Op 4 april 1954 werd de familie Van der Weele, bestaande uit vader Joop (technisch fotograaf bij het Ministerie van Defensie), moeder Riek en de in 1950 geboren Joyce verblijd met de komst van zoon Eric. Omdat de driekamerwoning in de Oudaenstraat niet geschikt was voor vier personen verhuisde de familie veertien dagen na Erics geboorte naar de Maarsbergenstraat. In deze straat ging kleine Eric ook naar de kleuterschool “Het Mierennest”. Buitenspelen was Erics lust en leven. Na de kleuterschool volgde Eric het zogenaamde Daltononderwijs op de Helen Parkhurstschool in de Baambruggestraat. Voetbal stond bij Eric voorop en met de in de buurt wonende Barend van Hijkoop voetbalde hij bijna elke dag op het veld van korfbalvereniging Die Haghe in dezelfde Baambruggestraat . Zijn enthousiasme voor het voetbal bleef hem prikkelen en hij wilde per se aansluiten bij een voetbalvereniging.
Oorspronkelijk wilde Eric lid van WIK worden, maar Chel Verheijdt (een kennis van zijn vader en opa van Thomas en broer van Wim Verheijdt) raadde hem aan het bij ADO te gaan proberen. Hij werd op zijn 10de verjaardag aangenomen en speelde zijn eerste wedstrijd als linksback in “De Poema’s”, een van de zestien pupillenelftallen met dierennamen die ADO toen rijk was en een onderlinge competitie afwerkten.
Eric staat geheel rechts met links naast hem Rinus Segboer. Herman Gentevoort was leider van dit elftal. Op 12-jarige leeftijd ging Eric over naar de C-junioren en werd ingedeeld in ADO 26 (C-4).
Bovenstaande foto: ADO 26 op 15 april 1967 voor de wedstrijd tegen Lenig en Snel (LenS) die in een 2-1 overwinning eindigde. Staand: Van links naar rechts : D. Bakkenes (leider), R.Strang, F. Nijveld, G. Duyndam, J. Grundeler, G. Camphens (aanvoerder) en J.den Drijver. Zittend van links naar rechts: H. Geluk, J. Kreder, H de Jong (keeper), Eric van der Weele en T.Stegwey.
Op 12-jarige leeftijd verliet Eric de Lagere School en hij kreeg het advies de Lagere Technische School (LTS) te gaan volgen. Hier had hij totaal geen zin in. Als alternatief werd hij ingeschreven op een zogenaamde Determineerschool (een school voor leerlingen die de lagere school hadden doorlopen, maar voor wie niet met zekerheid kon worden vastgesteld welke vorm van voortgezet onderwijs voor hen het meest geschikt was) in de Rederijkerstraat. Ook zijn ploeggenoot Rinus Segboer volgde deze weg. Na dit jaar ging Eric naar de MAVO-3 opleiding van de Dr. Plesmanschool in de Ulenpasstraat en hij stroomde na het behalen van het diploma in op MAVO-4-niveau. De cijfers die hij hier haalde waren niet geweldig en aan het eind van het schooljaar bleek dat Eric het schooljaar over moest doen. Eigenlijk niet vreemd omdat het motto van de puberende Eric toen was: ‘Alles boven de zes is overwerk’. In die periode had hij in plaats van belangstelling voor school veel meer interesse in voetbal, tennis en muziek. Na de B-3 en B-2 elftallen doorlopen te hebben kwam Eric in het seizoen 1970-1971 in het A-2-team te spelen.
Het A-2-elftal van links naar rechts : trainer Dirk Harmsen, Ton Luyben, Eric van der Weele (aanvoerder), Wim van Ommeren, Ed Biever, Martin Douwé, Daan Eigenraam en leider Bob Roonder. Geknield van links naar rechts: Dick Bakker, Peter la Fleur, Theo Gruppe, doelman Frans Jung, John Grundeler (in blauw regenjack), Joop Kuipers en Gerrie Schoenmaker.
