Het voorjaar had zich deze avond in Zoetermeer nog goed verstopt en zodoende was het fris langs de lijn en was het zonnetje ver te zoeken. Toch waren er nog redelijk veel mensen op deze halve finale van het Haaglanden Voetbal Toernooi om de Sir Winston Cup afgekomen. Ze zagen een leuke wedstrijd, waarin Quick uiteindelijk een maatje te groot voor de gastheren bleek te zijn.
Tekst: Marcel de Kler | Foto’s: Megan van Velzen
Beide teams waren met vrijwel hun sterkste opstelling op de mat verschenen en wilden graag de finale halen. DSO had vooraf voldoende vertrouwen in een stunt tegen de Haagse ploeg, die één niveau hoger uitkomt. De gehele eerste helft was die stunt nimmer uitgesloten, bleek bij de thee. Beide teams wilden met verzorgd voetbal de aanval zoeken, maar al snel bleek dat Quick het meeste balbezit had. Aanvallend konden beide teams echter niet voor echt gevaar zorgen voor het doel. Zo bleef in vooral bij wat speldenprikjes door wat schoten van afstand en mislukte voorzetten van beide teams. Ook waren er enkele momenten, dat DSO een uitbraak beter had moeten uitspelen om tot een grote kans te komen. Hierdoor was de ruststand van 0-0 uiteindelijk een logische.
Met wat wissels in de rust kwam er nieuw elan bij de Haantjes in de ploeg, die achteraf gezien het verschil zouden maken. Het spelbeeld veranderde na de thee niet en Quick bleef het meeste in balbezit. Het verschil was dat er nu wel grote kansen werden gecreëerd. Kort na rust had Appie Silla vanaf rechts een fraaie actie in huis. Hij trok naar binnen en schoof de 0-1 met de buitenkant schoen langs de kansloze DSO-doelman Mir Kurmandj. De ban was gebroken en dit gaf de mannen van trainer Paul van der Zwaan het nodige vertrouwen. Quick controleerde de wedstrijd en ook nu kon DSO aanvallend geen vuist maken.
Druk
Na ruim een uur spelen werd de druk verder opgevoerd en viel de tweede Haagse treffer. Uit een hoekschop kopte Thomas van der Werff de bal hard tegen de touwen voor de 0-2. De thuisploeg weigerde op te geven, maar waar ze optisch wel aardig mee konden komen, bleef het in de buurt van het Quick-doel lastig om echt gevaar te stichten. Het bleef voor DSO bij enkele vervaarlijke schoten van afstand, die geen kopzorgen voor Quick-doelman Oosterveer gaven. Naarmate de klok verstreek bedroop de toeschouwers steeds meer het gevoel dat er geen Zoetermeerse stunt in het vat zat.
In het laatste kwartier sloegen de Haantjes nog tweemaal toe om het laatste sprankje hoop weg te nemen. Thomas van der Werff werd bij een goede aanval op avontuur gestuurd. Hij behield het overzicht en legde de bal panklaar voor Badr Akhrif, die eenvoudig de 0-3 noteerde. Enkele minuten later was het Van der Werff zelf, die het slotstuk op zich nam. Na een aanval kwam een voorzet met enig geluk voor zijn voeten en schoot van dichtbij de 0-4 binnen. In de slotfase hamerde de Quick-bank erop dat iedereen scherp bleef en mede hierdoor zat er geen eretreffer in voor DSO. Volgens trainer Rick Hoogendorp was het niveauverschil toch duidelijk zichtbaar en was Quick een maatje te groot voor zijn ploeg.
HBS of Westlandia (zo)
Zo plaatst Quick zich voor de finale op 13 juni en zal afwachten of HBS of Westlandia (zo) de tegenstander wordt. Naast het bereiken van de finale zal de staf van Quick ook tevreden terugkijken op de tweede helft en zag een heel goede vibe in het team. Dit is natuurlijk zeer belangrijk richting de nacompetitie om promotie, die woensdag 27 mei start op eigen veld. Eerst speelt DSO komende zaterdag nog de laatste ronde van de competitie op bezoek bij Legmeervogels. Quick zal dan op eigen veld om 16.00 tegen Halsteren spelen.
