Henri Aardse

Op 9 oktober 1940 werd Henri Jan Aardse geboren in het  Haagse Valkenboskwartier. De familie bestond uit vader, moeder , 3 meisjes en Henri. De lagere school bracht hij door in de van Boylestraat. (Hier werd na de renovatie van de school de  CityKids opgericht, een instelling voor medische kindzorg tot 12 jaar).

Op 8-jarige leeftijd werd Henri door zijn oom Bob Stam (oud-internationaal en speler van VUC) gevraagd, of hij niet bij een vereniging wilde voetballen. Dit wilde hij dolgraag en begon hiermee zijn loopbaan bij Cromvliet.

Op 10-jarige leeftijd werd hij door Hans Verbeek gevraagd, of hij geen interesse had om bij ADO te komen voetballen. Henri wilde dit graag en maakte de overstap naar het Zuiderpark. Dit ging echter niet zomaar, want hij moest eerst een proeve van balvaardigheid afleggen onder het bezielend oog van trainer Franz Fuchs.  Hiervoor slaagde Henri met vlag en wimpel en werd in 1950 ADO lid.

Foto van ADO-jeugd uit de jaren vijftig.

Staand v.l.n.r. Theo Verlangen, Henk Arends, Wim Biere, Hans Gouka, Hanny Aardse, Alex Hoff, leider Aad van Zon. Zittend v.l.n.r . Jan de Boer, Rudie Sackman, Charles Vonhoff, Jacques Smit en Fred Eckhardt.

In de jeugd werd Henri al gauw door Hans Wijnants Han genoemd en de naam Hanny werd al snel door iedereen overgenomen. Men kende hem dus alleen als Hanny en men stond dan ook gek te kijken, dat hij in 2010 bij hernieuwde kennismaking na 40 jaar afwezigheid bij ADO Henri, zijn echte voornaam, gebruikte.

Vanaf de junioren 4e klas tot en met de A 1 junioren was Hanny meestentijds aanvoerder en als voorhoedespeler werd hij door Jan van Beek omgeschoold tot linkshalf. Het waren zeer sterke jeugdelftallen waarin hij speelde met spelers als o.a. Jacques Smit, Theo Verlangen, Peter Hoet, Martin van Vianen, Fred Eckhardt en Jaap Advocaat, die jaar in jaar uit kampioen werden. Het hoeft geen betoog, dat ADO geen slecht figuur sloeg op de jaarlijkse toernooien bij Feyenoord, Ajax, Blauw Wit en PSV.  Ook in buitenlandse toernooien kwam ADO altijd in aanmerking voor prijzen.

In deze periode richtten Gerard Slager, Hans Wijnants en Hanny het eerste juniorenbestuur op.

Toon Martens (midden) was voorzitter van ADO. Later werd hij voorzitter van de club en directeur van het KNVB Sportcentrum in Zeist. Helemaal rechts op de foto Theo Timmermans. Op de achtergrond “de vliegende keep”, Henri’s eerste kunstwerkje.

Als 14-jarige speelde Hanny in het seizoen 1955-1956 in drie verschillende jeugdelftallen nl. 2 A en met dispensatie voor 1 A en A1 (16-jarigen). Met alle drie de elftallen werd hij kampioen.

Na de lagere school ging Hanny naar de middelbare handelsdagschool, waar hij ADO’er en vriend, alsmede de oprichter van ons fonds De Reservebal  Dick Spijkerman ook tegen kwam en met wie hij nog steeds goede contacten onderhoudt.  In het laatste jaar van de handelsdagschool ging Hanny naar de Haagsche Kunst Academie voor beeldende kunsten. Dit was een  avondacademie, waar hij de studierichting reclametekenen en decoratie volgde. Ook kreeg hij hier schilderles. Hanny  liep twee jaar stage en deed ook decoratie- en etalagewerkzaamheden. Hij tekende ook enige tijd voor De Sportgids vooral karikaturen van bekende voetballers.