In het seizoen 1971-1972 speelde Eric in A-1 dat op zondag in competitieverband speelde. Regelmatig ging Eric mee als reserve bij het Regionale Jeugdelftal maar heeft er nooit een wedstrijd in gespeeld. Toen hij op 18-jarige leeftijd slaagde voor het MAVO 4-diploma vervolgde hij zijn opleiding op de HAVO van het Haags Genootschap in de Antonie Duyckstraat. Tegelijkertijd maakte hij de overstap van het jeugdvoetbal naar het seniorenvoetbal. Het eerste jaar speelde Eric in ADO 5 (het derde amateurelftal, omdat het eerste en tweede elftal het betaald voetbal betrof) en ging, als actief clublid, tevens bardiensten draaien.
Bovenstaande foto: ADO 5 seizoen 1973-1974. Staand van links naar rechts: Ton Luyben, Rob Bogers, Peter van Vliet, Frans van der Nat, René Simonis, Ruud van Tol, Jan van der Touw en leider Joop Westendorp. Zittend van links naar rechts : Rinus Segboer, Aad Segboer, Rob de Koning, Eric van der Weele, Wim Mooijman, Jan den Drijver en Hans Osse.
Joop Westendorp zette Eric in de spits. Door de goede samenwerking met de buitenspelers en broers Rinus en Aad Segboer leidde dit tot een zeer respectabel aantal doelpunten.
In dit seizoen werd ADO 5 kampioen. Geheel links staand bestuurslid Jos Boer en derde van links: voorzitter Pim Arons. Geknield geheel links: Jan van Duivenvoorde (lid van de elftalcommissie) en zittend vierde van links (geklemd tussen Guus de Wit en Jan den Drijver): Eric van der Weele.
Na het behalen van het kampioenschap ging Eric in het seizoen 1974-1975 over naar ADO 4. In 1975 slaagde hij voor zijn Havo-diploma en werd in november opgeroepen zijn dienstplicht te vervullen. Aanvankelijk werd hij in Amersfoort geplaatst in de Opleiding tot Reserve Officier bij de Cavalerie. Drie weken voor het einde van deze opleiding werd Eric overgeplaatst omdat er te veel reserve-officieren waren. Hij werd toen gestationeerd in Schaarsbergen bij de 11e Zelfstandige Verkenningseenheid waar hij voertuigcommandant werd.
Omdat hij in ADO 4 speelde, had ADO een afspraak gemaakt met Vitesse, dat Eric daar met het hoogste jeugdelftal mocht meetrainen. Na zijn diensttijd ging Eric voor een uitzendbureau werken. Na een half jaar kwam hij dankzij Chel Verheijdt bij het Ministerie van Onderwijs aan de Mauritskade terecht.
In het seizoen 1979-1980 werd hij elftalleider van ADO’s B2-elftal.
Onderstaande foto : Kampioen met ADO 4 in het seizoen 1979-1980. Eric staat derde van links.
Eric ging zich steeds meer richten op een jeugdbestuursfunctie en werd in 1982 groepsleider van ADO’s C-jeugdafdeling en nam zitting in het jeugdbestuur met onder anderen Henk Scheenstra, Aad Schouten en Hans Verbeek. Ook stopte hij dit jaar, na acht jaar in het vierde elftal te hebben gespeeld, op dit niveau en ging in een lager elftal voetballen. Omdat vader (Joop) Van der Weele regelmatig op de ADO-accommodatie aanwezig was om foto’s te maken, werd hij gevraagd wedstrijdsecretaris van de seniorenafdeling te worden. Een functie die hij een aantal jaren vol overgave heeft vervuld.
Velen kennen Joop als man met zijn karakteristieke vlinderdas.
De reden waarom hij zijn vlinderdassen droeg was omdat hij als fotograaf veel foto’s zelf ontwikkelde en de kans aanwezig was dat als hij een stropdas zou dragen, deze met regelmaat in de fixeervloeistof zou komen te hangen.
Onderstaande foto is het ADO C-1 elftal van het seizoen 1982-1983.
