De met spanning tegemoet geziene Waterwegderby tussen HVC’10 en VFC in Hoek van Holland leverde inderdaad een aantrekkelijke wedstrijd op op tweede klas niveau. Maar het waren vooral de Vlaardingers die de wedstrijd met een verdiende zege binnen harkten. Het waren toch vooral de invallers die de wedstrijd in Vlaardings voordeel beslisten.
Tekst: Cees van der Pol
VFC vloog uit de startblokken en de spelers zagen, dat ze ook op groen vers gras konden voetballen. Vanaf het begin veroverden ze het initiatief met veel druk op de bal. De vaak solide defensie van de thuisclub liet veel steken vallen bij het uitverdedigen. Vooral centrale verdediger Kernan werkte vrijwel alles naar Vlaardingse schoenen. Het middenveld werd overlopen door Siegersma, Owen en Vink.
Het was dan ook zeer tegen de verhouding in dat de eerste Hoekse aanval na zestien minuten meteen raak was: 1-0. Een steekpassje van Jorno Reuring op Casper Zwaanswijk, die vrij naar Max Verkade kon doorlopen en met een gerichte bal zijn achtste seizoentreffer aantekende.
‘Jonge hond’
VFC schrok even, dat was niet de bedoeling. Maar het herpakte zich snel. Vooral de 36-jarige centrumspits Vincent van den Berg leek nog een jonge hond (qua speeldrift en zelfs qua snelheid). Eerst kon verdediger Bas de Soomer nog een grote kans van Joep Pranger verhinderen, maar na dik dertig minuten viel een gemakkelijk gegeven uitgedeelde vrije trap midden in een kluwen verdedigers dood. Nordin van Mil kon vrij gemakkelijk van dichtbij Kenny Lipman passeren: 1-1.
Schouder uit de kom
Nu moest HVC’10 weer even bekomen. Maar kort daarop werd bij een schaarse aanval Jorno Reurink van achteren door middenvelder Stijn Vink onderuit geschoffeld. Zelf werd hij slachtoffer van zijn overtreding, want zijn schouder raakte daarbij uit de kom. Het werd een paar minuten rukken en trekken, maar de stoere militair beet moedig door de pijn. Overigens had scheidsrechter Gideon Begeer blijkbaar ook medelijden met hem, want hier was een gele kaart op zijn plaats geweest en niet voor de pietluttigheden die daarna plaats vonden. Want voor rust kreeg Jorn Groothuizen (HVC’10) wel geel voor een soortgelijke overtreding op Aaron de Bruin. Stijn Vink hield het vol tot de rust en daarna kwam Plan B uit de hoge hoed van Delano à Cohen.
Vlaardings plan B
Daan Smith ( een beetje geblesseerd) zat de eerste helft op de bank, maar was plan B, wanneer het bij VFC niet naar wens verliep, aldus trainer Cohen na afloop. Smith ging als spits fungeren en Vincent van den Berg vertrok naar rechts. Aanvoerder Kay van den Bos kreeg al vrij snel geel, toen hij Smith bij een snelle uitbraak bij zijn kladden greep en hiervan vond de VFC-bank weer dat rood op zijn plaats was. HVC’10 kreeg het door de voortdurende Vlaardingse aanvallen en de vele corners als gevolg daarvan erg moeilijk om zich staande te houden. De enige die zijn uitstekende vorm kon blijven tonen, was keeper Kenny Lipman. Hij moest nu bij de goed genomen corners vaak zijn vuisten gebruiken.
Wissels
Dat zag de naar CION vertrekkende trainer John de Ronde (foto) na zestig minuten ook. Hij bracht Melle de Jong (voor Daniël Storm) en Dave Kram (voor Rico Sterrenberg). Dat kwam wel de snelheid, maar niet de precisie terug in het Hoekse spel. De 67e minuut van VFC was heel spectaculair. Binnen tien seconden was er een groot bombardement. Eerst knalde de vrijgespeelde Vincent van den Berg van rechts op de lat, de terugspringende bal werd op de paal gepoeierd en die weer teruggekeerde knikker werd weer scherp ingeschoten en door een woud van Hoekse benen gekeerd. Bij de Hoekse spelers moet even gedacht zijn, : “Als we zoveel geluk hebben, pakken we misschien nog een kans op de overwinning”. Maar dat feest ging even niet door.
