De column van Polly

Achtergrond, Nieuws, Polly, Voetbalnieuws Geen reacties op De column van Polly 195

DE EENENTWINTIGSTE JUNI

Je bent jong en onbezonnen, als je – zoals wij – je trouwdatum kiest. In 1973 besloten mijn verloofde (ja jongelui dat heette toen zo) en ik dat 21 juni – het begin van de zomer – een mooie dag om elkaar het jawoord te geven zou zijn. Je weet wel, voor het maken van foto’s op het strand. Ik dacht overigens meer aan de kortste nacht en vier dagen vrij van school in een zonnige periode. Dat werd echter een fiasco, want na de receptie (aan een bruiloft deden we in die tijd niet meer) vertrokken we in mijn Lelijke Eend richting Vlissingen voor de boot naar Breskens. Die huwelijksboot hebben we gemist en we brachten de nacht door in een slordig truckerscafé vlak bij het station. Er was geen plaats meer in een gewone herberg voor ons. Aan seks, laat staan slaap, viel niet te denken. We waren juist op huwelijksreis naar het Zeeuws-Vlaamse Sluis gegaan: er waren daar destijds meer sekswinkels dan hotels. Na het zien van de puisterige barjuffrouw die ons ontbijt met eieren voor ons klaarmaakte raakten we de broodjes nauwelijks aan. Koffie dronken we op de boot wel.

Toch zou 21 juni later voor grotere problemen in ons leven zorgen. We hebben namelijk een sporthuwelijk, dat wil zeggen ik kijk naar alles op tv wat maar met sport te maken heeft en mijn vrouw juist niet. Dat betekent voor mij soms dagenlange Tour-etappes op de bank en de Olympische Spelen mogen van mij om de twee jaar worden gehouden als het maar in een ‘koosjer’ land is. Maar 21 juni en voetbal is een slechte combinatie waar het EK’s en WK’s betreft. Toen we vijf jaar getrouwd waren moest Nederland in het Videla-paradijs spelen tegen Italië. Niks mis met die machthebbers daar, zag ik pas in “Andere tijden Sport”.

De discussie gaat op 20 juni altijd zo: Mijn vrouw: “De tv gaat morgen niet aan” en de eerste man die een dag later binnenkomt vraagt: ”Je zet de tv toch zeker wel aan? Daarna wordt de huiskamer in tweeën verdeeld. Met een beetje geluk is het mooi weer en zitten de dames aan de rosé te lurken in de tuin.
In Argentinië speelde Nederland tegen Italië en hoewel ik een grote fan van Neerlands Hoop was, en jong links georiënteerd, vond ik dat Nederland daar niet mocht ontbreken. Gelukkig bepaalden Haan en Brands met twee afstandsschoten de sfeer van de rest van de avond.

In 1988 (15 jaar getrouwd) scoorde Van Basten op 21 juni de winnende goal tegen West-Duitsland en verloste hij mij op die manier van het oorlogstrauma en mijn anti-nazigevoelens die mijn vader met zoveel haat bij mij had ingespoten. De verzetsstrijder zelf overleed in 1987, anders zou hij met zijn wandelstok de polonaise hebben gelopen. Ik liep met de Nederlandse driekleur rondjes door de wijk en het duurde op die zwoele avond heel lang voor de buren naar bed gingen.

In 2008 waren we 35 jaar getrouwd en speelde Nederland het EK onder van Basten. De Nederlandse poulefase was geweldig. Om mijn vrouw te verrassen had ik op 20 en 21 juni de bruidssuite van kasteel Bloemendaal in Vaals afgehuurd onder het motto “Het kost wat maar dan hebbie ook wat”. (Jacuzzi, champagne op de kamer en een hemelbed). Het diner raffelden we af, want ik wilde per se naar Nederland-Rusland kijken. (Van Basten tegen Hiddink). We lagen naast elkaar in het hemelbed. De eerste helft las mijn vrouw de Viva. In de rust sliep ze al bij de opengeslagen rubriek “Ik geef mijn seksleven een ..” Ze werd pas wakker door mijn grote GVD toen Arshavin in de verlenging de 1-3 maakte. Het werd een onmogelijke nacht. De volgende dag reed ik met chagrijn naar huis, het luxe ontbijt was nauwelijks aangeraakt.

Vandaag ben ik 45 jaar getrouwd. Het eerste weekend van de WK heb ik goed doorstaan. Van de elf partijtjes tot en met zondag heb ik er negen gezien. Om Oostblokbetonvoetbal geef ik niet, dus Servië en Kroatië konden me gestolen worden. Voor mijn vrouw is het ideaal dat de KRO een Detectivemaand heeft. Meestal zien we elkaar na het WK weer terug. Dat is maar goed ook, want van vragen als “waarom speelt Arjen Robben niet mee met Duitsland” word je niet vrolijk. Van de negen wedstrijden waren er twee leuk: Duitsland werd net niet afgeserveerd door Mexico en Ronaldo hield Portugal in de race. Voor Ronaldo wil mijn vrouw trouwens het bed wel even verlaten, voor Messi niet. Dat zegt overigens weinig, want Jan Boskamp vindt ze ook leuk. Het komt dan ook voor dat we samen VI kijken. Ze koopt trouwens ook nog gewoon negerzoenen en klapperpistooltjes.

Marokko is door een eigen doelpunt snel klaar, denk ik en Van Marwijk mag Allah dankbaar zijn dat de ene sjeik die nu in het pluche naast Poetin zat (toch ook een keurige man) hem met een vette kerstgratificatie heeft weggestuurd. De Video-arbiter kunnen ze beter meteen weer afschaffen, want er is nu meer oneerlijkheid dan vroeger, toen je hooguit wat partijdig omgekochte scheidsrechters had die het thuisland naar de halve finales moesten loodsen.
En vanavond staat natuurlijk de tv aan: de rozen zijn besteld, evenals de huwelijkstaart. De witte wijn staat koud en ik ga vandaag kijken naar Denemarken (tijdens de koffievisite), Frankrijk (avondeten) en Argentinië (familie en burenbezoek). De kamer wordt waarschijnlijk in tweeën verdeeld.

Als ik over vijf jaar de 50 kruisjes haal, zal mijn vrouw reuzeblij zijn. Misschien wil ze op herhaling in de bruidssuite die tegenwoordig Marylon Monroe heet. Er is in 2023 geen WK. Die airco-ellende in Quatar hebben we dan alweer achter de rug. En mocht ons sporthuwelijk voor die tijd toch nog stranden: dan stel ik een eventuele mediater voor om dat op 21 juni te bekrachtigen.

POLLY

© Haaglanden Voetbal

Zoeken

Back to Top