Op 17-jarige leeftijd tekende Hanny  zijn eerste contract bij ADO. De bedragen waren toen iets anders dan tegenwoordig. Hij  verdiende 60 gulden per week voor de trainingen, 120 gulden bij winst, 80 gulden voor een gelijkspel en 40 gulden bij verlies. Op deze leeftijd speelde hij zijn eerste wedstrijd voor ADO 1. Hij kan het zich nog zeer goed herinneren. Het was  de wedstijd tegen Elinkwijk. Trainer was Rinus Loof. Bij Elinkwijk liepen bekende namen zoals Reinier Kreijermaat (later Feyenoord), keeper Piet Kraak en Humphrey Mijnals . Wat nog steeds fris in zijn geheugen staat is, dat hij voor de rust tot tweemaal toe in zijn edele delen werd geknepen. Hij was hierover zeer verontwaardigd en vertelde dit in de rust tegen Guus Haak. Deze zei hem, dat hij zich daarom niet druk hoefde te maken en dat hij dat wel zou oplossen. De dader bleek in de tweede helft zeer ongelukkig te zijn gevallen, zodat verder spelen niet meer mogelijk was.

Op een avond ging Hanny met een vriend naar een dansavond en hij zag daar een leuk meisje staan. Henri maakte hem daarop attent, waarop zijn vriend naar deze jongedame stapte (en na een dansje met haar)  wees  op de ADO-voetballer. Heel ad rem vertelde zij die vriend, dat ze geen voetballer  moest met kromme benen. Echter, de vlinders kwamen later toch versterkt bij Joke naar boven. Joke en Hanny kregen verkering en trouwden in 1963. Uit dit huwelijk werden twee zonen geboren.

De diensttijd bracht Henri door op Ypenburg. Hij had de commandant op zijn hand. Hij mocht thuis slapen en als er appèl was, werd hij door diezelfde commandant gewaarschuwd. Na de diensttijd begon hij voor zichzelf als decorateur/etaleur  en kon in de middag de ADO-trainingen volgen. Na twee jaar werd hij vertegenwoordiger van Colgate Palmolive. Daar Hans Wijnants, Theo Verlangen en Alex Hoff ook in de salesvertegenwoordiging zaten, werd er al snel afgesproken om in een café aan de Regentesselaan voortaan te gaan lunchen.

2e elftal1958-1959

Staand v.l.n.r.: leider Joop van den Bogert, Hanny Aardse, Theo Dusbaba, Theo Verlangen, Jacques Smit, Arie Bakker, Koos Endlich, grensrechter Daan Blok . Zittend v.l.n.r.: Ger Hup, Harry Vreken, Wienus Schook, Wim Waasdorp en Lex Rijnvis. Trainer was David Westhoven.

Als ADO 1-speler bleef hij erg betrokken  bij de jeugd en sloeg weinig zaterdagen over om de  jeugdwedstrijden te volgen. Er werd dan ook steevast een  beroep op hem gedaan om als scheidsrechter of als leider op te treden, wat hij altijd met veel plezier deed. Toen hij in het eerste speelde, kwam hij bekende voetballers als tegenstander tegen, aan wie hij een aantal jaren eerder nog handtekeningen had gevraagd zoals Abe Lenstra, Cor van der Hart en Faas Wilkes.

ADO in het seizoen 1961-1962

Staand v.l.n.r.: trainer Rinus Loof, Wim Waasdorp, Gerrie Hup, Hennie den Engelse, Carol Schuurman, Cock Clavan, Mick Clavan en Lex Rijnvis. Zittend v.l.n.r.: Hanny Aardse, Hans van der Hoek, Piet Oostrum, Guus Haak, Jan Villerius en Jan Verhoek.

In 1962 nam Ernst Happel  als trainer het stokje over van Rinus Loof.  Op de foto de ADO-selectie uit 1962-1963. Staand v.l.n.r.: Ernst Happel, Hans van der Hoek, Jan Verhoek, Harry Heijnen, Carol Schuurman, Donald Feldmann, Maarten Trommel, Mick Clavan, Henny den Engelse, Piet Oostrum. Zittend v.l.n.r.: Martin van Vianen, Jan Villerius, Piet de Zoete, Theo Kleindijk, Cock Clavan, Guus Haak, Theo Verlangen en Hanny Aardse.

In 1963 werd afscheid genomen van de gevestigde namen zoals Carol Schuurman, Hennie den Engelse, Mick Clavan, Cock Clavan en Guus Haak, om met een verjongd elftal het seizoen 1963-1964 in te gaan. Carol Schuurman en  Hennie den Engelse gingen naar DHC, waar ook  Rinus Loof trainer werd, Mick Clavan ging naar Holland Sport, Cock Clavan naar Haarlem en Guus Haak werd naar Feyenoord getransfereerd. Ernst Happel ging komende jaren aan een jong en enthousiast elftal bouwen.

