De wedstrijd aan de Hoekse Rondgang was de eerste officiële competitieclash tussen HVC’10 en FC Zoetermeer. De gasten spelen voor het eerst in de tweede klas, nadat ze twee keer achter elkaar zijn gepromoveerd. Beide ploegen begonnen met drie punten aan de wedstrijd. Vorige week verloor FC Zoetermeer met 0-2 van MVV’27. HVC’10 boekte daarentegen een duidelijke 3-0 overwinning op Wippolder. Aansluiten of afhaken dus voor beide ploegen.
Tekst: Cees van der Pol | Foto’s: Robert Bakker
De wedstrijd werd geleid door invaller Mohamed Moussaoui, die de eerst aangewezen scheidsrechter verving. Dat hij uit Zoetermeer komt, is de KNVB misschien ontgaan.
De gasten uit Zoetermeer gingen flink van start met de wind in de rug. In de eerste twintig minuten had HVC’10 nauwelijks iets te vertellen. Er kwam van de thuisclub pas een eerste aanvalletje in de elfde minuut. Daartegenover stond de hoge druk van het Zoetermeerse middenveld. Maar ook de buitenspelers lieten zich niet onbetuigd. De razendsnelle buitenspelers Björn van Heijst (op rechts) en linksbuiten Djamil el Messaoudi waren simpelweg te snel voor de beide Hoekse backs (Boy de Soomer en Binq Gaspers), maar in de eindfase ging het in die beginfase net fout.
HVC’10 trad in de voorhoede met dezelfde gelegenheidsformatie als vorige week tegen Wippolder, (Klepke – Reurink – Zwaanswijk) maar FC Zoetermeer was Wippolder niet, dat werd snel duidelijk.
De eerste echt grote kans van de wedstrijd kwam dus tegen de verhouding in toch aan Hoekse kant. Linksachter Gaspers leverde een pass op Casper Zwaanwijk, die een vrije schietkans kreeg, maar het doel te hoog zocht. Dat zou weliswaar tegen de spelverhouding zijn geweest, maar daar zou natuurlijk niemand aan HVC’10-kant om getreurd hebben. Vlak daarop liet Björn van Heijst na Hoeks balverlies de hele achterhoede zijn hielen zien: hij ging helemaal alleen op doelman Kenny Lipman af, maar schoof de bal slordig net naast de paal. En tien minuten later mocht hij dezelfde handeling nog een keer verrichten, deze keer redde Kenny Lipman met een geweldige reactie.
Groggy-syndroom
Maar in de tussentijd was de Hoekse ploeg weer eens tegen het groggy-syndroom aangelopen. Het zou de week van de scheidsrechter moeten heten, maar het werd weer eens de week van de assistent. Hij ontnam HVC’10 het eerste doelpunt van Casper Zwaanswijk. De van te ver leidende scheidsrechter Moussaoui ging akkoord met het afkeuren van het doelpunt. Na drie keer word je als trainer wel gek van dat soort handelingen. Voor wie nog niet weet wat een groggy-syndroom is: Grens Overschrijdend Grensrechter Gedrag. Het komt vrijwel elke week voor. Het enige middel is dat de FIFA de buitenspelregel helemaal laat vervallen. Bij de jeugd kan het ook.
De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat de scheidsrechter na rust geen enkele keer meer op een Zoetermeers vlagsignaal inging. Dat krijg je dan weer wel. Wat dat betreft revancheerde hij zich. Maar ‘het kwaad was al geschied’. Met 1-0 de rust in is beter dan met 0-1. Het werd voor de thuisploeg namelijk nog erger na de afgekeurde goal, toen één minuut voor de rust centrale verdediger Kay van den Bos de bal verloor aan weer Björn van Heijst. Deze keer legde hij de bal voor de voeten van aanvoerder en spits Roald Houterman, die de hoek voor het uitkiezen had. Hij plaatste de bal scherp naast Kenny Lipman: 0-1. Op zich was die voorsprong voor de blauw-gele formatie niet onverdiend, maar het had dus ook anders kunnen zijn.
