Als je een slechte wedstrijd speelt. Als je eigenlijk geen enkele uitgespeelde kans hebt weten te creëren. Als de tegenstander met name in de tweede helft meerdere kansen, met name uit scrimmages, op uitbreiding van de voorsprong heeft gehad. Als je, wanneer de klok op negentig springt, nog steeds met 1-0 achter staat. Als je in de vijfde minuut van de extra tijd toch nog de gelijkmaker tegen de touwen weet te frommelen …….. mag je dan spreken van een gestolen punt?
Tekst: Theo Doelman | Foto’s: HMA Fotografie
Het voorgaande beschrijft hoe het er aan toeging in de wedstrijd de Jodan Boys – FC ’s-Gravenzande . De thuisploeg was al in de zeventiende minuut op voorsprong gekomen , toen Olaf van der Sande met een uitstekend steekpassje vrij in het strafschopgebied werd gezet en eenvoudig binnen kon schuiven: 1-0. De ’s-Gravenzandse verdediging stond erbij en keek ernaar.
De FC wist hier vervolgens maar één keer bijna iets tegenover te stellen. Virgil Tjin-Asjoe had echter kennelijk zelf niet in de gaten hoe vrij hij werd gespeeld in het strafschopgebied, draaide de verkeerde kant op en verzuimde daardoor de opgelegde kans te verzilveren. Omdat de Jongeren Vereniging Daniël Boys ook niet veel dadendrang aan de dag legden, was met dat doelpunt en die kans eigenlijk het enige vermeldenswaardige van de eerste helft genoemd.
Fanatieker
Na de rust ging het er allemaal wat fanatieker aan toe. De thuisclub ging waarschijnlijk uit van de gedachte dat de aanval de beste verdediging is en zocht dus actief het doel van Paul van der Helm. Dat leidde meerdere keren tot hachelijke situaties, waarbij het eigenlijk wonderbaarlijk was dat het geen 2-0, 3-0 of nog meer werd. Met name Fahim Musaui was hierbij een ware plaaggeest voor de ’s-Gravenzandse verdediging.
FC ’s-Gravenzande probeerde het echt nog wel, maar ontbeerde simpelweg de kracht en creativiteit om gevaarlijk te worden. Dat kwam natuurlijk mede door de afwezigheid van belangrijke spelers als Van Meerten en Luijendijk (geblesseerd) en Van Beek (geschorst). Daarnaast was het jammer dat Roy van der Ven bij de rust gewisseld moest worden, want hij was een lichtpuntje in een verder tegenvallend team. Maar Van der Ven kan, na zijn meer dan een jaar durende blessureperiode, nog geen hele wedstrijd spelen. Invaller Bob Tamerus, 19-jarig talent uit de eigen opleiding die zijn debuut in een officiële wedstrijd maakte, bracht wel wat pit in de wedstrijd, maar kon het verschil uiteraard ook niet maken.
Vreugde
En dus stevende de wedstrijd af op een overwinning met het kleinst mogelijke verschil voor de thuisclub. Maar, om het in opera-termen uit te drukken: “It ain’t over till the fat lady sings”. Maar al te vaak in het voorgaande seizoen in de Derde Divisie overkwam het de ’s-Gravenzanders zelf dat in de blessuretijd nog een punt uit handen werd gegeven, of zelfs twee. Nu viel het een keer in ’s-Gravenzands voordeel uit. Diep in de blessuretijd pompte Gino Creutzburg de bal nog een keertje het Goudse strafschopgebied in. Meerdere mensen van beide ploegen probeerden hun voet tegen de bal te krijgen, maar het lukte uiteindelijk Sil van Ooijen om hem tegen het net te drukken: 1-1. Daarmee dolle vreugde bij de gasten en uiterste ontgoocheling bij de gastheren teweegbrengend.
Positieve punten aan ’s-Gravenzandse zijde? Het veelbelovende spel van Roy van der Ven, opnieuw een debutant uit eigen opleiding in het eerste elftal met Bob Tamerus en ten slotte het feit dat het team, ondanks de ogenschijnlijk uitzichtloze situatie, bleef knokken tot het eind en zodoende alsnog dat puntje wist te stelen.
Opstelling FC ’s-Gravenzande:
Van der Helm, Mulder, Broch, van de Burg (70: Dano van Leeuwen), Tjin Asjoe (60: Luca van Leeuwen), Bram Sommeling, van der Ven (46: Tamerus), Broos, Creutzburg, van Ooijen, van Eijk (70” Zeger van Antwerpen).
Opstelling de Jodan Boys:
Rondeltap, van Waardenberg, Rietveld, Adoiuch, Bellahcen, Wils, Musaui (9: Vyent), Tuithof, van der Sande, Berkvens, Hoogenboom.
(Foto (archief): Orange Pictures)
