moeder breide een keeperstrui van restjes wol. De eerste wedstrijd was in D13 tegen D14. Het regende die middag pijpenstelen en ik kon zelfs niet bij de toen gebruikelijke dwarslat. De jongetjes van mijn team scholden me uit, de stand in de rust was 0-6 en ik vroeg huilend aan de leider of ik gewoon mocht voetballen. Ik wilde eigenlijk helemaal geen keeper worden. In dat geval word je gewoon linksbuiten gezet. Het moet de hand van God zijn geweest en alsnog de straf voor mijn vader van de zondige lik advocaat. Ook de beloning voor mij dat ik jarenlang linksbuiten mocht lopen. Maar altijd op zaterdag natuurlijk. Zondag bleef toch heilig. Van mijn eerlijke kindergeloof heb ik weinig resultaten op het veld gemerkt. Als spits hield ik het daarom maar bij schietgebedjes.
In katholieke landen als Spanje, Portugal, Frankrijk en Brazilië slaan voetballers als Péle, Ronaldo, Messi, Modric, Mbappé of Neymar kruisjes, voordat ze het veld opgaan. Die worden meestal gretig beloond. In de Bijbel staat: “Je kunt niet God dienen én de Mammon. (Lucas 16 9-13) Maar bij voetballers kan dat natuurlijk wel: spelen en godsgruwelijk veel geld binnen harken. Maar zou Messi na het missen van een WK-penalty toch ook niet binnensmonds vloeken: “madre mia”. Zo’n lieve vloek wordt dan van bovenaf beloond met twee doelpunten en de eerste plaats op de eeuwige WK-ranglijst. Scheidsrechters zorgen voor de rest. Messi wordt Maradonna.
De meest gezegende Nederlandse voetballer was ooit de Spakenburger IJsselmeervogel Jaan de Graaf. Die beroepsvisser tekende een profcontract bij AZ, waarin hij liet opnemen dat hij nooit op zondag zou spelen, want dan moest hij naar de kerk. Hij hield altijd woord en de Heer beloonde de rappe linksbuiten met 199 doelpunten.
2026: En dan ineens is daar de openbare Nederlandse geloofsbelijdenis tijdens dit WK: bijna de helft van het team is lid van een selectief bijbelclubje. Onder leiding van ‘pastoor’ Gakpo bidden onze topspelers vóór de wedstrijd, lezen bemoedigende teksten uit de Statenbijbel en verzoeken onze Lieve Heer om steun tijdens de wedstrijd. Nog niet iedereen is openlijk uit de kast met de Bijbel gekropen, maar naast Gakpo zijn Van Dijk, Dumpfries, de gebroeders Timber, de pas in wijwater gedoopte Summerville en natuurlijk Memphis lid. Brobbey twijfelt nog. Donyell Malen is een zeer ijverig lid van het clubje. Tot nu heeft hij op het WK nog niet gescoord, maar daar zit een bedoeling achter, die gewone stervelingen nu nog niet kunnen zien. Ook Woutje W. heeft zich recent aangesloten
Maar voor Woutje staat er een bepaalde tekst in de Bijbel die hij gruwelijk vindt. ”Als iemand u een klap op de ene wang geeft, keer dan hem ook de andere wang toe. “ (Mattheus 5 vers 38-349). Hij riep dan ook tijdens zijn doopritueel tegen Gakpo: “Ik ga liever voor oog om oog, tand om tand.” (Exodus 21 vers 24.) Toen Gakpo antwoordde dat het dan zijn eigen exodus werd, draaide hij snel bij. “Dan maar de eerste klap is een daalder werd”, probeerde hij nog, maar die spreuk komt niet uit de Bijbel.
Gakpo en Memphis zijn de moderne Bonifatiussen: Team-NL moet helemaal bekeerd worden. Wie niet vóór 1 juli kiest voor het genootschap, gaat naar huis of zit op de bank. Met 100 % leden van de Bijbelclub wordt Nederland vast en zeker kampioen. Er is echter één probleem: Nederland speelt dinsdagochtend in de tweede ronde tegen Marokko (99 % moslim). Het wordt een strijd tussen twee geloven op één groen kussen, volgens mijn vader “slaapt daar de duivel tussen.”
O ja, de les van die van Casillas nog even. In de finale van het WK 2010 rende Arjen Robben op de Spaanse doelman af. Die teen van Casillas bleek destijds de directe oorzaak van de Nederlandse nederlaag. Robben had echt beter moeten weten. Toen hij in 2013 in de Champions League antwoordde op een vraag van een Duitse journalist of hij de hulp van de Heer had gehad bij het maken van het beslissende doelpunt: “Ik ben niet gelovig en ik heb ook weinig met religie.”
Toevallig was de Dortmund-doelman Weiderfeller ook een afvallige.
Iker Casillas daarentegen was een overtuigd rooms-katholieke doelman. Hij kreeg dus de hulp van de teen van onze Lieve Heer. We hadden dus ooit een keer wereldkampioen kunnen zijn, als Robben een trouwe kerkganger was geweest. Tegenwoordig gedraagt hij zich ook al niet zo netjes als juniorenleider. Hij slaakt menig vloekje in de richting van de jeugdige scheidsrechters. Die wordt dus nooit meer kampioen. Casillas ging later de Paus in Rome bezoeken en de wedstrijdbal bezorgen.
In het verleden heb je trainers gehad die een team samenstelden op basis van astrologie. Raymond Domenech van Frankrijk was er één. Hij wilde wel Rammen, maar geen Schorpioenen in zijn elftal en de keeper moest Maagd zijn. Bij het WK van 2010 rebelleerden de spelers vanwege die heidense filosofie. Frankrijk werd meteen in de groepsfase uitgeschakeld.
Koeman en Gakpo doen er dus goed aan om nu na de groepsfase sowieso alle leden van het Nederlands Bijbelclubje in de basis te zetten. Zeker doen tegen Marokko. Je moet onze Lieve Heer natuurlijk wel een handje helpen. Anders wordt het misschien de vuist van Allah en de grote teen van Yassina Boudou.
