Op Quick Steps is Dirk Kragt al decennialang een vertrouwd gezicht. Inmiddels 88 jaar en bijna veertig jaar lid van de vereniging, is hij voor velen veel meer dan zomaar een supporter. Hij ís een stukje clubhistorie.
Tekst: Raymond Oppers en Tony Roerade | Foto’s: Alex Pronk
Zijn betrokkenheid bij Quick Steps begon in de tijd dat zijn zoons Ferry en Ivo gingen voetballen op sportpark De Nijkerklaan. Zoals zoveel vaders stond Dirk Kragt aanvankelijk langs de lijn om zijn kinderen te volgen, maar al snel groeide hij uit tot een onmisbare kracht binnen de vereniging. Ivo verdedigde jarenlang met plezier het doel van het tweede elftal op zondag, terwijl Ferry als middenvelder uitkwam voor het eerste elftal.
Daar vormde Ferry samen met clubiconen Ton Wildschut en Loek van Rooyen een legendarisch middenveld. Binnen de club werden zij liefkozend “de torens van Quick Steps” genoemd. Met gezamenlijk zes meter aan lengte gold het trio volgens velen als het langste middenveld van Nederland. In de lucht waren ze vrijwel onverslaanbaar.
Ook Dirk Kragt zelf raakte steeds dieper verweven met het verenigingsleven. In zijn beginjaren verrichtte hij allerlei werkzaamheden binnen de club, maar vooral als leider van het eerste elftal op zondag maakte hij naam. Onder trainers Miel Hollard en Ruud van der Linden stond hij jarenlang klaar voor spelers en staf. Veel oud-spelers herinneren zich nog altijd zijn betrokkenheid, zijn humor en de vaste sinaasappelen in de rust, een klein gebaar dat symbool stond voor zijn enorme toewijding.
Toen zijn zoons stopten met voetballen, bleef Dirk Kragt net zo fanatiek betrokken bij Quick Steps. Hij ontwikkelde zich tot misschien wel de trouwste supporter die de club ooit heeft gekend. Vrijwel iedere dinsdag- en donderdagavond was hij met zijn scootmobiel aanwezig om de trainingen van de selectie te bekijken. Hij wist precies wie er ontbrak, wie geblesseerd was en wie fit genoeg leek voor het weekend. Soms leek het alsof hij beter op de hoogte was dan de trainer zelf. Ook belangrijk clubnieuws dat eigenlijk nog binnenskamers moest blijven, wist via via vaak toch al bij hem terecht te komen. Binnen de vereniging werd dan ook weleens lachend gezegd dat Dirk Kragt beschikte over een ingebouwde antenne voor clubnieuws.
Zijn aanwezigheid beperkte zich bovendien niet tot de thuiswedstrijden. Ook bij uitduels was hij een vaste verschijning. Of er nu gespeeld werd in Wateringen, Delft of Schipluiden: afstand speelde voor hem geen enkele rol. Met zijn scootmobiel was hij er gewoon bij. Langs de lijn leefde hij fanatiek mee, moedigde hij spelers aan en gaf hij hier en daar nog een aanwijzing. Altijd betrokken, altijd met liefde voor het spel en voor zijn club.
Op wedstrijddagen was Dirk Kragt steevast ruim voor aanvang aanwezig. Niet alleen om spelers succes te wensen, maar ook voor een ander vast ritueel: een potje klaverjassen met zijn clubgenoten. Het typeert de man die niet alleen langs de lijn, maar in het complete verenigingsleven diep geworteld is.
Hoe geliefd hij binnen Quick Steps is, werd tijdens de coronaperiode misschien nog wel het duidelijkst zichtbaar. In een tijd waarin persoonlijk contact beperkt was en Dirk Kragt ernstig ziek werd, besloot de selectie hem toch een hart onder de riem te steken. Omdat zijn achtertuin grenst aan de velden van Quick Steps, bezocht de volledige selectie hem aan de rand van zijn tuin. Een bijzonder gebaar dat hem zichtbaar goed deed.
Nu het opnieuw slecht gaat met zijn gezondheid, blijft de betrokkenheid vanuit de club groot. Tijdens de laatste competitiewedstrijd van het seizoen tegen KSD Marine, die overtuigend met 12-1 werd gewonnen, stond Quick Steps uitgebreid stil bij Dirk Kragt. De selectie maakte een speciaal spandoek om hem steun te betuigen en na afloop volgde een teamfoto waarbij hij letterlijk het middelpunt vormde. Ook zijn naaste familie was bij dit warme moment aanwezig.
Het zijn precies dit soort momenten die laten zien wat een vereniging als Quick Steps zo bijzonder maakt. Dirk Kragt is daarin al jarenlang een verbindende factor: iemand die generaties spelers heeft zien komen en gaan en altijd zichzelf is gebleven: trouw, betrokken en oprecht.
