Het even dolende HVC’10 in de start van de competitie moest tegen het in een flow verkerende sv Nootdorp een goed resultaat boeken. Voetbal blijft een rare sport en in 2C kan elke week een verrassing worden ingeboekt.
Tekst: Cees van der Pol
Al in de tweede minuut sloeg HVC’10 genadeloos toe. De als wingback opgestelde aanvoerder Kay van den Bos bracht vanaf rechts de bal hoog en loepzuiver voor het vijandige doel en gelegenheidsspits Badr ben Mohammed kopte de voorzet prima achter Winston Luijs in de verre hoek: 1-0. “Ja, hoe wil je een wedstrijd beginnen?”, verklaarde sv Nootdorp-trainer Wesley Epskamp na afloop. “Slapend, veel te slap, dat kan natuurlijk niet. Alle afspraken vooraf werden genegeerd.”
Blessures
In het eerste kwartier kwam sv Nootdorp toch wat beter in het spel, maar drie blessurebehandelingen van HVC’10 haalden het ritme uit de ploeg van de gasten. Even werd er aan de Rondvraag gevreesd voor weer een nieuwe blessures bij de thuisploeg. Het viel even gelukkig mee. Daarna bleek dat sv Nootdorp teveel moeite had met het wat ongelijke natuurgras, want enkele voetballers als Ayoub Ayandaf en Anass Essaoui leken toch meer over zaalvoetbalcapaciteiten te beschikken dan acties op een wat hobbelig veld te kunnen uitvoeren. De tweede fout die de spelers maakten, was dat ze vanaf de zijkanten de bal hoog voor het Hoekse doel pompten. Dat is nou net de kracht van de lange doelman Kenny Lipman. Keer op keer torende hij boven alle veldspelers uit. Dat geeft de provisorische defensie zelfvertrouwen.
Zwaanswijk scoort
HVC’10 kwam daarna weer terug in de wedstrijd. Toch moest er eerst een blessure volgen (Boy de Soomer ging met een pijnlijke rugblessure naar de kant. Vervanger Martijn Stolze ging op het middenveld spelen en aanvoerder Kay van den Bos nam nu de rechtsachter positie in). HVC’10 werd er niet slechter op en een paar minuten later veroverde Rico Sterrenberg op links op een handige manier de bal en legde hem panklaar voor de aanstormende Zwaanswijk, die resoluut binnen knalde: 2-0. Sterrenberg is weer blij dat hij mee speelt in het eerste: hij presteert steeds beter aan de linkerkant. Het was wel zielig voor Winston Luijn, die op dat moment nog geen bal in zijn handen had gehad. Zwaanswijk had een paar minuten later ook nog de 3-0 kunnen maken, maar hij kreeg de bal van Jorno Reurink vlak voor het doel niet onder controle. Het was anders een leuke intikker geweest.
Kansjes sv Nootdorp
In de 42e minuut kreeg de in het wit spelende Nootdorpse brigade toch een mooie kans op een tegentreffer. Maar Ayoub Ayandaf knalde hard tegen het duo Kay van den Bos en Casper Zwaanswijk op en weer een minuut later belandde een kopbal van Rodney Ebing op de knuisten van Lipman. Maar het even goed ook weer 3-0 voor HVC’10 kunnen zijn, als een kopbal van Badr ben Mohammed door de op de doellijn staande centrale verdediger Randy Stanneveld werd tegengehouden. Ook nu kon Winston Luijn er niet bij.
Doordat de wedstrijd een kwartier te laat was begonnen, verzocht scheidsrechter Ramcharan al om kwart voor vier het kunstlicht aan te steken. Het eerste veld in Hoek van Holland heeft echter niet het allerbeste licht. Epskamp zette ook twee wisselspelers in het veld erbij: hij bracht stormram Peter LoMonaco in het veld en ook Peter van Weelden. Zij vervingen Noah Keus en Dani van Amerongen (met geel gestraft na een overtreding).
