Quick-VUC is zondag een aloude Haagse derby. De eerste ontmoeting tussen de Haantjes en de Pinguïns werd deze competitie nipt door Quick gewonnen (1-2). VUC was afgelopen zaterdag heel dichtbij de eerste overwinning sinds drie maanden, maar zag ‘m in de extra tijd nog uit de handen glippen. “Dat was een hard gelag”, blikt trainer Rob de Lange (foto) terug.
Het was afgelopen zaterdag weer spektakel bij VUC. Tegen De Jodan Boys met 0-2 achter komen, omdraaien naar 3-2, maar uiteindelijk toch niet winnen. De Lange: “Dat was een hard gelag. Als we hadden gewonnen, waren we op vier of drie punten van de drie ploegen onder ons gekomen. We hadden pech dat Vincent Romeijn uitgleed en zij in de laatste minuut 3-3 konden maken. Zoiets kan gebeuren. Maar wij kregen daarna nóg een grote kans op 4-3. Heel jammer.”
“Vooraf had ik voor een punt getekend”, gaat De Lange verder. “Uit verloren we met 4-0 van De Jodan Boys en zij waren compleet. In de rust wisselden zij drie keer en werden wij overdonderd. Maar na een kwartier toonden wij weer een enorme veerkracht. Dat is de zoveelste keer. Complimenten voor mijn spelers. En dan overheerste na afloop de teleurstelling dat we deze wedstrijd niet wonnen.”
Als invaller scoorde Ferdi Ekinci de 2-2 en werd hij bij een uitbraak neergehaald, waardoor VUC de vrije trap kreeg die Melvin Vissers raak schoot. Ekinci kwam van Quick Onder 23 naar VUC. Zit er tegen zijn oude club een basisplaats in?
“Die kans is er zeker. Hij viel goed in, hartstikke leuk.”
Quick trok in de winterstop een nieuwe spits aan, Rick van Mierlo. Hij scoorde meteen.
“Dat heeft Quick de tweede periodetitel opgeleverd, zo simpel is het. Ook zonder Van Mierlo had Quick al een goede ploeg. We verloren thuis verdiend van ze. Maar net als bij Jodan Boys hebben we van die eerste wedstrijd geleerd. We gaan onze huid duur verkopen.”
Je speelt deze keer op zondag. Maakt dat wat uit?
“Nee, maar wij spelen wel liever op zaterdag. Deze keer helemaal, want door de CPC-loop zal het complex van Quick moeilijk te bereiken zijn. Het is zoals het is. We komen er wel, hoor…”