Staand van links naar rechts : leider Eric van der Weele, Michel Koning, Gilbert Steenwijk, Wilbert Weissenberg, René van Oosten, Jack Krassenburg, John Barnhorn, Lody Roembiak en trainer Cor Kroon. Zittend van links naar rechts: Aad van der Vet, Henk Gabel, Patrick van Gils, René Vink, Robert Kampers en Edwin van der Leeuw.
In 1984 verhuisde Eric van Rijswijk, waar hij twee jaar heeft gewoond, naar Zoetermeer.
De foto hieronder is uit het seizoen 1985-1986. Van links naar rechts: Henk Scheenstra, Jeffrey van Heijningen, Stefan Bekker, Peter Jongejan, Stefan Koegler, Danny Koegler, Dobias Hoogervorst, Alex Scholten en leider Eric van der Weele. Zittend van links naar rechts: Saladin Lataabi, Marco Scheenstra, Raymond Verlangen, Daan Verbaan, Dennis Schroevers, Frans Kos, Johan Snijders en Jeroen Spaans.
Jeugdvoorzitter en keeperstrainer
In 1986 werd Eric jeugdvoorzitter. Er braken roerige tijden voor hem aan. Er werd een zaterdagtak bij ADO opgericht. Deze afdeling claimde dat er op het hoofdveld (het bekende veld 4 voor het clubgebouw) gespeeld moest worden. Echter, het Regionale Jeugdelftal speelde op diezelfde zaterdagen ook ‘thuis’. De kwestie werd een heuse strijd tussen het jeugdbestuur en de zaterdagcommissie en leidde tot heftige discussies. Ook haakte veertien dagen voordat het seizoen zou beginnen de beoogde keeperstrainer af. Omdat men niet zonder keeperstrainer kon en de tijd te kort was om een ander aan te trekken nam Eric de verantwoordelijkheid op zich en ging de doelverdedigers trainen. Hij ging de Frans Hoek-keeperscursus volgen en behaalde de diploma’s keeperstrainer/coach 1 en 2. Behalve de doelmannen van alle jeugdselectie-elftallen, gaf hij ook een keer per week training aan de niet-selectiekeepers. Aan het eind van het seizoen trainden alle keepers een keer samen en werd er een gezellige slotavond georganiseerd waarbij ook de ouders aanwezig waren.
In 1987 veranderde Eric van werkkring en stapte over naar de Inspectie van Onderwijs in Haarlem. Door zijn nieuwe werkomgeving kon hij niet langer trainen en stopte met actief voetballen. Wel heeft Eric nog een paar wedstrijdjes bij de veteranen meegespeeld. Dit was niets voor hem omdat het er, volgens hem, niet serieus genoeg aan toe ging.
Bovenstaande foto is het ADO C 1 elftal in het seizoen 1989-1990. Staand van links naar rechts: trainer Milco Kruijsse, leider Eric van der Weele, Sander Jansen, Jordi Blans, Kevin de Zeeuw, Ron van Dijk, John Heijnekamp en Johan Borsboom. Zittend van links naar rechts: Remco Dalmeijer, Sjaak Polak, Mario Mansveld, Esra Sekkee, Ricardo Darsan, Hendrik Grünholz, Abdoel Hakyouli en Remco Lochtenbergh.
Foto boven : het A regionale elftal seizoen 1991-1992. Staand van links naar rechts: keeperstrainer Eric van der Weele, looptrainer Wim Ettinger, Koen Bruins, Dennis Linnenbank, Marc Roodnat, Niels Schuurman, Dennis Pronk, Yamal Zoulali, Dirk Kok, fysiotherapeut Tom Clavan en trainer Wim van Laar. Geknield van llinks naar rechts: Rob van Dullemen, Sacha Glaudemans, Ralph Roeleveld, Rick Hoogendorp, Dino Nunes, Tom Lambooy, begeleider Jan Mey en grensrechter Ton Maasland.
In 1993 fabriceerde Eric het werkstuk ‘Trainen, coachen en begeleiden van de jongere keepers’. Een leerboek dat vele facetten van het keepersvak belichtte.