Vakkundig
De lange LoMonaco kon zijn verwachtingen niet waarmaken, maar hij werd vakkundig in de tang gehouden door Daniël Storm en Len van Ooijen. Ook koppend kwam hij er niet goed aan te pas. Het grootste gevaar van sv Nootdorp kwam vooral door rechtsachter Silvano Tarantino, die steeds mee in de aanval ging. In de loop van de tweede helft had Thomas van der Bogt echter ook in de gaten wat hij daartegen moest doen: fel op de huid zitten en met slidings de bal afpakken en de Hoekse counter inluiden. HVC’10 kreeg in die fase ook wel vleugels, kon lekker tikken en in de zestigste minuut kreeg Zwaanswijk weer een fraaie kans, maar hij schoot rakelings over de lat.
Duister
Scheidsrechter Ramcharan tastte toch een tijdje in het duister. In de sportieve partij gaf hij Kay van den Bos en Jorno Reurink geel, omdat beiden te lang treuzelden (volgens hem) bij het nemen van één en dezelfde vrije trap. Dat was inderdaad wat pietluttig. De scheids zelf na afloop: “Ik heb een heerlijke wedstrijd gefloten met twee sportieve ploegen. Ik heb geen enkele wanklank gehoord en ook geen scheldwoorden. Dat mag ook wel eens gezegd worden. En bij de stand van 4-1 zeiden de spelers van sv Nootdorp: “Fluit maar af, scheids. Ik ga echt met een lekker gevoel naar huis.”
Penalty
Maar dat leuke potje leek hij voor de thuisclub toch nog te verstieren, toen hij in de 63e minuut een penalty gaf voor een handsbal van Len van Ooijen. De speler zelf gaf na afloop aan dat de bal van zijn borst op zijn hand kwam, dus volgens de gangbare regels geen strafschop. Maar Ramcharan was na afloop resoluut: “Ik stond er dichtbij en hands is gewoon hands.” Rodney Ebing liet wel zien in welke hoek hij zou schieten. Lipman kon de bal nog wel even aanraken, maar de stand werd toch 2-1.Een goede keeper baalt altijd van een misgelopen ‘clean sheet.’
Snel antwoord
John de Ronde wisselde meteen Jorno Reurink voor Yordi Klepke, die achter de voorhoede ging spelen. Hij was het die in de direct daarop volgende minuut de andere invaller Martin Stolze aanspeelde. Die maakte het doelpunt dat je één keer in je voetballeven maakt. Van buiten het strafschop liet hij met een schitterende volley Winston Luijs kansloos: 3-1. Dat was meteen de definitieve beslissing van de wedstrijd. De moed zakte in de Noordorpse kicks en HVC’10 putte diezelfde moed uit die derde treffer. sv Nootdorp bleef aanvallen, maar creëerde geen enkele kans meer. Rico Sterrenberg werd nog vervangen door Jorn Groothuizen en Badr ben Mohammed werd ingewisseld voor Yuri Dijkman. Direct daarop kwam ook nog de genadeklap. Invaller Yordi Klepke gaf een loepzuivere steekpass op zijn “maatje” Casper Zwaanswijk (beiden ex-FC ’s-Gravenzande) die al op snelheid lag. Hij passeerde de verdediging inclusief doelman Luijs door zijn benen en scoorde 4-1. Luijs liep niet zo gelukkig van het veld: weinig te doen hebben en vier doelpunten moeten toestaan.
Prestatie
Na een aantal magere resultaten leverde de thuisploeg een prima prestatie met aantrekkelijk voetbal en veel meer inzet dan in de laatste uitwedstrijden. Het doelsaldo van een ploeg die in de onderste regionen verkeerde, is ook raar: 11 vóór en 8 tegen in zes wedstrijden. Uitblinkers bij HVC’10 genoeg, maar de twee mannen van de wedstrijd waren toch Kenny Lipman en Casper Zwaanswijk. Trainer John de Ronde (foto) was natuurlijk apetrots. ”We hebben erg goed gespeeld en ook dik verdiend gewonnen.”
Voor wat het waard is zo’n mooie thuisoverwinning, moet volgende week blijken in de uitwedstrijd tegen koploper SVC’08. Die ploeg staat op het punt de eerste periodetitel binnen te halen. Maar de krachtsverhoudingen in deze klas zijn soms heel gering en een week later erg verrassend.
