In juni 2022 zorgde HVC’10 ervoor dat Heinoord in de nacompetitiewedstrijd om een plek in de eerste klas degradeerde naar de tweede klasse. Het lukte de Hoekenaren daarna in de finale tegen DSO niet om de eerste klas te bereiken.
Tekst: Cees van der Pol
Intussen zijn de rollen allang omgedraaid. Heinenoord speelt weer in de eerste klas en HVC’10 weer na een kort verblijf in de derde weer in de tweede. Was destijds het verschil tussen beide clubs niet zo groot, in deze derde bekerwedstrijd gaapte er een enorme kloof tussen de Hoekse en de Hoekse Waard-spelers. Feitelijk stond er niets meer op het spel, want de thuisclub had al twee overwinningen geboekt en al de play-offs daardoor bereikt. HVC’10 haalde slechts één punt, waardoor verder bekeren niet meer aan de orde was.
Revanchegevoel
Op het fraaie complex in Heinenoord leek het al in de eerste tien minuten of de thuisclub de pijnlijke nederlaag van destijds nog niet vergeten was. Maar lang niet alle spelers van nu speelden toen bij Heinenoord. Daar wordt nog wel eens gewisseld in het kleine dorp aan de Hoekse Waard.
Na tien minuten was de stand al 2-0 voor de thuisclub. De snelle driemansvoorhoede startte flitsend en de Hoekse verdediging kreeg ze links en rechts om de oren. Centrumspits Sjacco Meijer en Sanzio Dieterich kregen in die fase twee makkelijke kansen om Kenny Lipman te passeren en een grote nederlaag lag daarna in het verschiet. De thuisclub zette meestal met lange ballen over het Hoekse middenveld de snelle spitsen aan het werk en die konden moeiteloos laveren door de Hoekse verdediging. Linkerspits Dieterich wilde echter zijn nieuwe maatje in de spits Sjacco Meijer (ex-RVVH) laten scoren, maar de laatste pass mislukte steeds, werd gemist of gestopt door Lipman, anders had het gemakkelijk na dertig minuten 4-0 of 5-0 kunnen staan.
HVC’10 weggespeeld
Pas in de 22e minuut kon de eerste fatsoenlijke Hoekse aanval in het notitieboekje worden opgeschreven. De hele wedstrijd aan Hoekse kant viel Dave Kram op door zijn snelheid. Hij klopte steeds zijn tegenstander Ramy Salem, maar hij bereikte Yuri Dijkman (deze keer als kaatsende spits in de basis) niet altijd. In de 23e minuut vergrootte weer het duo Meijer en Dieterich de stand naar 3-0. Deze keer was het Dieterich die het laatste tikje langs Lipman gaf. Tien minuten later kwam de eerste echt gelukte doelpoging van Dave Kram, maar doelman Tim Elkhuizen redde zijn inzet bekwaam ten koste van een hoekschop. Toch kwam vlak voor rust geheel uit het niets het eerste doelpunt van HVC’10. Middenvelder Klepke passte op Dave Kram, die zijn tegenstander er weer uitliep, de bal deze keer prima terugtrok, waardoor spits Yuri Dijkman de bal keurig achter Elkhuizen binnenschoot: 3-1. Die stand was eigenlijk een geflatteerde afspiegeling van het krachtsverschil.
Noodweer
Precies om 15.35 uur brak het noodweer boven Heinenoord los. De spelers liepen vanuit een droge kleedkamer in de stromende regen en het wachten was op het staaksignaal van scheidsrechter Jos Hoogerbrugge. Maar het bleef bij één bliksemflits en één daaropvolgende donderslag en dat was voor de arbiter uit Gouda geen reden om het spel stil te leggen. Hoogerbrugge, die de gemakkelijke wedstrijd zeer bekwaam leidde, maar liet wel iedereen tot op het onderbroekje nat worden. De wisselspelers zaten lekker droog in de dug-out en zouden misschien gehoopt hebben op het staken van de wedstrijd. Maar in de zestigste minuut moesten ze er toch aan geloven. HVC’10-trainer John de Ronde (foto) wisselde Tomas van der Bogt, Casper Zwaanswijk en Yuri Dijkman (ze mochten meteen douchen, al was het maar tegen de kou) en Mees van Dijk, Binq Gaspers en Daniël Storm kwamen in hun plaats. Mees van Dijk incasseerde meteen al na een paar minuten een gele kaart, nadat hij te lang doorging na een fluitje van Hoogerbrugge. “Dat was een beetje te express”, vond hij. Het was overigens de enige kaart van de middag, want er bleef op het natte kunstgras stevig, maar zeer sportief gespeeld worden. Op natuurgras zou de partij waarschijnlijk wel stilgelegd zijn.
Kanonnenvoer
Heinenoord gaf ook met haar nieuwe wissels volop gas. Van de 65e tot de 75e minuut werd HVC’10 compleet overlopen. Sanzio Dieterich en invaller Marlon Slabbekoorn liepen keer op keer door de Hoekse verdediging, maar vooral Dieterich was een meester in het missen van opgelegde kansen: hij schoot enkele keren simpel naast. Een andere keer redde Lipman, die wanhopig moet zijn geweest van het spitsuur voor zijn doel. Intussen bracht De Ronde later Twan Kester voor Jorno Reurink in het veld en vlak voor het einde kwam ook Jorn Groothuizen als vijfde en laatste wissel in het veld voor Badr ben Mohammed.
Beloning
Acht minuten voor tijd knalde Sanzio Dieterich toch zijn hattrick achter Lipman na een onverwacht doeltreffend afstandsschot. Van ver af kon hij beter richten dan van dichtbij. Weer een minuut later verprutste ook invaller Joost van der Veer nog een niet te missen kans op 5-1. De beloning voor Dave Kram (die deze middag met afstand de beste speler aan Hoekse kant was) kwam er ook nog. Vlak voordat Hoogerbrugge zijn fluitje voor het einde hanteerde, kreeg Kram de bal helemaal vrij op de vijandige helft. Hij rende een meter of veertig door op de doelman en passeerde hem met een fraaie goal in de verre hoek. De eindstand werd daardoor 4-2. Hoogerbrugge floot voor het einde en meteen was het droog in de Hoekse Waard. Trainer Divkovic van Heinenoord kon met een goed gevoel terugkijken op een team met veel nieuwe spelers, die hij wilde uitproberen. Aan een doeltreffende afronding ontbrak het wel een beetje. Ook HVC’10 speelde in de eerste helft niet in zijn sterkste opstelling. Hoe de Hoekse formatie er volgende week in de streekderby tegen VFC uitziet, is nog lang geen ‘zekerheidje’. In de sterke bekerpoule werden namelijk weinig resultaten behaald: één punt uit drie wedstrijden met doelcijfers 5-10. Conclusie: deze bekerpoule was gewoon te sterk voor HVC’10.
