Ook sc Monster beleeft fijn trainingsweekend in Newcastle

Nieuws, Voetbalnieuws Geen reacties op Ook sc Monster beleeft fijn trainingsweekend in Newcastle 250

sc Monster verbleef afgelopen week ook in het Engelse Newcastle. De veldtraining ging niet door omdat het veld was afgekeurd, maar daarvoor in de plaats werd er op het strand getraind. Ook werd het duel tussen Newcastle United en Swansea City bezocht. Een reisverslag.

Tekst & foto’s: Frans de Jong

Vrijdag (12 januari) verzamelde de selectie van één en twee om half twee ‘s middags op Sportpark Polanen, waar de bus klaar stond om het gezelschap naar IJmuiden te brengen. Na aankomst om drie uur en het inchecken werden de hutten gezocht en de boot verder verkend. Al gauw werd er een bar gevonden waar de groep een plekje zocht om te gaan relaxen onder het genot van een bakkie koffie of een biertje. En – zoals gewoonlijk – kwamen ook de kaarten op tafel. Ondertussen was ook het vierde team van sc Monster 4 op de boot gesignaleerd, gemakkelijk te herkennen aan de lichtblauwe vesten.

Om rond half zes vertrok de boot richting Newcastle en om kwart over zes nam iedereen plaats aan de gereserveerde plaatsen in het restaurant voor een heerlijk dinerbuffet. Na het diner ging de groep weer naar de bar waar gezellig nog wat gedronken en gekaart werd en er was live muziek aanwezig, dus de stemming zat er al gauw in. Dit ging tot sluitingstijd (één uur) door waarna een ieder ‘zijn kooi’ in dook, want het ontbijt stond om zeven uur gepland.

Sommige spelers waren echter vergeten hun klokje een uur terug te zetten, dus die waren lekker op tijd voor het prima ontbijt. Om kwart over negen was de aankomst en na een langzame gang langs de douane ging het met de bus richting het Sportpark van New Hartley Juniors FC in Whitley Bay. Het was toch vreemd, dat links rijden, vooral de rotondes. Buschauffeur Radenko zorgde dat veilig het sportpark werd bereikt. Hier aangekomen bleken de velden te zijn afgekeurd, waarna – na te zijn omgekleed in de wel erg kleine kleedkamers (wat zijn voetballers hier dan toch verwend) – met de bus richting strand werd gereden, om daar de training af te werken. Eerst werd er een warming-up loop gedaan waarna de spelers in vier groepen werden verdeeld. Voor een minitoernooitje. De trainers in het doel en de jongens lekker ploeteren in het zand. Sommige maakten ook kennen met het Engelse zeewater en ze kwamen tot de conclusie dat het net zo nat en zout is als in Nederland.  Na de training eerst douchen bij de gastclub en vervolgens richting het hotel om in te checken of een douche te pikken voor wie dat nog niet gedaan had.

Om kwart over twee ging het richting het St. James’s Park om de wedstrijd van Newcastle United tegen Swansea City bij te wonen. Hier moesten alle trappen beklommen worden, waar het gezelschap uit Monster in de bovenste ring (zeven etages) zat en nog een stukje naar het uitvak van Swansea City. Om er echt bij te horen hadden de jongens alle liederen van Swansea uit hun hoofd geleerd zodat ze lekker mee konden doen. De wedstrijd eindigde in een 1-1 stand.

Zaaltje

Na dat duel werd te voet koers gezet naar het eetcafé/pub The Town Wall. De ploeg was daar een half uur te te vroeg (zes uur was gepland), maar kon alvast aan de bar een drankje nemen. Om zes uur was het zaaltje voor sc Monster beschikbaar en om zeven uur werd het buffet geserveerd met Engelse en Oosterse gerechtjes zoals Scottish Eggs (een aanrader), wraps, pittige kipvleugeltjes, enz. Na het buffet was iedereen vrij om te gaan en staan waar hij wilde. En bezochten de heren verschillende pubs en dansgelegenheden.