Staand v.l.n.r.: Ernst Happel, Jan Villerius, Martin van Vianen, Aad Mansveld, Theo van der Burch, Jacques Smit, Joop Jochems , Freek van der Lee, Ton Thie en Hanny Aardse. Zittend v.l.n.r.: Harry Heijnen, Piet van Miert, Lambert Maassen, Piet de Zoete, Kees Aarts.

Tijdens zijn voetbalcarrière vergat Hanny zeker zijn maatschappelijke carrière niet en volgde allerlei cursussen, omdat hij al gauw in de gaten had , dat alleen voetbal een wankele basis was. Het seizoen 1965-1966 bracht voor Hanny niet wat het wezen moest. Hij werd geplaagd door veel blessures. Het elftal draaide op dat moment zeer goed (werd derde in de eindrangschikking) en hij had de pech, dat er een sterke concurrentie was en terug moest komen in een winnend elftal, dat vrijwel zonder blessures de competitie afwerkte.

ADO in seizoen 1965-1966: van boven naar beneden: Martin van Vianen, Jan Villerius, Ton Thie, Freek van der Lee, Hanny Aardse, Aad Mansveld, Theo van der Burch, Joop Jochems, Jacques Smit, Piet de Zoete, Lambert Maassen, Harry Heijnen, Piet van Miert, Ernst Happel en Kees Aarts.

Hanny speelde met ADO vier bekerfinales en wel in 1959, 1963, 1964 en 1966.  Helaas werd er geen een van gewonnen. In totaal speelde hij 185 wedstrijden, waarvan 122 competitiewedstrijden (2x gescoord) , 17 bekerwedstrijden, 1 Europese wedstrijd, en 45 oefenwedstijden (1x gescoord), in Zweden, Zwitserland, Denemarken, Frankrijk, Duitsland, Engeland en België.

Aan het einde van het seizoen 1965-1966 vertrok Hanny naar Holland Sport, dat 35.000 gulden voor hem betaalde als vergoeding.  Hier kwam hij een hoop bekenden tegen uit zijn ADO-periode. De selectie bestond o.a. uit voormalige ADO’ers als Woody Louwerens, Martin van Vianen, Koos van Dullemen, Theo Kleindijk, Theo Verlangen, Martin Kloor, Henny den Engelse, Mick Clavan, Jaap van den Berg , Fred Prosman, Jaap Advocaat en Maarten Trommel.  Trainer was Cor van der Hart.

Door problemen met zowel trainer Cor van der Hart als met voorzitter Luc Kroesemeijer  stopte hij na een half jaar bij Holland Sport. Hij wilde wel graag bij de amateurs gaan voetballen, maar daar stak de KNVB een stokje voor. Er was namelijk een bepaling, dat als iemand als prof abrupt stopte bij een betaalde vereniging hij twee jaar lang niet aan amateurwedstijden mocht deelnemen.

Hij verhuisde naar Krimpen aan den IJssel en na twee jaar , toen zijn “straf” er op zat, ging hij voetballen bij de veteranen van Excelsior, waar hij oude bekenden tegen kwam uit Sparta en Feyenoord, tegen wie hij gevoetbald had.  Gerard Cox was nog enige tijd leider van dit elftal en hij speelde o.a. met huisvriend Wim Visser (waar hij ook in Holland Sport mee voetbalde), Thijs Libregts, Arie Vermeer (oud-international) , Arie den Hartog (keeper van Sparta), Henk Schouten en onze  ADO golfmasters kampioen van 2019 Frans van der Heide. Hij stopte hiermee in 1983.

Op 27-jarige leeftijd kreeg hij een aanbieding om hoofdvertegenwoordiger van GABA (Golden Apotheek Basel) te worden. Deze firma had in Nederland een eigen vestiging en ook de vertegenwoordiging van Hoffmann La Roche, een grote farmaceut,  Elmex was de medicinale tandpasta en ook de Wybertjes kwamen hier vandaan. In de loop van 12 jaar klom Henry op van hoofdvertegenwoordiger tot sales marketing directeur. Tijdens de thuisreis op Oudejaarsavond/Nieuwjaarsdag verongelukten de algemeen directeur en zijn vrouw in een vaart. Henri werd daarna door het Zwitserse bestuur gevraagd om algemeen directeur te worden. Daar hij zijn creativiteit niet meer kon ontplooien in deze kantoorfunctie geen plezier meer had in het algemeen directeurschap stopte hij hiermee na drie jaar. In die tijd had hij een chalet in Zwitserland, dus skiën was in de winter zijn favoriete hobby.

