De hele week leefde in Hoek van Holland het idee dat HVC’10 nog nooit van MVV’27 had gewonnen in Maasland. Een kort onderzoekje naar de resultaten op de website van Hollandse Velden geeft aan dat er sinds de fusie in De Hoek slechts drie keer in competitieverband een uitwedstrijd is geweest. Twee keer won MVV’27 thuis (1-0 en 2-1) Eenmaal won HVC’10 met 0-1. Dat was in het tweede fusiejaar 2011-2012.
Tekst: Cees van der Pol
Resultaten in het (verre) verleden bieden echter geen garantie voor het heden. Maar ook geen reden om MVV’27 als ‘angstgegner‘ te verklaren. Grote uitslagen waren in de afgelopen vijftien jaar dus helemaal niet aan de orde. Maar dat HVC’10 het in het verleden wel moeilijk in Midden-Delftland had, valt niet weg te cijferen. Ook de vierde uitwedstrijd leverde de kleinste overwinning voor de Hoekenaren op. Dit keer trok HVC’10 het beste lootje.
Belangen
Er stonden flinke belangen op het spel, de thuisclub moet wegblijven van de nacompetitieplaats, want het is vrij druk onderaan de ranglijst met een groep van zeker vijf teams. Daarentegen wil HVC’10 zo snel mogelijk de derde plaats definitief in de wacht slepen en daarmee de nacompetitie veilig stellen.
De thuisclub begon aan de derby met twee schorsingen na de wedstrijd tegen VFC (Nick van Santen en Lourens van Rooijen) en verdediger Jasper van Veen (ex-HVC’10) was geblesseerd. De gasten misten de in vorm zijnde Dave Kram, omdat hij de zevende gele kaart in het seizoen had opgelopen tegen koploper SVC’08. Linkerspits Rico Sterrenberg was geblesseerd. Dat zijn toch twee ontbrekende angels in de spits. Ook de scheidsrechter was een invaller voor de aanvankelijk aangewezen regioscheids Stanley van Lith. Andrew Westenbroek kwam uit Den Haag. Die floot voor rust een vrijwel perfecte partij, maar de tweede helft ging hem moeilijker af.
Saai
De eerste helft was één van de saaiste helften van deze competitie wat HVC’10 betreft. MVV-trainer Hakan Copur had HVC’10 tegen SVC’08 geobserveerd en zijn spelwijze daarom aangepast. MVV’27 wilde niet: het speelde met twee vooruitgeschoven pionnen: de lange Bouke Schippers en Huib van Barneveldt, maar tegen een viermans-defensie maak je dan niet veel klaar. HVC’10 kon niet: spelverdeler Jono Reurink van HVC’10 werd heel kort gedekt en door het gemis aan buitenspelers zat er geen diepgang in de Hoekse aanvallen. Hert resulteerde ook in veel terugspelen naar de verdedigers en slordig balverlies, waardoor de thuisploeg nog te vaak in balbezit kwam. Aan beide zijden voor rust was er één gevaarlijk moment . Na zes minuten al mikte Yordi Klepke een vrije trap bovenop de lat. En na een klein half uur kopte Timo van Eijk na een mooie voorzet van links ruim naast het doel van Lipman. Twee woorden kenmerkten de eerste helft: laf en slecht. Een helft om meteen te vergeten.
Snelle voorsprong
Het komt deze competitie vaker voor dat HVC’10 leert van een zwakke eerste helft. Het ging na rust meteen op de aanval spelen. Hakan Copur: “Ja, en ze sloegen direct toe, in die eerste tien minuten was de concentratie en de organisatie bij ons even zoek.” Mitchell Bouwhuis kreeg al in de eerste twee minuten een grote kans, maar toen draaide hij verkeerd weg en verloor hij de bal. Een paar minuten later mocht hij het examen overdoen over doen. Hij was een snelle leerling. Hij kreeg de bal van Reurink, kapte daarna wel goed en schoot op doel, waarbij doelman Jari Boon niet vrij uit leek te gaan: 0-1.
Geen strafschop
Het duurde lang voordat MVV’27 het spelplan ging aanpassen, want door de 0-1 achterstand van de thuisploeg, kregen de gasten uit De Hoek veel meer ruimte dan voor de rust. In de zestigste minuut kwamen bij MVV’27 Luuk Stigter en Sjoerd Heijstek in het veld voor Jesper Blaak en Huib van Barneveldt. Bij HVC’10 verving Daniël Storm op het middenveld Luke Kernan, die in de eerste helft geel had gekregen.
Arbiter Westenbroek had best een penalty mogen geven, toen Casper Zwaanswijk (helemaal vrijgespeeld) binnen het strafschopgebied werd getorpedeerd door doelman Jari Boon. De onbezonnen actie werd weggewuifd door de leidsman en hij hervatte met een scheidsrechtersbal. De invallers aan Maaslandse kant kregen daarna eigenlijk niet veel kansen, terwijl de deur naar het doel van Boon open stond.
Hoekse kansen
Eerst kreeg invaller Thomas van der Bogt (ingevallen voor Badr Ben Mohammed) een enorme kans, maar hij schoot te snel en iets te hoog over het doel. Drie minuten later knalde Casper Zwaanswijk (foto) de bal boven de lat op Boon. Maar de allerbeste kans kwam drie minuten voor de reguliere speeltijd. Na een lange bal rende Zwaanswijk alleen op het doel van Boon af, op het juiste moment legde hij de bal breed op de meegelopen Jorno Reurink. Die had de bal voor het intikken, maar hij schoot de bal tegen het lichaam van Jari Boon.
Daar tegenover stonden vrijwel geen kansen voor de thuisclub. Maar als je zulke grote mogelijkheden op 0-2 laat liggen, is er die oude voetbalwet. In de door Westenbroek ruim bemeten blessuretijd kreeg MVV’27 nog een aantal corners. De meeste waren een prooi voor Lipman en hij veroverde zijn zoveelste ‘clean sheet’, maar vlak voor het laatste fluitsignaal kwam er toch nog één mooie kans voor de thuisclub, maar tot geluk van de gasten viel de bal aan de andere kant van de paal neer.
Derde plek
Het was de vijfde achtereen volgende overwinning voor HVC’10 en de dertiende in totaal. Officieel wordt nu de derde plaats na het gelijke spel van Graaf Willem II VAC tegen CION definitief ingenomen, ook al gezien het verschil in doelsaldo. Maar er kan door de grote nederlaag van VFC ook nog een beloning worden veroverd in de vorm van de tweede periodetitel. Niet dat het voor de nacompetitie iets uitmaakt.
De toeschouwers zullen ongetwijfeld teleurgesteld naar huis zijn gegaan. Het was eigenlijk geen moment een echte streekderby. Voor de Hoekse supporters smaakte dan nog het zoet van de overwinning. De zure druiven waren voor de thuisfans. MVV’27 moet de laatste vier wedstrijden nog aan de bak, zeker na het onverwachte pak slaag van VFC bij degradatiekandidaat Voorschoten’97.De in te halen uitgestelde wedstrijd tegen Wippolder op 2 mei is voor de Maaslanders best cruciaal.