Op zondag (14 januari) mocht een ieder uitslapen, maar om half elf moest wel het uitchecken bij het hotel gebeuren, want om half twaalf zou de bus weer vertrekken naar het St. James Park voor een bezoek aan de wel bekende supporterspub “The Strawberry”. In dit café hangen veel bijzonderheden (foto’s, shirts) van Newcastle United. Hier komen de supporters voordrinken als ze naar een wedstrijd gaan van Newcastle United. Omdat sc Monster wat te vroeg was, werd eerst een bezoek gebracht aan de fanshop van Newcastle United, “iets” groter dan de fanshop van Sportclub Monster. Sommige kochten daar wat voor hun kinderen of voor zichzelf. Om twaalf uur ging de pup open en was het tijd voor een drankje, een ‘bakkie’ of ander Engels biertje of een sapje. Kees werd gehuldigd door de jongens als bedankje voor zijn tot nu toe bewezen diensten. Hij moest hiervoor op een stoel gaan staan maar de Engelse barvrouw maakte hem in onvervalst Newcastles dialect duidelijk, dat het niet mocht en hij mocht ook zijn shirt niet uittrekken. Dus dan maar zijn cadeau, een shirt van Newcastle met nummer 69, over zijn eigen shirt aantrekken. Hij heeft hem trots de gehele dag gedragen.

Na het bezoek aan de pub was er een rondleiding door het stadion. De ploeg werd naar de hoogste verdieping geleid, maar daar was men de dag ervoor ook al geweest. Over de skyboxen werd wat verteld, maar daar mocht men niet naar binnen. Bij de VIP-tribune werd uitleg over het veld gegeven. Zo wordt er Nederlands graszaad gebruikt en waarschijnlijk komt de groeiverlichting die op het veld stond ook wel uit Nederland. Daarna was het tijd de kleedkamers te bezoeken en ook bij profclubs krijgen de gasten de minste kleedkamer, dat heet psychologisch beïnvloeden. Verder waren er nog zeven politiecellen voor de eventuele raddraaiers die in de gaten gehouden worden door 24 camera’s in de controlroom.

Inchecken

Na de rondleiding ging het gezelschap van sc Monster richting de boot waar het inchecken om drie uur gepland was. Omdat niet duidelijk was aangegeven was waar de bus heen moest, moest er een keuze gemaakt worden en dan heb je vijftig procent kans. Radenko, de buschauffeur, koos de verkeerde optie en moest keren om via een andere weg op bijna dezelfde plek uit te komen. Hier hadden ze een nieuwe manier van inchecken bedacht. Alle paspoorten innemen en één persoon ermee naar binnen om in te checken. Dan heb je wel een veertig paspoorten in één hand te houden, dus werd besloten die klus maar met twee man te doen, nadat ook Perry na veel zweetdruppels zijn paspoort had gevonden.

Een heel gedoe, paspoorten niet op alfabet en de boardingtickets wel. Ging dus even duren. Na de paspoorten met boardingtickets weer bij de juiste persoon bezorgd te hebben, mocht de bus verder rijden een garage in en daar stond een bagagescanstation. Zes stuks willekeurige bagage moest er doorheen en de eigenaar mocht even naar buiten om ‘gekieteld’ te worden. Gelukkig niets gevonden en mocht iedereen de bus uit en de vertrekhal in om door de douane te gaan. Na de hut gevonden en ingericht te hebben op dek twee onder de waterlijn, werd de bar gezocht waar het vertoeven was tot het diner. Ook het vierde elftal was inmiddels in dezelfde hoek gekomen voor een drankje, dus het werd alleen maar gezelliger. Van het diner is alleen te zeggen, dat er voor ieders smaak wat te eten en drinken was en dat het weer voortreffelijk smaakte. Een aanrader zo’n buffet als je eens met die boot meevaart. Na het diner ging het weer richting de bar waar dezelfde plek weer kon worden ingenomen. Een aantal personen ging naar de film.

Deining

Dag vier stond in het teken van het laatste stukje van de thuisreis na een vaartocht met wat meer deining dan op de heenreis. Het was zelfs even windkracht acht, maar niemand had er gelukkig echt last van. Met een half uur vertraging kwam de boot aan, maar de voetpassagiers moesten helaas wachten omdat de loopbrug defect was en iedereen over het autodek naar buiten moest. Na de douane met de bus richting Monster, waar om twaalf uur de thuiskomst was.

© Haaglanden Voetbal

Zoeken

Back to Top