Na een periode van anderhalf jaar als directeur van een farmagroothandel te hebben gefunctioneerd startte hij op 48-jarige leeftijd  een eigen onderneming als business consultant en deed voornamelijk zaken met de voormalige Oostbloklanden. Het sporten vergat hij niet en was regelmatig te vinden op de tennis- en golfbaan. Om zo goed mogelijk te presteren was hij aan beide sporten een kapitaaltje kwijt aan lessen. Ook was hij in die periode sponsor in de sportwereld.

In 1994 op zakenreis in Polen reed een straalbezopen Pool uit Krakau hem frontaal aan en bezorgde hem een dwarslaesie. Normaal  gesproken zou je bij de pakken neer gaan zitten, maar Henri nam de revalidatie net zo fanatiek op als toen hij zijn sporten beoefende. Hij ging er van uit, dat je niet aan beperkingen, maar aan nieuwe mogelijkheden moet werken en niet zoals veel patiënten in de slachtofferrol  moet kruipen. Dit heeft dusdanig tot resultaat geleid, dat hij zelfstandig kon gaan staan en met stevig vasthouden en uiteraard met hulp de loopband op. Dit had niemand verwacht. Mede door de enorme inzet van  o.a. zijn vrouw Joke kwam Henri voldoende in beweging. Henri handbiket iedere dag, het liefst zo hard mogelijk, (zie foto boven) ongeveer 30 kilometer op de fietspaden in  zijn woonplaats Almere. Tevens bezoekt hij twee keer per week een fysiotherapeut bij de sportschool.

Terugkijkend op zijn voetballoopbaan zegt hij, dat het spelen in de jeugdelftallen bij ADO veruit zijn allermooiste tijd was, door het enorme plezier dat hij toen  in het voetballen had en met het toenmalige fijne clubgevoel bij ADO. Dit heeft hij nooit meer teruggevonden in het betaalde voetbal. Hij volgt het voetbal op afstand en vindt een samenvatting meer dan genoeg. Een hele wedstrijd vindt hij moeilijk op te brengen. Ook wil hij nog opmerken, dat er met alle respect voor Aad Mansveld, in Henri’s tijd bij ADO, sinds het betaalde voetbal, voetbaltechnisch gesproken twee andere ADO-voetballers iconen waren te weten Mick Clavan en Theo Timmermans. Ook vond hij het geweldig om met zeer goede voetballers als Carol Schuurman en Guus Haak te hebben gevoetbald. Wat hij ook onbegrijpelijk vindt, is dat het publiek in sommige spelers grote culthelden zien en dat zij op handen worden gedragen. Het huidige voetbal vindt hij veel atletischer dan vroeger, maar voetbaltechnisch is het er helaas niet beter op geworden. Ze kleunen er volop in en jagen de bal te pas en te onpas de tribune in. Fair play is ver te zoeken en men is niet in staat een mooie pass over 10 of 20 meter naar hetzelfde shirtje te spelen. Met helaas ook voor ADO Den Haag dit jaar degradatie tot gevolg.

Zijn dagelijkse bezigheden zijn nu handbiken, kunstschilderen en fitness. Als linkshandige had hij een dubbele handicap, omdat zijn linkerhand door het ongeluk was misvormd en zich moest aanleren, om rechts te leren schilderen.  Hierboven zien we een schilderij, dat de toenmalige commissie van de PensionADO’s mocht ontvangen in 2012. Dit gebruiken we nog steeds op onze mailpost. Ook werd de eerste prijs gedurende vijf jaar voor de winnaar van het golftoernooi door hem geschilderd. Hieronder zijn nog drie schilderijen, die hij voor 3 van zijn sportende 4 kleinkinderen heeft geschilderd in coronatijd. Tot slot zegt Henri, dat met de onontbeerlijke steun van Joke en een klein team van heel bevlogen dagelijkse zorgverleners hij zich een goudhaantje voelt, wiens enige beperking is, dat hij niet kan lopen. DIT IS EIGENLIJK ALLES.

Net binnen