2D | ‘Verburch O19 verslaat HVC’10’

De regioderby tussen HVC’10 en Verburch speelde zich af op de helemaal gerenoveerde grasmat aan de Rondgang, zodat de supporters ook weer konden plaatsnemen op de tribune. Dat kwam goed uit op een dag dat de weergoden voetbal niet gemakkelijk maakten. Maar gelukkig hielden ze tijdens de wedstrijd hun adem in. De wedstrijd werd overigens begonnen met twee minuten stilte voor het overleden erelid Nico Pellegrom (vv Hoek van Holland)

Tekst: Cees van der Pol

Over adem inhouden gesproken: dat moesten de supporters van de thuisclub zeker na rust doen, want er stond een heel ander (en verjongd) Verburch na de thee op het veld. Het duurde te lang voordat HVC’10 het in de gaten had. Binnen een kwartier was de stand 1-2 na een 1-0 stand bij de rust…De inbreng van invallers van Onder 19 speelde daarbij een belangrijke rol.

Twee verschillende helften

Het zag er voor de rust eigenlijk heel anders uit. Op het Hoekse biljartlaken had HVC’10 een veldoverwicht, al gebeurde er in de eerste tien minuten nauwelijks iets belangrijks. Maar een minuut later sneed de snelle combinatie Reurink-Kram door de Poeldijkse defensie en de teruggelegde bal was een dankbaar cadeau voor Casper Zwaanswijk, die de bal in de verre hoek schoot: 1-0. Het was al zijn vijfde competitietreffer,  Verburch streed daarna met veel inzet, maar de aanvallen kwamen allemaal via lange ballen richting het Hoekse doel en daar had defensie weinig moeite mee.

Geen vuiltje ….

Er leek ook geen vuiltje aan de lucht toen Rico Sterrenburg na een rush na een half uur in het strafschopgebied  werd neergelegd. Je zou verwachten dat de topscorer van HVC’10  (Zwaanswijk) of vrijetrappenspecialist Yordi Klepke een penalty zouden nemen, maar dat gebeurde niet. Badr ben Mohammed ging achter de bal staan. Maar de van Westlandia overgekomen doelman Tim Janssen bokste de bal uit de hoek. Daarna was het vijf minuten schutteren aan Hoekse kant. Het leek of Verburch moed kreeg door de misser en de thuisploeg de tegenvaller moest verwerken. Even later werd Reurink geboekt met een terechte gele kaart, toen hij een beginnen aanval onderbrak.

Arbiter deelt uit

In totaal kwam de overigens uitstekend leidende scheidsrechter Bosschieter tot zeven kaarten. Dat lijkt misschien veel, maar het was er eigenlijk één te weinig. Toen Verburch-spits Vince van der Knaap vlak voor rust doorging op het been van Boy de Soomer was dat zeker ook een kaart waard. Bosschieter gaf dat na afloop grif toe. HVC’10 ging knorrig de rust in, want een 2-0 voorsprong zou waarschijnlijk voor een zege genoeg zijn geweest.

Boze trainer

Maar nu hou je een tegenstander in de wedstrijd. Trainer Van Dijk (ex-Westlandia-za) had harde woorden gesproken en er meteen twee wissels na de rust gebracht. De jongeling René Grootscholten was er één van en Revy Verbeek de andere.  Kortekaas en Houtenbos mochten zich omkleden. De pas 18-jarige Grootscholten stichtte veel meer gevaar dan zijn voorganger en met de bedrijvige Vince van der Knaap draaide het hele spelbeeld om. Verburch ging nog fanatieker spelen, veel meer druk zetten en de thuisploeg liet het allemaal over zich heen komen. Het team bleef rommelig voetballen en een treffer kon daarom niet uitblijven. Aan Hoekse kant bleven de gewenste veranderingen in het veld uit.

Verburch scoort

Het duurde na rust dus niet erg lang of Verburch had de gelijkmaker achter Dinand Staal liggen. Een rommelige situatie werd afgestraft door Roan Buurman, ook niet de oudste op het veld: 1-1. En topscorer Vince van der Knaap (foto) maakte natuurlijk zijn reputatie daarna volledig waar: een droge knal vijf minuten later sloeg als een granaat in: 1-2. Binnen een kwartier hadden de gasten dus de situatie omgedraaid. Het had twee minuten later ook nog 1-3 kunnen zijn, toen een voorzet van rechts via de knie van aanvoerder Kay van den Bos op de paal buiten bereik van Staal landde.

Het duurde lang, maar uiteindelijk greep het Hoekse trainersduo in. Ray Brederoo verving Badr ben Mohammed in de spits. De thuisclub kwam ook weer wat over de schrik heen. Een schot van Sterrenberg werd gered door de steeds beter keepende Tim Janssen. Hij werd een minuut later getorpedeerd door de inkomende Kay van den Bos, die daarvoor terecht geel kreeg. Keeper Tim Janssen na afloop: “Die botsing kwam hard aan, mijn ribbenkast en mijn nek deden minutenlang pijn. Beetje ademnood ook. Maar wat een heerlijke wedstrijd hier. Winnen met zo’n jonge ploeg. We zijn door het dolle heen.” Hij nam een compliment dankbaar in ontvangst en kon zijn verhaal op de WOS-radio herhalen. Bovendien bleek zijn blessure tijdelijk. De volgende knal van Jorno Reurink twee minuten later stompte hij weer moedig corner. Hij werd daarmee langzamerhand ‘de man of the match’.

Tegenvaller

Van Dijk bracht nog meer jong spul en dat pakte ook weer goed uit. Stan Schroder en Cruz Oostrom kwamen in de ploeg. Weer zag de defensie van de Hoekenaren er een paar minuten niet solide uit. De uitkomende doelman Staal trapte daarna over de bal heen en het was een kleine moeite voor René Grootscholten de bal  binnen te schieten: 1-3. Met nog een kwartier te spelen leek de wedstrijd al beslist. Maar nu wisselde ook Dijkhuizen twee jonge spelers. Jason Roër en Tim de Koning (zijn debuut) kwamen in de ploeg, maar het leek allemaal tevergeefs.

Sterrenberg scoort weer

Even leek er nog een mogelijkheid. Net als tegen VFC twee weken geleden schoot Rico Sterrenberg uit het niets weer een wereldbal achter Janssen: 3-2. Daar kon de uitblinker niet bij. Dat was dus weer de aansluitingstreffer. Maar verder kwamen de Hoekenaren niet. De uitslag betekende een domper in De Hoek. Een overwinning zou de eerste plaats in de afdeling hebben betekend. Maar daar staken de junioren van Verburch een stokje voor. De vijf A-spelers gingen na afloop trots op de foto en Stan Schröder (wiens vader ooit bij Hoekse Boys speelde) was bijna euforisch in zijn commentaar: “Wat een heerlijke wedstrijd en dat met zoveel jonge jongens op het veld, dat had niemand hier verwacht.” Door de inzet van Verburch na rust verdiende het de overwinning volledig. De Hoekse spelers schaamden zich wel. En zelfs de nieuwe Hoekse grassprieten huilden zachtjes mee.