VUC-SHO 1-1, DAT SCHIET NIET ECHT OP……
Begin november vorig jaar in mijn ”eigen” (VvG-) clubhuis geweest en voetbal gekeken; sterker nog: een column aan gewijd.
Afgelopen zaterdag had Thuiszorg mijn vrouw gedoucht en gade was akkoord met mijn gang naar Het Kleine Loo, alwaar de zon scheen, ik makkelijk kon parkeren en er ruime belangstelling groeide voor een soort “degradatiewedstrijd” tussen twee debutanten in de Vierde Divisie.
Toch een duidelijk nieuw jaar aan de gang, want de ontvangst vooraf was gewoon weer “boven”, waar Hans Klippus gastheer bleek en Eric den Dekker de koffie verzorgde. Noem het maar een warm bad. SHO was ruim vertegenwoordigd en de club bracht bij mij mooie herinneringen naar boven. Nog uit de tijd dat ik voor de KNVB presentaties mocht geven over het horeca-gebeuren in sportkantines. Ik was in gedachten terug op Oud Beijerland, keurig ontvangen en een rondleiding door het uiterst fraaie en grote complex. Komen er ook nog klanten?, vroeg ik de gids-bestuurder. Dat ziet u zo wel, was het antwoord en bij de start van de presentatie zat de zaal bommetje vol met vrijwilligers. Ben je dan een rijke club of niet? Nou, nog steeds volgens de huidige voorzitter, Eric van Dijk, een man die iets terug wil doen voor “zijn club” en hij kan prima relativeren, zo bleek mij.
Een wedstrijdverslag is voor de vaklui, maar de eindstand gaf wel aardig weer dat we een potje voetbal zagen met een lekker zonnetje op het veld, aardig wat belangstelling en wat mij betreft een terechte uitslag, met dank aan beide keepers.
Uiteraard keek ik weer om mij heen en trof Rob Louer (ex-Duinoord) met wie ik deze keer de gehele pot vanaf de Eretribune mocht aanschouwen, niet gestoord door commentator Hans Slootmaker, die na afloop wel zijn mening kon verkondigen.
Opvallend voor mij was de goede leiding in handen van arbiter van dienst K.D. Walthuis (de dag ervoor nog vierde man in de Keuken Kampioen Divisie), geassisteerd door M. Geysendorpher en S. Leider: niets op aan te merken! De mooiste goal was overigens die van de pupil van de week.
Nou ben ik ook een beetje een taalfreak en in dat kader observeer ik van nature datgene wat gesproken dan wel geschreven wordt. Veel speakers van dienst memoreren bekwaam de namen en aantallen van de wissels. Daar hanteren ze de lijsten bij die vooraf bekend en leesbaar zijn. Rob Louer en ik vonden een stereotype fout in een tekst bij een wissel: “er vindt nu een driedubbele wissel plaats”. Dat hoor je vaker en Rob en ik hoopten dus zes nieuwe spelers het veld in te zien komen, maar dat kon en mocht niet.
Een drievoudige wissel is eigenlijk bedoeld, maar zelden hoor je dat. Kleinigheidje, maar toch!
Plezierig was het om rond het rustsignaal nog even met collega-bestuurder van de VvG Kees Wenneker te praten; hij was op de fiets naar VUC gereden en hoewel vlakbij huis, toch een hele inspanning. De tribune opgaan is geen optie meer helaas, maar ook zijn gade Wil verdient een dikke “beterschap”!
Het was een genoegen, mede door de nazit, perfect verzorgd door gastheer Eric den Dekker, om op traditionele grond weer een potje voetbal en annex mee te mogen maken.
Eenmaal thuis de draad van mantelzorger weer opgepakt en aansluitend gelardeerd met een bloedverdunner met ijs…….. Kijkend naar mijn leefomstandigheden laat ik mijn bevindingen vanuit bestuurskamers even voor wat ze zijn en kom ik wellicht terug met een relevante column……
“Hebzucht” draait niet om “ik wil meer”, maar is de angst om te verliezen wat je al hebt.
