Jan Koning

Het duurde vier jaar, voordat Jan Koning de stap naar ADO waagde. Op zijn 15e speelde hij al in het eerste elftal van Cromvliet, de club van zijn familie. ADO trok aan hem, maar zijn familie wilde niets van een overstap weten. Op zijn 19e nam Jan Koning zelf de stap naar het Zuiderpark te gaan. Om er vervolgens zijn voetballeven lang nooit meer weg te gaan.

Jan werd geboren op 16 september 1936 in de Jan ten Brinkstraat en  verhuisde na een paar maanden naar de Isingstraat, waar hij 25 jaar heeft gewoond. In het Laakkwartier bracht hij zijn hele jeugd door. In de Linnaeusstraat bezocht hij de lagere school, waarna hij in de Capadosestraat naar de middelbare school ging. Op zijn 10e jaar werd Jan lid van Cromvliet, waar heel zijn familie ook voetbalde. Daar hij stijf links was, begon hij als linksbuiten. Op zijn 15e jaar werd  hij in het eerste opgesteld, wat niet onopgemerkt bleef, want ADO trok al snel aan hem. Daar er veel protesten vanuit zijn familie (echte Cromvlietmensen) kwamen bleef hij Cromvliet trouw.

Op 19-jarige leeftijd trok hij toch de stoute schoenen aan en ging naar Nico de Doelder, (voorzitter van ADO) om te vragen of hij mocht mee trainen. Deze zei, dat hij de volgende dag maar moest komen. Toen werd Jan door trainer en oud-speler David Westhoven onder handen genomen. Deze zag duidelijk potentie in hem en hij mocht bij ADO blijven. Na een paar weken deed hij mee met het tweede en zijn eerste wedstijd staat nog vers in zijn geheugen. Feijenoord 2 uit. Hij keek zijn ogen uit en zag spelers van Feijenoord, die normaal in het eerste stonden. Hij begreep er niets van en vroeg dit aan Adri de Lugt, (ook een oud Cromvlietman en laatste man van ADO 2) hoe dit zat. Adri vertelde hem, dat als spelers geblesseerd waren geweest zij via het tweede weer minuten konden maken. Ook de uitslag weet hij nog precies: 4-1 verlies. Wat hem ook nog heel goed voor de geest staat, is de uitwedstrijd naar MVV. Vanuit de Isingstraat fietsen naar de beelden in het Zuiderpark om daar om 07.00 te verzamelen. Daarna op de fiets naar  het station,  met de trein naar Maastricht, om ’s avonds weer laat thuis te komen.

In het derde

Na zijn militaire dienstperiode, die hij vervulde bij de marine, ging Jan werken bij Esso.

Manager Eddy Hartmann zei hem, dat hij met het tweede kon blijven meetrainen, maar dat deze training wel om 15.30 uur begon. Dit accepteerde Esso niet en Jan koos voor zijn maatschappelijke carrière. Hij werd wel gevraagd door Holland Sport, waar de training pas om 18.30 uur begon. Volgens Eddy Hartman moest Jan dan eerst 2 jaar naar een amateurvereniging gaan om vervolgens naar een betaalde vereniging over te stappen.

Jan hakte de knoop door en besloot in het derde van ADO te gaan voetballen.

David Westhoven was trainer van het derde, waar oud eerste elftalspelers in liepen, zoals Jacques Smit, Wim Waasdorp, George van Rosmalen, Jan van Beek en Wim Timmermans. Henk de Mos, de vader van… Aad, was leider. Hij beleefde meerdere kampioenschappen met toch wel als hoogtepunt, dat de Harry de Hartogbeker 3 maal werd gewonnen. In 1962 trouwde Jan met Ria Ros. Uit dit huwelijk werd een zoon en een dochter geboren. Na verloop van jaren werd dit derde het vierde elftal, waar Jan als trainer Piet van Oostrum en Frans van der Nolk van Gogh meemaakte. Ook met dit vierde elftal is hij meerdere keren kampioen geworden. Van linksbuiten ging Jan naar het middenveld.

Veteranen

Naar mate de leeftijd vorderde kwam Jan in het 7e terecht, het veteranenelftal, waar hij laatste man werd. Het elftal bestond o.a. uit : Rob Westhoven, Jan Mey, Hans Wijnants, Ward Swart, Wim Waasdorp, Hans Veugelers, Ger Hählen, Peter van Leeuwarden, Jacques Smit, Jan van Asselt en George van Rosmalen. Leider was Theo Timmermans. Daar Theo een gedeelte van zijn voetbalcarrière  (4 jaar) als prof  door had gebracht in Frankrijk bij Olympique Nîmes  werd hij daar nog steeds op handen gedragen. Hij had in Arles, in de omgeving van Nice nog een huis en nodigde het veteranenelftal met de dames uit om naar Arles te komen. Door zijn goede connecties aldaar had hij een hotel geregeld en het elftal werd ontvangen door de burgemeester.

Op 42-jarige leeftijd stopte Jan met voetbal, maar bleef wel betrokken bij ADO want zijn zoon speelde in de C1 en B1. Deze moest helaas op jonge leeftijd stoppen door knieklachten. Tevens verrichtte Jan nog de functies van lid van de jeugdcommissie en was hij voorzitter van de financiële commissie.

Zaalvoetbal

Door Wim Waasdorp werd Jan overgehaald om te gaan zaalvoetballen in de Oude Haagse Glorie, waar Jacques Smit, Wim Waasdorp, Peter van Leeuwarden, Ger Hählen,

John Mansveld en Rob Westhoven zijn teamgenoten waren. Op een gegeven moment zaten er nog maar 3 spelers in de kleedkamer. De rest was geblesseerd. Dit was voor Jan een teken om op 60-jarige leeftijd zijn voetbalschoenen aan de bekende wilgen te hangen.

Pensioen

Toen Jan met pensioen ging en met voetbal stopte, viel hij zeker niet in het bekende zwarte gat. Hij had nu ook meer tijd voor zijn andere hobby’s. Uiteraard blijft hij het voetbal op de voet volgen en brengt meerdere uurtjes door om zowel het buitenlands als binnenlands voetbal op de tv te bekijken. Behalve genieten van zijn 6 kleinkinderen heeft hij als verdere hobby’s tennis, tuinieren en vissen. Het vissen is hem eigenlijk aangeleerd door Arie Bakker. Met het veteranenelftal gingen ze een keer vissen, maar binnen 5 minuten zaten zijn teamgenoten in de kroeg en Jan en Arie waren de enigen, die bleven vissen. Arie heeft Jan de fijne kneepjes bijgebracht en ze hebben samen nog jarenlang aan de waterkant doorgebracht.

Jan heeft geweldig veel plezier aan zijn ADO-periode beleefd en mijmert nog over het gouden binnentrio Theo Timmermans-Carol Schuurman-Mick Clavan, waar hij enorm van heeft genoten.

Ook kijkt Jan altijd met veel genoegen uit naar de jaarlijkse PensionADOdag, die helaas dit jaar niet door ging in verband met corona, waar hij zijn oude voetbalmaten weer ziet.