In januari jl. werd Graaf Willem II VAC geconfronteerd met een onwennig, hobbelig Hoeks grasveld dat destijds misschien invloed had gehad op het wedstrijdresultaat: een 2-0 nederlaag voor de Wassenaarse ploeg. Maar toen het zaterdag het mooie complex aan de Hoekse Rondgang betrad, was de verrassing waarschijnlijk nog groter. Het eerste veld van HVC’10 was in de afgelopen week grondig verwijderd: decimeters afgegraven zandgrond en een aantal bomen bleek ook maar meteen meegenomen in de Grote schoonmaak. De Gemeente Rotterdam treedt niet op alle fronten zo rigoureus op.
Tekst: Cees van der Pol
Voor de spelers lag het veld als ware het ‘een dorre vlakte der woestijnen.” Een weekje renovatie-uitstel was bij de gemeente niet bespreekbaar geweest. Datum is datum. Het was tot groot ongenoegen van de afscheidnemende trainers Verkade en De Ronde. De verdere regels uit Gezang 111 luiden: De dorre vlakte der woestijnen zal zich verblijden eindeloos; de zandzee zal herschapen schijnen, want bloeien zal zij als een roos. Uw verslaggever betwijfelt dat laatste en die bloeiperiode zal zeker niet einde augustus aanbreken, wanneer er weer gevoetbald gaat worden. Het herstel van de ‘schade’ zal zeker weken langer duren.
Geen entourage
De nacompetitiewedstrijd in de eerste ronde voor toegang tot de eerste klas kreeg hierdoor helemaal niet de entourage die het verdiende. Het werd dus kunstgras, (waarop de thuisclub trouwens altijd traint), maar de fraaie tribune staat rond het hoofdveld en bankjes of andere meubels staan er niet langs veld 2. Het scorebord liet het op veld twee ook afweten (lege batterij?) en de wedstrijdspeaker had een vrije dag.
‘Danoontje’
Bij de nacompetitie krijg je een neutraal arbitrair trio toegewezen: dat betekent geen opzettelijke fouten bij buitenspel. Ramon Westhoff (uit Vlaardingen) leidde de wedstrijd. De hitte van de vorige week was gelukkig afgenomen. Menigeen langs de klant vroeg zich af: “Wordt het een wedstrijd op volle toeren om naar de eerste klas te promoveren of is het een ‘Danoontje’ voor beide clubs?
Graaf Willem-trainer Jan de Jong had min of meer hetzelfde team als vorige week meegenomen en was natuurlijk met veel zelfvertrouwen naar Hoek van Holland met een luxe bus afgereisd. De thuisclubformatie zag er echter anders uit en speelde in de vertrouwde opstelling van de laatste weken. Alleen spits Bouwhuis was nog niet hersteld van een blessure. Zo stond de naar Zwaluwen vertrekkende doelman Kenny Lipman weer in het doel en ook de andere geschorste spelers mochten weer aantreden. Bovendien heeft HVC’10 in het recente verleden wel een aantal keren nacompetitie gespeeld, onder meer onder trainer Piet Periode Prins (Boon).
Flitsende start
HVC’10 ging flitsend van start. Al in de eerste en de vijfde minuut kreeg het twee 100 % kansen. Een slap schot van Jorno Reurink respectievelijk een kopbal van Badr ben Mohammed na een gave voorzet van Dave Kram hadden de voorsprong voor de thuisclub kunnen en zelfs moeten geven. Het was daarna een grote domper dat Leo Dijkhuizen een minuut later een verkeerde terugspeelbal oppikte. Lipman kwam te snel uit zijn doel en de slimme en ervaren spits omspeelde hem en schoof de bal simpel in het doel: 0-1.
Maar weer drie minuten later zou de bal op de stip hebben gekund na een handsbal van Mitchell Stam, maar Westhoff wuifde het weg om een minuut later wel een strafschop te geven toen Badr ben Mohammed van de sokken werd gelopen. De straf leek vanaf de kant wel zwaar. Spelverdeler Jorno Reurink (foto) ging achter de bal staan, maar met een mooie reactie stopte Milco Vermeer de zwak ingeschoten elfmetertrap. Domper na domper derhalve voor de thuisclub.
Dave Kram
Maar daarna kwam Dave Kram los. De snelle buitenspeler als wingback liet keer op keer zijn hielen zien aan rechtsback Maurits Luykz, die hem niet kon bijbenen. Hij wist niet waar hij het had. Eerst was het succes nog op de linkervleugel waar verdediger Yordi Klepke doorbrak en voor de zoveelste keer dit seizoen een belangrijke assist gaf. Centrale verdediger Melle de Jong pikte de bal op schoot de bal strak achter Vermeer: 1-1.
Vier minuten later liep een voortreffelijke en snelle aanval via Kram en Ben Mohammed uiteindelijk in een knappe goal van de doorgelopen Dave Kram: 2-1 HVC’10 speelde in die fase waarschijnlijk het beste spel van het hele seizoen en nog meer kansen reeg de ploeg aaneen. Het duurde tot de 37e minuut, toen de mooiste aanval via weer Kram liep, die strak voorzette, waardoor Badr ben Mohammed de bal voor het intikken had: 3-1. Maurits Luykz werd in die fase zeker niet voldoende geholpen door de werkelijk boomlange Mitchell Stam en Sam Jellema. De defensie was een tijdje lang een gatenkaasje.
