NOSTALGIE EN NAZIT
Steeds meer kun je gevoelig worden naarmate de leeftijd vordert in het kader van langs de lijn babbelen over “weet je nog?” Als partner van VUC in het Buurthuis van de Toekomst, namens de VvG weer eens naar Het Kleine Loo getogen, niet nadat ik eerst mijn echtgenote naar een bridgetoernooi van de Lions in Leidschendam had gebracht en weer tijdig terug kon zijn in Voorburg.
Maar goed ook. Nipt kon ik een parkeerplaats vinden en die heb ik ingenomen, met aansluitend driekwartier lezen in mijn e-reader in een boek van Harlan Coben. Daarna in het kader van mijn voorgeschreven bewegingstherapie gewandeld naar het clubgebouw
en aldaar een goed gesprek met de heer Henri de Beer, die immer het Kerstdiner van de VvG kan regelen, samen met chef Marco en de gelukkig weer in volle glorie aanwezige Emmy van Drunick.
De voorzit dus parterre, voorzien van koffie door barista Eric. Aad van der Knaap was ook present, maar helaas dus niet meer in functie. Van mij nooit een wedstrijdverslag, behoudens dat ik een prima arbitraal trio aan het werk zag, bestaande uit arbiter Jimmy Wa Bwanda en zijn assistenten Majed Diala en Burhan Cetin. Zij lieten het spel het spel en kwamen met 22 moegestreden spelers tot 1-3 voor Westlandia, wat verdiend genoemd mag worden voor een wedstrijd die in somber weer werd gepeeld.
De eerste helft werd mijn bewegingstherapie onderbroken door een langdurig en goed gesprek met Jan du Chatinier; wij deelden nostalgische herinneringen aan het Lorentzplein en met name aan Eldorado (familie Ballemaker). De rust was “boven” en vlak daarvoor kwam ik onzacht in aanraking met een nieuwe Tesla, die daar niet mocht rijden en ik viel daarna in het schot van de 1-2, lopend naar ex-arbiter en ex-assistent Henry Annokkee, bij wiens huwelijk met Claudia Teunissen ik nog aanwezig mocht zijn ruim dertig jaar geleden. Henry “zat” in de rozen en nu “in de potplanten”. Hij stopt “langs de lijn” en deelde met mij de mooie tijden van vroeger bij de HSV.
De HSV vierde in 1967 het 35-jarig bestaan in Amicitia, met levende muziek en o.a. dansen met – toen nog – Viola van Emmenes, dochter van Ir. Ad, een slank en nerveus meisje van achttien. Zij overleed als Viola Holt op 76-jarige leeftijd na een mooie TV-carrière.
Rondlopend zag ik good-old John Karelse (elftalleider VUC) af en toe trainer Rob de Lange wat influisteren, maar de 1-3 kregen zij ook niet meer gebogen. Vervolgens een tweede babbel met Evert Wagter, terug van het behalen van het zwemdiploma van zijn kleinzoon (zie Evert Eef op FB) en Bas Rühl met oppashond (vakantiemaat van Simon Taal). Leuke tour om het veld!
En dan kom je vanzelf op de nazit, voortreffelijk verzorgd door Eric den Dekker, die zelfs kans zag om eenmaal boven gearriveerd mijn reeds ingeschonken dubbele Ketel 1 – met ijs -, aan te bieden. Kanjer! De VvG had ook hier weer meer aanwezige leden, zoals uiteraard Aad van der Knaap en even later – voorzien van alle uitslagen – Hans Slootmaker. De neut genuttigd met gezellige conversatie met Hans Klippus (o.a. scribent voor het blad BridgeNL – gevonden hoor Hans!), Egon Heinen (nog immer omroeper van dienst) en de bestuursleden van Westlandia (met wie vorig jaar samen aan de dis na de HV-finale bij RKAVV). Daarna naar Leidschendam getogen om mijn gade op te halen bij het Lions Bridgetoernooi, alwaar grote drukte, ook moeilijk parkeren, een prijsje in de loterij voor Thea en 18.15 uur thuis. Wat dus zes uur “onderweg” betekende voor deze column. Geen dank!
Wim van den Berg
