‘Onze’ mannen Jan Linkerhof en Peter Meefout vermaakten zich uitstekend in de USA. Veel gezien, genoten van de gastvrijheid, ook het laatste pouleduel bijgewoond in Kansas. En nu zit het erop en wacht de thuisreis, terwijl Oranje hopelijk nog een tijdje doorgaat op het WK.
Tekst: Ton Beije
Wat hebben jullie de tussenliggende dagen tussen de twee WK-duels van Nederland gedaan?
“We zijn vanuit ons geweldige logeeradres van de familie Van den Adel vertrokken richting Kansas. Een reis van 1200 kilometer. In Oklahoma City hebben in een geweldig Sheraton Hotel overnacht na een bezoek aan een plaatselijk sportcafé. Vervolgens doorgereden naar een plaatsje, genaamd Joplin, niet te verwarren met de legendarische zangeres Janis. Maar wel bekend van de Route 66, die wij ook een stuk hebben bereden en ook bekend van het criminele duo Bonny en Clyde, niet te verwarren met het illustere ‘Haagse tweetal Jan en Peter’. In Joplin hebben we nog een interview gehad met het plaatselijke tv-station, dat werd in het tien uur journaal in de avond uitgezonden. Heel leuk om mee te maken voor deze twee Haagse cowboys. Daarna nog 300 kilometer doorgereden naar het fantastische, voetbalgekke Kansas City. Hier aangekomen reden we direct door naar KC Current, het trainingscomplex van het Nederlands Elftal. Tot onze grote verbazing en geluk konden we de spelers de bus in zien stappen, zodat we nog even konden zwaaien naar onze helden. Ons hotel lag welgeteld vijftien minuten lopen van het schitterende Arrowhead Stadium, dat te zien was vanuit de ontbijtzaal van het hotel. In downtown Kansas City hebben we een geweldige lunch bij een fantastisch barbecuerestaurant gehad. Na een heerlijke duik in het zwembad van het hotel gingen we ons voorbereiden op de aankomende wedstrijd tegen Tunesië.”
De Oranjemarsen voor een wedstrijd hebben in Amerika wel indruk gemaakt. Wat krijgen jullie daarvan mee?
“We hebben de Oranje-mars op tv gevolgd, daar wij deze mars (fanwalk) reeds driemaal eerder hadden meegemaakt. Maar deze heeft een enorme indruk gemaakt in heel Kansas.”
Bij dat tv-interview maakte je nog even de opmerking, dat je je een ‘soort wethouder Hekking’ voelde.
“Haha, dat was een grapje van André Buurman, die mij zo bij interviews op tv naast Peter zag staan en direct refereerde aan het geweldige duo Koot en de Bie.”
Hoe was het weer in Kansas, daar werd nogal veel over gesproken?
“Het was bijzonder regenachtig, maar we hebben ook nog tweemaal van de zon kunnen genieten. Normaal is het bijzonder warm en drukkend, maar door een storm op zee was het klimaat behoorlijk door de war gegooid”
En nu een stadion zonder dak en airco. Was het wennen?
“Het was vooraf zeer twijfelachtig of de wedstrijd op tijd zou kunnen beginnen, daar er volgens het weerstation regen en onweer werd voorspeld. Ons geluk was dat wij op vijftien minuten lopen van het stadion ons hotel hadden en wij rustig konden wachten totdat de buien voorbij waren en wij rustig met vele duizenden anderen naar het stadion konden lopen. Het is een geweldig groot en mooi stadion, dus daar hoefden wij niet aan te wennen. We zaten op de derde rij vooraan in het stadion en hadden dus geweldige plekken. Met onze poncho’s aan tegen de lichte regen konden we wedstrijd fantastisch volgen.”
Wat is jullie het meest positief opgevallen tijdens het WK in Amerika tot nu toe?
“Alles in Amerika is voor ons zeer positief geweest. We hebben dan ook iets aan te merken op de organisatie, maar op de gastvrijheid, behulpzaamheid en vooral de vriendelijkheid van iedereen die wij hebben ontmoet, zowel in de supermarkt als het gewone leven. Iedereen was zeer aardig, evenals de politie en de vrijwilligers rondom de stadions. We hebben geen ICE gezien, behalve in ons goedgevulde glazen, want alles is groot in Amerika, dus ook de drankjes.”
Wat vond je van de wedstrijd tegen Tunesië?
“Na een zeer enerverende start zakte de wedstrijd naar een matig niveau. Maar het belangrijkste is toch een achteraf zeer nette 3-1winst, met helaas de kanttekening dat de defensie van Nederland toch kwetsbaar is.”
Er vallen inderdaad toch wat spelers door de mand, die het niet echt brengen dit toernooi als ze de kans krijgen.
“Er zullen zeker spelers zijn die hun normale niveau nog niet hebben bereikt, maar plaatsing voor de knock-outfase is bereikt zonder verliespartij en dat kan men in Duitsland niet zeggen.”
Jullie ‘Amerika-avontuur’zit er nu op. Had je niet graag het vervolg meegemaakt?
“Al met al kun je concluderen dat we een geweldige reis hebben meegemaakt, ongekend voor twee oudere jongeren afkomstig uit Laakkwartier en dat achttien dagen lang. Als we nog langer hadden willen blijven, zou het thuisfront er misschien toch iets anders over gedacht hebben, maar we zijn zeer gelukkig met deze fantastische en onvergetelijke reis, die wij toch mooi hebben kunnen maken dankzij de welwillendheid van onze echtgenotes. Maar ook nog dank voor het feit dat wij onze reis met jullie website hebben mogen delen.”
En Haaglanden Voetbal TV nodigt het tweetal straks nog een keer uit aan tafel om terug te blikken op die enorme trip ‘Jan & Peter op tournee in de USA’.