Vreemde beslissingen
Leg eens aan een speler of de aanvoerder uit dat een Hoekse speler (Badr ben Mohammed) de bal met de hand vijf meter wegtikt wel geel krijgt en dat een VFC-speler daarna een bal ver weg knalt en straffeloos blijft. Daardoor kwam er toch veel onvrede op het veld, terwijl de spelers zelf elkaar best respecteerden. Door het gezeur vielen steeds meer beslissingen in het nadeel van de thuisclub uit. Herinneringen uit het verleden met deze scheidsrechter kwamen bij spelers en supporters weer boven.
Apotheose
Waar Kenny Lipman de ene redding na de andere verrichtte, kon collega Max Verkade van grote afstand toekijken. Af en toe raapte hij een terugspeel op. HVC’10 kwam niet aan aanvallen toe. In de tachtigste minuut kwam plan C van Delano à Cohen. Bram van Rij ging in de spits spelen en Daan Smith ging naar de defensie. Dimitri van der Meer verving good-old Vincent van den Berg. Nadat Dave Kram zijn vijfde gele kaart had opgelopen en Thomas van der Bogt net in het veld dat geel ook voorbij zag komen, kwam de mooie apotheose voor VFC. In de 88e minuut werd de aanvalslust van de Vlaardingers beloond. Een scherpe voorzet van recht (Siegersma) werd door de hoog springende Bram van Rij schitterend langs Lipman gekopt. Die 1-2 was intussen wel verdiend. Van Rij scoorde al drie keer op rij tegen HVC’10.
Open Huis
HVC’10 hield daarna open huis en in de 91e minuut kon de Vlaardingse topscorer Bryan Siegersma Kenny Lipman tot een briljante redding dwingen. Aaron de Bruin werd na 92 minuten nog vervangen door de jonge middenvelder Mees Meuling, die zijn debuut in de hoofdmacht maakte. Maar hij moet geschrokken zijn van de taferelen die daarna volgden, want scheidsrechter Begeer vond het nog nodig, terwijl hij zelf een aanval vroegtijdig onderbrak, na een discussie met aanvoerder Kay van den Bos (de aanvoerder mocht dit seizoen toch in discussie gaan?) hem nogmaals een gele kaart liet zien, waardoor hij het veld moest verlaten. De aanvoerder wachtte hem na afloop nog op en eiste excuses, omdat hij het niet gepast vond dat de scheids hem een ‘mafkees’ noemde.
Uitsluitingen
Het gevolg van alles is, dat HVC’10 aanstaande zaterdag naar Wippolder trekt zonder drie basisspelers. Bij de nog toegekende vrije trap werden twee Hoekse spelers in het strafschopgebied naar beneden getrokken. De fluit van Begeer was echter geen toegekende strafschop waardig (vond hij), maar wel een vreugdedans van VFC. Rond de middenstip vierden zij een feestje, dat leek op een kampioensritueel. Het was ook de eerste keer dat ze bij HVC’10 zegevierden.
Er zijn natuurlijk nog elf wedstrijden te spelen, maar in deze vorm gaat VFC de titel echt bevechten met SVC’08. HVC’10 staat op de derde plaats met respectievelijk tien en negen punten achterstand. VFC heeft in die tweestrijd best grote kansen. Delano à Cohen kreeg na afloop van zijn spelers veel complimenten over de gevoerde tactiek. Plan B (Smith) en Plan C ( Van Rij) gaven de doorslag. “Nee à Cohen is echt de beste trainer die we ooit gehad hebben. Hij begrijpt spelers, ook al is hij streng.”
In de Hoek werd uiteindelijk wat gelaten gereageerd: tegen deze tegenstander was geen eer te behalen.