Marathonloper
Het niet zo talrijke publiek moet toch met bewondering hebben gekeken naar spits Houterman die 95 minuten lang zijn benen uit zijn achterwerk liep en steeds vooruit bleef storen op de Hoekse verdedigers. Op de vraag na afloop of hij soms een marathonloper was, antwoordde hij lachend en verrassend: “Ja, dat klopt. En morgen loop ik de twintig kilometer in Pijnacker.” Hij hield zijn stoorwerk inderdaad tot het einde toe vol.
In de rust geen wissels. Aan Zoetermeerse kant was dat geen verrassing, maar je zou toch denken dat die aan Hoekse kant met een voor het eerst ijzersterke bank met wissels na 45 minuten zouden aankomen. John de Ronde wacht vaak tot de zestigste minuut en ook nu verving hij op dat tijdstip Jorno Reurink en Jorn Groothuizen. In het veld kwamen Dave Kram en Jan Verduijn. De laatste maakte pas zijn eerste minuten in het eerste team van de zeekanters: bij de eerste oefenwedstrijd raakte hij namelijk geblesseerd en negentig minuten kan hij nu nog niet spelen. Het duo Kram/Verduijn kreeg al in de eerste minuut na de wissel een grote kans. Maar de intikker van Verduijn ging net naast. Ook FC Zoetermeer wisselde: Dylan Versluis kwam voor Jelle Hak en later Stefan Pommer voor de rappe Van Heijst, die al een paar keer op de grond had gelegen, niet altijd even serieus.
Risico’s
In het laatste kwart van de wedstrijd speelde HVC’10 nagenoeg met de opstelling die De Ronde aan het begin van het seizoen voor ogen had. Maar als je aanvalt, neem je risico’s. In de 66e minuut kwam een gevaarlijke uitval van de gasten via een laatste voetje van Boy de Soomer net tegen de paal. Een 0-2 op dat moment zou de beslissing in de wedstrijd zijn geweest. Maar zover kwam het niet. FC Zoetermeer ontregelde steeds het Hoekse aanvalsplan, met vooral de ervaren pratende lastpost Brandon Tichem. Hij liep ook een keer door op Kenny Lipman, wat hem een terechte gele kaart opleverde.
En Roald Houterman: hij ploegde voort. HVC’10 kreeg een paar kansen. Na een uitgespeelde aanval via Rico Sterrenberg knalde opnieuw Casper Zwaanswijk de bal over het doel. Scheidsrechter Moussaoui gaf tien minuten voor tijd een vrije trap aan de thuisclub. Specialist Yordi Klepke knalde de bal van ver op de paal. Dat zou een mooie beloning voor de thuisclub zijn geweest. Doelman Hylke van der Burg keepte overigens een betrouwbare wedstrijd in het Zoetermeerse doel. Met wat niet al te erge ‘blessures’ en rigoureuze ballen naar de aangrenzende tennisbaan hield FC Zoetermeer toch gemakkelijk stand. Maar wees eerlijk: dat zou HVC’10 waarschijnlijk ook gedaan hebben in die situatie.
De counters van de FC bleven echter gevaarlijk en steeds kon Kenny Lipman de meubelen redden. Toen kwam het moment waarop heel HVC’10 reageerde. In het strafschopgebied werd Rico Sterrenberg onderuit gehaald. De klap tegen de scheendekkers was te horen, maar de Zoetermeerse arbiter wuifde het weg. Zelfs de tegenstanders en de sympathieke, jonge trainer Martijn de Zoete (31) van FC Zoetermeer gaven toe dat het waarschijnlijk een penalty was. De scheidsrechter liet dat na. De afstand was te groot. In de vijf minuten blessuretijd werd niet meer echt gevoetbald (meer aangerommeld) en dus ook niet gescoord.
Aantrekkelijke potje
Voor de neutrale toeschouwers en gezien de omstandigheden (een harde kustwind dwars over het veld en glad natuurgras) was het een eigenlijk best een aantrekkelijke partij voetbal. Diezelfde toeschouwers zouden waarschijnlijk ook geoordeeld hebben dat de bezoekers de 0-1 overwinning net even iets meer verdiend hadden dan de thuisclub.
(Klik HIER voor meer foto’s van HVC’10-FC Zoetermeer)
