De column van Dries Weber

Achtergrond, Columns, Nieuws, Voetbalnieuws Geen reacties op De column van Dries Weber 225

JEUGDKAMP

Ze zaten met z’n drieën in de dug-out. Drie knullen van zo’n jaar of dertien/veertien. Een bal lag doelloos op de grond en de blik in hun ogen was sacherijnig. Eén stak een sigaret op die door een ander uit zijn handen werd geslagen: ,,We zouden toch stoppen met roken ! En je laat je toch niet door zo’n rot geintje weer aan de peuk helpen.”

Ze zaten daar wat verloren omdat je met drie man niet lang een beetje leuk kon ballen. De rest van hun groep was op kamp omdat hun ouders de kosten daarvan wel konden betalen. Ze hadden bij de penningmeester gevraagd of die niet kon betalen, maar die man was een krent en zei dat het niet in het belang van de club was, dat ze zelf maar door een baantje aan de centen moesten zien te komen.
Eén van hen pakte de bal op en liep naar de andere kant van het veld. Daar kwam de selectie naar buiten die aan hun verplichte nummer moest beginnen. De aanvoerder van het tweede was tevens jeugdleider en herkende de jongens: ,,Wat doen jullie hier, moet je niet op kamp zitten ?”
De jongen met de bal haalde zijn schouders op: ,,Mijn ouders hadden daar geen geld voor.” En ze liepen door naar de uitgang. Buiten keken ze nog even naar het clubgebouw, maar voordat ze weg konden lopen, kwam die jeugdleider: ,,Kom terug, jullie kunnen met het tweede meetrainen.”
Het was stil tot één van de jongens riep: ,,Ik ga gauw mijn spullen halen.”
Toen de kampgangers terugkwamen kregen ze een heel boeiend verhaal te horen.
Ook dit is maar een verhaaltje, edoch het zou in elk geval goed zijn als voor dergelijke jongens altijd een oplossing werd gevonden zodat ze gelijk met hun voetbalmaatjes op kunnen blijven trekken. Zodat ze hetzelfde meemaken en er geen onterecht verschil is.

ER STAAT EEN NIEUWE STUURMAN AAN HET ROER

Er hebben dikke mannen aan het stuur gestaan maar Europees of Wereldvoetbal hebben we met ons nationale elftal niet bereikt. Op de FIFA-lijst zijn we binnen een paar jaar gezakt van topper naar een hopeloze wegglijdende middenmoter. Kilometers papier zijn verschreven aan dit drama en tientallen journalisten en commentatoren hebben een dikke boterham verdiend met hun analyses en beschouwingen. Er waren weinig positieve bij en menig official of op enige wijze betrokkene werd afgebrand. Bondscoaches kwamen op herhalingsoefeningen, maar de strijd voor een plek op het wereldpodium werd niet gewonnen.

Toen kwam er een man naar voren die bij vorige selecties op de achtergrond werd gehouden.
Misschien had hij geen vrienden in Zeist of was hij niet plooibaar genoeg maar op een cruciaal moment kon men niet om hem heen. Het werd Koeman. Hij kwam niet binnen met de arrogantie van de gevestigde naam en greep niet gelijk in de bak met de bekende sterren. Er vielen sterren af en nieuwe namen kwamen in de grabbelton.
Voor de oefenwedstrijden koos hij niet de zwakste tegenstanders. Geen Andorra of Luxemburg, zodat er mogelijk lekker gescoord kan worden. Neen, hij zocht ze hogerop. Tegen Engeland had het nog niet het bevredigende resultaat, maar de Europees kampioen Portugal ging op de knieën.
Pessimisten willen dit zien als een uitschietertje, maar mag ik het zien als een klein stapje in de goede richting om weer een plekje op het wereldtoneel te veroveren.

Dries Weber

© Haaglanden Voetbal

Zoeken

Back to Top