In 1994 werd ADO’s Regionale Jeugdelftal voor de tweede keer in Japan uitgenodigd. De begeleidingsstaf op de foto hieronder bestond uit: Henk Martin, Gerard Massa, Frans Leermakers, Marcel Vogels, Nico de Groot, Koos van der Bijl, Cock Jol, Rob van Dullemen en Eric van der Weele.
In hetzelfde jaar werd Eric ‘Chef bureau bij de Inspectie van Onderwijs’ in Haarlem
Einde trainerscarrière
In 1999 werd bij ADO Chris Hogewey aangetrokken die het beleid rondom de keepersopleiding ging bepalen. Met de van Telstar overgekomen Hogewey lag Eric al snel in de clinch. Eric vond het niet terecht dat alle doelverdedigers identieke oefenstof kregen aangeboden en verweerde zich daar dan ook tegen. Eric vond namelijk dat iedere keeper individueel moest worden benaderd en dat daarop de oefenstof moest worden afgestemd. Erics mening werd niet op prijs gesteld. Hij mocht daarna alleen de keepers van D2 tweemaal per week één uur keeperstraining geven, hoewel hij zeven jaar lang alle jeugdkeepers had getraind. Hij had hier geen zin in en voelde zich genoodzaakt te stoppen en zijn contract in te leveren.
Wel werd Eric kort daarop nog benaderd zitting te nemen in ADO’ s Ledenraad. Omdat hij hier, helaas, niets meer van hoorde, zegde hij zijn lidmaatschap per 1 januari 2000 op.
Terugkijkend op zijn ADO-periode heeft hij er ontzettend veel plezier aan beleefd. Als hij alles nog eens de revue laat passeren heeft hij nogal wat trainers meegemaakt. Als jeugdspeler maakte Dirk Harmsen grote indruk op hem. Bij de senioren heeft hij onder anderen Huub Scherpenisse, Harry Suiker, Cees Hage, Cor Kroon en Melbi Raboen als trainers meegemaakt, van wie hij Raboen qua oefenstof de beste vond. Een anekdote over Melbi: Eric wilde op wintersportvakantie en vroeg Melbi’s toestemming. Raboen had geen bezwaar, maar toen Eric gebruind terugkwam zat hij aansluitend een maand op de reservebank.
In 2000 ging Eric in De Meern bij de afdeling personeelszaken van de Inspectie van Onderwijs werken. In 2005 veranderde Eric van baan en vond emplooi bij het Internationale verhuisbedrijf Koninklijke De Gruijter & Co waar hij schadeclaims ging beoordelen en afhandelen. Sinds 2020 geniet Eric van zijn pensioen.
Eric is nu reeds vijf jaar met pensioen, maar hij komt nog steeds tijd te kort. Een voetbalwedstrijd bezoeken trekt hem totaal niet meer. Op televisie wil hij nog wel eens het Ziggo-switchprogramma volgen maar zal er zeker niet voor thuis blijven. Wel is hij helemaal ‘gek’ van Formule-1 races. Als de eerste race van het seizoen in Australië wordt gehouden spreekt Eric ‘s morgens 05.00 uur af met Formule-1 vrienden. Er wordt dan gezamenlijk een champagneontbijt georganiseerd en de race gepassioneerd gevolgd.
Ook is hij dol op motorrijden en is gitaar spelen de derde passie van Eric. Hij speelde slaggitaar in de band The Beaver Spirits (samen met onder anderen voormalig teamgenoot Ed Biever en zangeres Marian van der Geest -vandaar de naam spirits- die wekelijks in Muziekcentrum Musicon aan de Soestdijksekade oefende. Met regelmaat bezoekt Eric popconcerten en bekijkt en ontdekt graag onbekende groepen, die progrock (progressieve rock) spelen. Hoewel hij weinig binding met het voetbal meer heeft, zal Eric geen PensionADOdag overslaan. Hij vindt het geweldig met zijn ‘oude’ ADO-makkers mooie verhalen van vroeger op te halen.
Tom Clavan