Eén op één
De druk coachende Jan de Jong ging op weg naar de kleedkamer al aan zijn spelers vertellen dat ze één op één gingen spelen. Hij wisselde Maurits Luykz in voor Hugo van Diepenbeek en die had veel meer vat op Kram dan voor rust Luykz. Eigenlijk kwam Kram er in de tweede helft niet meer aan te pas. Er kwam trouwens een heel ander Graaf Willem II VAC in het veld: veel feller en energieker dan voor de rust. Het team maakte wel veel meer overtredingen, die soms wel en soms niet werden bestraft. Niet dat het een onsportieve wedstrijd werd. Het zou nog heel vervelend voor de thuisclub zijn geweest, als invaller Luuk Evenhuis al in de 46e minuut een cadeau gegeven assist van doelman Lipman in het net had geschoten. Voor een leeg doel schoof hij de bal naast. Luuk Evenhuis zou de man van de dag hebben kunnen zijn als hij de vier grote kansen die hij kreeg had benut. Hij had soms ook pech, als Lipman een bal pakte, “maar op de training schiet ik er alle ballen in.”
Sterrenberg mist
HVC’10 kreeg nu meer ruimte en kon via Zwaanswijk, Sterrenberg en Ben Mohammed snel counteren. Sterrenberg kon in de 55e minuut alleen op Wilco Vermeer afgaan, maar de keeper redde fraai. Was het 4-1 geworden, dan was het klaar geweest. Maar na zo’n misser kreeg de ploeg uit Wassenaar meer moed en drukte het HVC’10 in de verdediging. De thuisclub kwam daarna niet meer tot snelle counters. Graaf Willem II VAC ging va banque spelen. Niet met slimme aanvallen, want vrijwel iedereen bracht de bal met hoge voorzetten voor het Hoekse doel. Breekijzer Leo Dijkhuizen verstoorde daar de rust in de Hoekse defensie (en Wout Weghorstje) en er kwamen diverse rommelige kansen voor de spelers uit Wassenaar. Maar altijd was er wel een been of hoofd dat een doelpunt voorkwam.
HVC’10 greep ook naar het wapen van de spelonderbreking. Jan de Jong later: “We hebben het te laat door gehad, als je ging liggen, krijg je een vrije trap mee”. Grijnzend dat wel. Desondanks bleef de sfeer in het veld best aardig. Er waren geen rare of gemene overtredingen en scheidsrechter Westhoff zei na afloop: “Nee hoor, ik had helemaal geen behoefte aan het uitdelen van kaarten. De sfeer was bijna ideaal.”
Wissels
Jan de Jong wisselde vooral met het accent op de aanval en John de Ronde bracht vooral verdedigers tussen de lijnen. Onder hen ook de vorig jaar afgezwaaide Michael van den Bos. Bij de gasten moesten Rico de Boer en Jaap van Vliet plaatsmaken voor Joao Malfitano en Laurens Bentvelzen. Maar de gasten bleven steeds maar de ballen in het strafschopgebied pompen: het leverde wel enkele corners op die vaak in de grijpgrage handen van Kenny Lipman kwamen. Soms was het wegwerken ook een beetje kunst- en vliegwerk. Er kwam natuurlijk wel wat extra tijd bij, maar gescoord werd er niet meer. De Hoekse spelers waren dolblij en de spelers van Jan de Jong aanvaardden sportief de nederlaag.
Forum sport
Jan de Jong bracht na afloop toch de complimenten over aan zijn eigen team. “Voor rust werden we overspeeld. In de rust hebben we gesproken over één op één te spelen. Maar ook dat we wat meer energie in de strijd moesten gooien. Goede felheid, dat mag in zo’n wedstrijd, toch? HVC’10 was voor rust een klasse beter, maar wij hadden toch het veldoverwicht in de tweede helft. Ik kan de nederlaag wel accepteren, maar mijn jongens hadden graag nog een ronde tegen Forum Sport gespeeld. Daar komen nog wat spelers vandaan.” Marcel Koning, de trainer van Forum Sport, keek overigens vanaf de zijlijn toe.
John de Ronde wilde niet spreken over een wedstrijd met twee gezichten. “In de eerste helft ging het na het rare begin fantastisch. Rico had na rust voor een hogere score moeten zorgen, dan was het al beslist geweest. Maar zij hadden geen uitgespeelde aanvallen zoals wij. Alles hoog voor de pot.”
Maar gaat zo’n bal erin, dan kan zoiets toch belangrijk zijn en dan komt een ploeg toch erg dichtbij.
Scheidsrechter Westhoff deed zijn goede plicht: hij sprak van een leuke wedstrijd. Een zegen ook die neutrale assistenten. En boevenstreken zoals zo vaak in de competitie, ook al zaten ze er wel eens naast. HVC’10 moet de nacompetitie vervolgen. In Voorburg dat wel. Er zijn spelers die graag naar de finale willen. Maar de kans is natuurlijk aanwezig dat beide ploegen volgend seizoen gewoon weer tegen elkaar uitkomen. Daar is trouwens niets mis mee.
