Een wedstrijd die zich ertoe leent om er een spannend verhaal van te maken. Het begon allemaal met de mededeling van scheidsrechter Vincent Koning (West 1) dat hij het tweede kunstgrasveld afkeurde. Het leek er heel even op dat de wedstrijd geen doorgang kon vinden, maar een inventieve geest stelde voor dat het derde veld geruild werd voor het tweede. Voor het in te vallen jeugdteam was het tweede veld geen probleem.
Tekst: Cees van der Pol
Het leek een bizarre maatregel en dat zette scheidsrechter Koning in de eerste helft meteen voort. Hij floot in de eerste helft als Dennis Higler, namelijk pietluttig om in de kleedkamer te verdwijnen en in de rust een ander imago aan te trekken. Het leek daarna Bas Nijhuis wel. Er mocht toen ineens heel veel. Hij moet trouwens ook moe zijn geworden, doordat hij voortdurend zijn hand uitstak om vijf tellen aan te geven, bij doeltrappen en inworpen. Ja, de nieuwe regels.
Defensie bakt er niets van
Ondanks het feit dat CVV De Zwervers filmopnamen had gezien, bleek daar in de praktijk helemaal niets van. Een totaal verkeerde tactiek lag aan de basis van een afschuwelijke eerste helft. Al na een paar minuten glipte Casper Zwaanswijk door de Capelse verdediging en passeerde ook doelman Oussama Ihzi op de van hem bekende manier: 1-0 . Hij had kort daarna weer een kans om de keeper te verschalken, maar die deed een heldhaftige poging hem te stoppen, waarbij hij duidelijk was aangeslagen. De verdediging van de gasten bakte er niets van en Brandon Cadogan en Jason Santos Sint Aubyn stapten steeds verkeerd in bij de aanvallen van de thuisploeg van trainer Marc Dijkhuizen (foto).
HVC’10 loopt uit
In de zeventiende minuut scoorde rechterspits Martijn Stolze op dezelfde manier als Zwaanswijk (2-0) en weer tien minuten later kopieerde Zwaanswijk zijn eerdere doelpunt: 3-0. Wat een weelde en de Hoekse spelers waanden zich in de speeltuin van De Efteling. Intussen had CVV De Zwervers via de aanval die gevaarlijk genoeg leek, best wat kansen om zeep geholpen, totdat Jaeil Marengo (na een niet bestrafte handsbal) ook een tegentreffer scoorde waarbij hij Dinand Staal uitspeelde: 3-1.
Intussen had de trainer van de gasten zijn centrale verdediger Cadogan ingewisseld voor Desley Swinkels, maar voor de rust was er niets van te merken. HVC’10 ging door met het succesvolle countervoetbal en nog voor de rust scoorden Jorno Reurink (nota bene na een solo vanaf de middellijn) en weer Casper Zwaanswijk de 4-1 en 5-1. Eigenlijk waren het allemaal dezelfde doelpunten. Op kinderlijke wijze waren de gasten al verslagen.
Terug in de wedstrijd
Maar een remontade was echter in de maak. Doelman Ihzi van de bezoekers (toch te geblesseerd) werd vervangen door Ryan Jan Sluijter. Dat leek in eerste instantie geen al te groot probleem. Direct na rust kreeg Zwaanswijk namelijk een uitgelezen kans om zijn vierde treffer te maken, maar dat mislukte. Ook rechtsback Damian Muller was vervangen voor Nathan de Gooijer en aanvoerder Levron Raphael ging in de defensie spelen in plaats van het middenveld. Die tactische omzetting was succesvol. Ineens stond er naast een andere scheidsrechter ook een ander HVC’10 op het veld, maar ook De Zwervers wilde niet naar het slachthuis.
Tegentreffers
Al na vijf minuten scoorde weer Marengo met een listig lobje over Staal: 5-2. Niemand in De Hoek schrok ervan. Eerst kreeg Casper Zwaanswijk nog een honderd procent kans om te scoren, maar de voeten van Ryan Sluijter verhinderden dat. Twee minuten later tikte opnieuw Jaeil Marengo zijn hattricktreffer achter Dinand Staal: 5-3. Het werd nu weer wat spannender.
De Hoekse defensie kreeg het steeds moeilijker tegen het herboren team uit Capelle. Ook wel een beetje geholpen doordat ineens veel meer mocht op het veld. In slaap gesukkeld door de vroege voorsprong bij rust, was het voor HVC’10 moeilijk om weer scherp te worden. Shamar Berggraaf had de 5-4 op zijn schoenen, maar schoot rakelings naast. Daarna kreeg Casper Zwaanswijk weer een kans op een treffer, maar verdediger Jason Santos kopte de bal van de doellijn. Weer wat meer moed voor de witte brigade.
HVC’10 steeds verder terug
In het veldspel werd tot ieders verrassing HVC’10 nu de underdog. Er werd aan beide kanten flink gewisseld. De beide doelpuntenmakers van de gasten werden naar de kant gehaald, wat nogal verassend leek. HVC’10 leek opgelucht dat Marengo naar de kant werd gehaald. Maar intussen was de blessuretijd al aangebroken. Het horloge van de scheidsrechter liep langzamer dan de toeschouwers dachten. Het werd nog spannender..
Invaller Ray Brederoo voor Badr ben Mohammed werd in de extra tijd op het juiste moment gelanceerd door ook invaller Len van Ooijen. Hij maakte zijn eerste typische HVC’10-goal: 6-3. De wedstrijd leek toen wel gespeeld. Maar twee minuten later prikte spits Aaron Hoogendijk de 6-4 achter Staal om twee minuten later ook nog zijn ingevallen ploeggenoot Eloge Kangi een doelpunt te zien maken: 6-5.
Benauwde overwinning
Het was ongelofelijk maar waar en terwijl de Hoekse ploeg naar het einde hapte, kwam er tien seconden voor tijd nog een enorme kans voor het open Hoekse doel. Een kind kan de was doen leek het, maar de 6-6 bleef HVC’10 bespaard. De laatste kans op tien meter van het doel werd hoog over geschoten. Eindelijk floot Vincent Koning toch voor het einde. Met hangen en wurgen werd deze wedstrijd na een riante 5-1 voorsprong bijna verknald. Gek genoeg kon de thuisploeg haar handen dichtknijpen en er moet een compliment gegeven worden aan de terugkeer van CVV De Zwervers in een bijzondere wedstrijd. In zo’n geval heb je het over een korfbaluitslag.
Napraten bij de beide clubs was me niet gegund, vanwege een reünie waar ik eigenlijk ook te laat was. Te laat was ook de manier waarop De Zwervers door had hoe HVC’10 speelde, HVC’10 merkte te laat dat De Zwervers zo sterk kon terugkomen in de wedstrijd. Men zegt dan vaak dat de neutrale toeschouwers aan hun trekken komen. Die uit Capelle en De Hoek waren geen van beide neutraal en gingen dus ook met een gemengd gevoel de kleedkamer in. De glans van een grote overwinning voor de thuisclub zat er dus helemaal niet in. De Zwervers kan moed putten uit het herstel in de tweede helft.
